ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢٦

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 02:58 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
بـــبـــودنـــد هــر دو بـــران رای مـــنــدسـپــهـبــد بــرآمـد بــه بــالـا بــلـنـد
از ایـوان سـه مـجـمـر پــر آتـش بــبــردبـرفـتـنـد بـا او سـه هـشـیـار و گـرد
فـسـونـگـر چــو بــر تــیـغ بــالـا رسـیـدز دیـبــا یـکـی پــر بــیـرون کــشــیـد
ز مـجــمـر یـکـی آتــشـی بــرفـروخــتبـه بـالـای آن پـر لـخـتـی بـسـوخـت
چـو پـاسـی ازان تـیره شـب درگذشتتـو گفتـی چـو آهن سیاه ابـر گشت
هـمـانـگـه چــو مـرغ از هـوا بــنـگــریـددرخـــشـــیـــدن آتـــش تـــیــز دیــد
نـشــســتــه بــرش زال بــا درد و غــمز پـــــرواز مـــــرغ انــــدر آمـــــد دژم
بـــشــد پــیــش بـــا عــود زال از فــرازســتــودش فــراوان و بــردش نـمــاز
بـه پـیشش سه مجـمر پـر از بـوی کردز خـون جــگـر بــر دو رخ جــوی کـرد
بــدو گـفـت سـیـمـرغ شـاهـا چـه بـودکـه آمـد ازیـن سـان نـیـازت بــه دود
چـنین گفت کاین بـد بـه دشمن رسـادکــه بــر مـن رســیـد از بــد بــدنـژاد
تــن رســتــم شـیـردل خــسـتــه شـدازان خستـگی جان من بـستـه شد
کزان خـسـتـگی بـیم جـانسـت و بـسبـران گونه خـسـتـه ندیدسـت کـس
همان رخش گویی که بیجان شدستز پـیکان تـنش زار و بـیجان شدست
بــیـامــد بــریـن کــشــور اســفــنـدیـارنــکـــوبـــد هــمــی جـــز در کـــارزار
نـجـویـد هـمـی کـشـور و تـاج و تـخـتبــرو بــار خـواهـد هـمـی بــا درخـت
بــدو گـفــت ســیـمـرغ کـای پــهـلـوانمـبــاش انـدریـن کـار خـسـتــه روان
ســزد گــر نـمـایـی بــه مـن رخــش راهـمـان سـرفـراز جــهـان بــخــش را
کـسـی سـوی رسـتــم فـرسـتــاد زالکـه لـخـتــی بــه چـاره بــرافـراز یـال
بــفــرمــای تــا رخــش را هـمــچــنــانبـــیــارنــد پــیــش مــن انــدر زمــان
چــو رســتــم بــران تــنـد بــالـا رسـیـدهـمـان مـرغ روشــن دل او را بــدیـد
بــدو گــفــت کــای ژنـده پــیـل بــلــنـدز دست که گشتی بـدین سان نژند
چــرا رزم جــســتـــی ز اســفــنــدیــارچــرا آتــش افــگــنــدی انـدر کــنــار
بـــدو گــفــت زال ای خــداونــد مــهــرچـو اکـنـون نـمـودی بـمـا پـاک چـهر
گــر ایـدونـک رســتــم نـگـردد درســتکجـا خواهم اندر جهان جـای جست
هـمـه سـیـسـتـان پــاک ویـران کـنـنـدبـــه کـــام دلــیــران ایــران کــنــنــد
شــود کــنـده ایـن تــخــمــه مــا ز بــنکـنـون بـر چـه رانیم یکـسـر سـخـن
نـگــه کــرد مـرغ انـدران خــســتــگــیبـــدیــد انــدرو راه پـــیــوســتـــگــی
ازو چــار پــیـکـان بــه بــیـرون کـشــیـدبه منقار از ان خستگی خون کشید
بــران خــســتــگــیـهــا بــمــالــیــد پــرهم انـدر زمـان گـشـت بـا زیب و فـر
بـدو گـفـت کـایـن خـسـتـگـیـهـا بـبـنـدهـمـی بــاش یـکـچـنـد دور از گـزنـد
یـکـی پــر مـن تــر بــگـردان بــه شـیـربــمـال انـدران خـسـتــگـیـهـای تـیـر
بـران همنشان رخش را پیش خواستفـرو کـرد مـنـقـار بــر دسـت راسـت
بــرون کـرد پــیـکـان شـش از گـردنـشنبـد خستـه گر بـستـه جـایی تـنش
هـمـانـگــه خــروشــی بــرآورد رخــشبــخـنـدیـد شـادان دل تــاج بــخــش
بـــدو گــفــت مــرغ ای گــو پــیــلــتــنتـــوی نــامـــبـــردار هــر انــجـــمــن
چــرا رزم جــســتـــی ز اســفــنــدیــارکـه او هـسـت رویـیـن تـن و نـامـدار
بــدو گــفــت رســتــم گــر او را ز بــنـدنـبــودی دل مـن نـگــشــتــی نـژنـد
مـرا کــشــتــن آســان تــر آیـد ز نـنـگوگـر بــازمـانـم بــه جــایـی ز جـنـگ
چــنـیـن داد پــاســخ کـز اســفــنـدیـاراگـر ســر بــجــا آوری نـیـســت عـار
کــه انـدر زمـانـه چــنـویـی نـخــاســتبـدو دارد ایران همی پـشـت راسـت
بــپــرهـیـزی از وی نـبــاشـد شـگـفـتمــرا از خــود انــدازه بــایــد گــرفــت
کـه آن جـفـت مـن مـرغ بــا دسـتــگـاهبـه دسـتـان و شمشیر کردش تـبـاه
اگـر بــا مـن اکـنـون تـو پــیـمـان کـنـیسر از جـنگ جـستـن پـشمان کنی
نــجــویـی فــزونــی بــه اســفــنــدیـارگـه کــوشــش و جــســتــن کــارزار
ور ایـــدونـــک او را بــــیـــامـــد زمــــاننـیـنـدیـشـی از پــوزش بــی گـمـان
پــس انـگــه یـکــی چــاره ســازم تــرابــه خــورشــیـد ســر بــرفـرازم تــرا
چـو بـشـنـید رسـتـم دلـش شـاد شـداز انــدیــشــه بـــســتـــن آزاد شــد
بــدو گــفــت کــز گــفــت تــو نــگــذرموگــر تـــیــغ بـــارد هــوا بـــر ســـرم
چــنـیـن گـفـت ســیـمـرغ کـز راه مـهـربــگـویـم کــنـون بــاتــو راز ســپــهـر
کـه هـرکـس کـه او خــون اســفـنـدیـاربــــریـــزد ورا بــــشــــکـــرد روزگـــار
هـمــان نــیـز تــا زنــده بــاشــد ز رنــجرهـایـی نـیـابــد نــمــانــدش گــنــج
بــدیـن گـیـتــیـش شـوربــخــتــی بــودوگـر بــگـذرد رنـج و سـخــتــی بــود
شـگـفـتــی نـمـایـم هـم امـشـب تــرابـــبــنــدم ز گــفــتــار بـــد لــب تــرا
بــرو رخــش رخــشـنـده را بــرنـشـیـنیـکــی خــنــجــر آبــگــون بــرگــزیـن
چـو بـشـنـید رسـتـم مـیان را بـبـسـتوزان جـایـگـه رخـش را بـرنـشـسـت
بــه سـیـمـرغ گـفـت ای گـزیـن جـهـانچـه خـواهد بـرین مـرگ مـا نـاگـهان
جــهـان یـادگــارســت و مــا رفــتــنــیبــه گـیـتــی نـمـانـد بــجـز مـردمـی
بــه نــام نــکــو گــر بــمــیـرم رواســتمـرا نـام بـایـد کـه تـن مـرگ راسـت
کـجـا شـد فـریـدون و هـوشـنـگ شـاهکـه بـودنـد بـا گـنـج و تـخـت و کـلـاه
بــرفــتــنــد و مــا را ســپــردنــد جــایجـهـان را چـنـیـن اسـت آییـن و رای
هــمــی رانــد تــا پــیـش دریـا رســیـدز ســیــمــرغ روی هــوا تــیــره دیــد
چـــو آمـــد بـــه نـــزدیــک دریـــا فـــرازفـــرود آمـــد آن مـــرغ گـــردنــفـــراز
بـه رسـتـم نمـود آن زمـان راه خـشـکهـمـی آمـد از بــاد او بــوی مـشـک
بــمــالــیــد بــر تــرکــش پــر خــویــشبــفـرمـود تـا رسـتـم آمـدش پــیـش
گــزی دیــد بـــر خـــاک ســر بـــر هــوانـشـســت از بــرش مـرغ فـرمـانـروا
بـدو گـفـت شـاخـی گـزیـن راسـت تـرسـرش بـرتـرین و تـنش کـاسـت تـر
بـــدان گــز بــود هــوش اســفــنــدیــارتــو ایـن چــوب را خــوار مــایـه مـدار
بــر آتــش مـریـن چــوب را راسـت کـننـگـه کـن یـکـی نـغـز پـیـکـان کـهـن
بــنـه پــر و پــیـکـان و بــرو بــر نـشــاننــمــودم تـــرا از گــزنــدش نــشــان
چــو بــبــریـد رســتــم تــن شــاخ گــزبـــیـــامـــد ز دریـــا بـــه ایـــوان و رز
بــران کــار ســیـمــرغ بــد رهــنــمــایهـمــی بــود بــر تــارک او بــه پــای
بــدو گـفــت اکـنـون چــو اســفــنـدیـاربـــیـــایـــد بـــجـــویــد ز تـــو کـــارزار
تــو خـواهـش کـن و لـابــه و راسـتــیمــکــوب ایـچ گــونــه در کــاســتــی
مـگـر بــازگـردد بــه شـیـریـن ســخــنبــــیـــاد آیـــدش روزگــــار کــــهــــن
کـه تــو چــنـد گـه بــودی انـدر جــهـانبـه رنج و بـه سـخـتـی ز بـهر مـهان
چــو پــوزش کــنـی چــنــد نــپــذیـردتهــمــی از فــرومــایــگــان گــیــردت
بــه زه کـن کــمـان را و ایـن چــوب گـزبــــدیـــن گـــونـــه پـــرورده در آب رز
ابـر چـشم او راسـت کن هر دو دسـتچــنـانـچـون بــود مـردم گـزپــرسـت
زمـانـه بــرد راســت آن را بــه چــشـمبـدانگه که بـاشـد دلت پـر ز خـشـم
تــــــن زال را مـــــرغ پــــــدرود کــــــردازو تــار وز خــویــشــتــن پـــود کــرد
ازان جـــایــگـــه نــیــک دل بـــرپـــریــدچــو انــدر هـوا رســتــم او را بــدیـد
یــکــی آتـــش چـــوب پـــرتـــاب کـــرددلــش را بـــران رزم شـــاداب کـــرد
یـکـی تــیـز پــیـکــان بــدو در نـشــانـدچـپ و راسـت پـرها بـروبـر نـشـانـد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.