ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١٨

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 19:06 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
چـو اسـکـنـدر آمـد بـه نزدیک فـوربــدیــد آن ســپــه ایــن ســپــه را ز دور
خـروش آمـد و گـرد رزم او دو رویبـــرفــتـــنــد گــردان پـــرخـــاشــجـــوی
بـه اسپ و به نفط آتش اندر زدندهــمــه لــشـــکــر فـــور بـــرهــم زدنــد
از آتـش بـرافـروخـت نـفـط سـیـاهبــجــنـبــیـد ازان کـاهـنـیـن بــد ســپــاه
چـو پـیلـان بـدیـدنـد ز آتـش گـریـزبــرفــتــنــد بــا لــشــکــر از جــای تــیـز
ز لشـکـر بـرآمد سـراسـر خـروشبــه زخــم آوریـدنـد پــیـلــان بــه جــوش
چو خرطومهاشان بـر آتـش گرفتبــمـانـدنـد زان پــیـلــبــانـان شــگــفــت
همـه لـشـکـر هنـد گـشـتـنـد بـازهــمــان ژنــده پـــیــلـــان گـــردن فـــراز
سـکـنـدر پـس لـشـکـر بــدگـمـانهــمــی تــاخــت بــر ســان بـــاددمــان
چـنین تـا هوا نیلگون شد بـه رنگسـپــه را نـمـانـد آن زمـان جــای جـنـگ
جـهـانـجـوی بـا رومـیان هـمـگـروهفــــرود آمــــد انـــدر مــــیـــان دو کــــوه
طـلـایه فـرسـتـاد هـر سـو بـه راههمـی داشـت لـشـکـر ز دشـمـن نـگـاه
چو پـیدا شد آن شوشه تاج شیدجــهــان شــد بــســان بــلــور ســپــیـد
بـــرآمــد خـــروش از بـــر گـــاودمدم نــای ســرغــیــن و رویــیــنــه خـــم
سپـه بـا سپـه جـنگ بـرساخـتـندســنــانــهـا بــه ابــر انــدر افــراخــتــنــد
ســکـنـدر بــیـامـد مـیـان دو صـفیـکــی تــیـغ رومـی گــرفــتــه بــه کــف
ســواری فــرســتــاد نـزدیـک فـورکـــه او را بـــخـــوانـــد بـــگـــویـــد ز دور
که آمد سـکـندر بـه پـیش سـپـاهبـــه دیــدار جــویــد هــمــی بـــا تــو راه
سـخـن گوید و گـفـت تـو بـشـنوداگــــر دادگــــویــــی بـــــدان بــــگــــرود
چـو بـشـنید زو فـور هندی بـرفـتبــه پــیـش سـپــاه آمـد از قـلـب تــفـت
سـکـندر بـدو گـفـت کـای نـامـداردو لـشــکـر شـکـســتــه شــد از کـارزار
همی دام و دد مـغـز مـردم خـوردهمـی نعـل اسـپ اسـتـخـوان بـسـپـرد
دو مـردیـم هـر دو دلــیـر و جــوانســخــن گــوی و بــا مـغــز دو پــهـلـوان
دلـیران لـشـکـر همه کـشـتـه اندوگـــر زنـــده از رزم بـــرگـــشـــتـــه انــد
چرا بهر لشکر همه کشتن استوگــر زنــده از رزم بـــرگــشــتــن اســت
مـیـان را بـبـنـدیـم و جـنـگ آوریـمچـو بــایـد کـه کـشـور بــه چـنـگ آوریـم
ز ما هرک او گـشـت پـیروز بـخـتبــدو مـانـد ایـن لـشـکـر و تــاج و تـخـت
ز رومی سـخـنها چـو بـشـنید فورخــــریـــدار شـــد رزم او را بــــه ســــور
تــن خـویـش را دیـد بــا زور شـیـریــکـــی بـــاره چـــون اژدهـــای دلـــیـــر
ســکـنـدر سـواری بــســان قـلـمســلــیــحــی ســبــک بـــادپــایــی دژم
بـدوگـفـت کـایـنـسـت آیـیـن و راهبــگــردیــم یــک بـــا دگــر بــی ســپــاه
دو خـنجـر گرفـتـند هر دو بـه کـفبــگــشــتــنــد چــنـدان مــیـان دو صــف
سکندر چو دید آن تن پـیل مستیـکــی کــوه زیـر اژدهــایـی بــه دســت
بــه آورد ازو مـانـد انـدر شــگـفـتغـمـی شـد دل از جـان خـود بــرگـرفـت
هـمـی گـشـت بــا او بـه آوردگـاهخــروشــی بـــرآمــد ز پــشــت ســپــاه
دل فـور پــر درد شـد زان خــروشبـران سو کشیدش دل و چـشم و گوش
سـکـنـدر چـو بـاد انـدر آمـد ز گـردبـــزد تــیــغ تــیــزی بـــران شــیــر مــرد
بــبــریـد پــی بــر بــر و گــردنــشز بـــالــا بـــه خــاک انــدر آمــد تـــنــش
سـر لشـکـر روم شـد بـه آسـمانبـــرفـــتـــنــد گــردان لــشـــکـــر دمــان
یکـی کـوس بـودش ز چـرم هـژبـرکــــه آواز او بــــرگـــذشــــتــــی ز ابــــر
بـــرآمــد دم بــوق و آواس کــوسزمــیــن آهــنــیــن شــد هــوا آبــنــوس
بـران هم نشان هندوان رزمجـویبـــه تــنــگــی بــه روی انــدر آورده روی
خـروش آمد از روم کای دوسـتـانســـر مـــایـــه مـــرز هـــنـــدوســـتـــان
سر فور هندی بـه خـاک اندرستتــن پــیــلــوارش بــه چــاک انــدرســت
شما را کنون از پـی کیست جنگچـنین زخـم شـمـشـیر و چـنـدین درنگ
سکندر شما را چـنان شد که فورازو جــســت بــایـد هـمــی رزم و ســور
بــرفــتــنـد گـردان هـنـدوســتــانبـــه آواز گــشــتـــنــد هــمــداســـتـــان
تــن فـور دیـدنـد پــر خـون و خـاکبــر و تـنـش کـرده بـه شـمـشـیـر چـاک
خـروشـی بـرآمد ز لـشـکـر بـه زارفــــرو ریــــخــــتـــــنــــد آلــــت کــــارزار
پــر از درد نـزدیـک قـیـصـر شـدنـدپــر از نــالــه و خــاک بــر ســر شــدنــد
ســکــنـدر ســلـیـح گـوان بــازدادبــــه خــــوبــــی ز هـــرگـــونـــه آواز داد
چنین گفت کز هند مردی بـه مردشــمــا را بــه غــم دل نـبــایـد ســپــرد
نوزاش کـنون مـن بـه افـزون کـنمبــکـوشــم کـه غــم نـیـز بــیـرون کــنـم
بـبـخـشـم شـما را همه گنج اویحــرامــســت بــر لــشــکــرم رنــج اوی
هـمـه هـنـدوان را تــوانـگـر کــنـمبــکـوشـم کـه بــا تـخـت و افـسـر کـنـم
وزان جـایـگـه شـد بــر تـخـت فـوربـران جـشـن مـاتـم بـرین جـشـن سـور
چـنین است رسم سرای سـپـنجبــخــواهـد کــه مـانـی بــدو در بــه رنـج
بــخـور هـرچ داری مـنـه بــازپــستــو رنـجــی چــرا مـانـد بــایـد بــه کـس
همی بـود بـر تـخـت قیصـر دو ماهبــبــخـشـیـد گـنـجـش هـمـه بـر سـپـاه
یکـی بـا گـهر بـود نامـش سـورگز هـنــدوســتــان پــهـلــوانـی ســتــرگ
سر تخت شاهی بـدو داد و گفتکــه دیـنــار هـرگــز مــکــن در نــهـفــت
بــبــخـش و بـخـور هـرچ آیـد فـرازبــدیـن تــاج و تــخـت سـپــنـجـی مـنـاز
کـه گـاهی سـکـندر بـود گـاه فـورگهی درد و خشمست و گه کام و سور
درم داد و دیــنــار لــشـــکــرش رابــــیـــاراســـت گـــردان کـــشـــورش را



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.