ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٣

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 19:14 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
بــه دل گــفــت مـوبــد کــه بــد روزگــارکـه فـرمـان چـنین آمـد از شـهریار
هــمـــه مـــرگ رایــیــم بـــرنــا و پـــیــرنـدارد پــســر شــهـریـار اردشــیـر
گــر او بــی عــدد ســالـیـان بــشــمـردبـه دشمن رسد تخت چون بـگذرد
هـمــان بــه کــزیـن کــار نــاســودمــنـدبـه مـردی یکـی کـار سـازم بـلـنـد
ز کــشــتـــن رهــانــم مــر ایــن مــاه رامـگـر زین پـشـیمـان کـنم شـاه را
هــرانــگـــه کـــزو بـــچـــه گـــردد جـــدابــه جـای آرم ایـن گـفـتـه پــادشـا
نـه کــاریـســت کــز دل هـمـی بــگـذردخـردمـنـد بــاشـم بـه از بـی خـرد
بــیـاراسـت جــایـی بــه ایـوان خــویـشکه دارد ورا چون تن و جان خویش
بـــه زن گــفــت اگــر هــیــچ بـــاد هــوابــــبـــیـــنـــد ورا مـــن نـــدارم روا
پس اندیشه کرد آنک دشمن بسیستگـمان بـد و نیک بـا هرکـسـیسـت
یـکــی چــاره ســازم کــه بــدگـوی مـننـرانـد بـه زشـت آب در جـوی مـن
بـه خـانـه شـد و خـایـه بــبـریـد پـسـتبــرو داغ و دارو نـهـاد و بــبــســت
بـــه خــایــه نــمــک بـــر پـــراگــنــد زودبــه حــقـه در آگـنـد بــر سـان دود
هـم انــدر زمــان حــقــه را مــهــر کــردبــیـامـد خـروشـان و رخـسـاره زرد
چــو آمــد بــه نــزدیـک تــخــت بــلــنــدهمـان حـقـه بـنهاد بـا مـهر و بـنـد
چــنـیـن گـفـت بــا شــاه کـیـن زیـنـهـارسـپـارد بـه گـنـجـور خـود شـهریار
نــوشـــتـــه بـــر آن حـــقــه تـــاریــخ آنپـــدیــدار کـــرده بـــن و بـــیــخ آن



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.