ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 19:16 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
چـو دانسـت کـز مرگ نتـوان گـریخـتبــسـی آب خــونـیـن ز دیـده بــریـخــت
بـگـسـتـرد فـرش انـدر ایـوان خـویـشبـــفــرمــود کــامــدش بــهــرام پــیــش
بــدو گــفــت کــای پــاک زاده پــســربـــه مـــردی و دانـــش بــــرآورده ســـر
بــه مـن پـادشـاهـی نـهـادسـت رویکــه رنـگ رخــم کــرد هـمــرنـگ مــوی
خـــم آورد بـــالـــای ســـرو ســـهــیگــــل ســــرخ را داد رنــــگ بـــــهــــی
چــو روز تـــو آمــد جــهــانــدار بـــاشخـــردمـــنـــد بـــاش و بـــی آزار بـــاش
نـگــر تــا نـپــیـچــی ســر از دادخــواهنـبــخــشــی ســتــمـکــارگـان را گـنـاه
زبــــان را مـــگـــردان بـــه گـــرد دروغچـو خـواهـی کـه تـاج از تـو گـیرد فـروغ
روانــت خــرد بـــاد و دســتــور شــرمســـخـــن گــفــتـــن خـــوب و آواز نــرم
خــــداونـــد پــــیـــروز یـــار تــــو بــــاددل زیـــردســـتـــان شـــکـــار تـــو بـــاد
بـــنـــه کـــیــنــه و دور بـــاش از هــوامـــبــــادا هـــوا بــــر تــــو فـــرمـــانـــرا
سـخـن چـین و بـی دانش و چـاره گرنــبــایـد کــه یـابــد بــه پــیـشــت گــذر
ز نـــادان نـــیــابـــی جـــز از بـــتـــرینـگــر ســوی بــی دانــشــان نـنـگــری
چـنان دان که بـی شرم و بـسیارگوینــبـــیــنــد بـــه نــزد کــســـی آب روی
خــرد را مــه و خــشــم را بــنــده دارمــشــو تـــیــز بـــا مــرد پـــرهــیــزگــار
نــگـــر تـــا نــگـــردد بـــه گــرد تـــو آزکــه آز آورد خـــشـــم و بـــیــم و نــیــاز
هــمــه بـــردبـــاری کــن و راســتــیجـــدا کــن ز دل کــژی و کـــاســـتـــی
بـــپـــرهــیــز تــا بـــد نــگــرددت نــامکــه بــدنـام گـیـتــی نـبــیـنـد بــه کــام
ز راه خــــرد ایـــچ گـــونـــه مـــتــــابپـــشــیــمــانــی آرد دلــت را شــتـــاب
درنـــگ آورد راســـتـــیـــهـــا پـــدیـــدز راه خـــرد ســـر نــبـــایــد کـــشـــیــد
ســر بــردبــاران نــیـایـد بــه خــشــمز نــابــودنــیــهــا بــخــوابــنــد چــشــم
وگـــر بــــردبــــاری ز حـــد بــــگـــذرددلــاور گــمــانـی بــه ســســتــی بــرد
هـرانـکـس کـه بــاشــد خــداونـد گـاهمــیــانــجــی خــرد را کــنــد بـــر دو راه
نه سـسـتـی نه تـیزی بـه کـارانـدرونخـــرد بــــاد جـــان تــــرا رهـــنـــمـــون
نــگــه دار تـــا مــردم عـــیــب جـــوینـــجـــویــد بـــه نـــزدیــک تـــو آب روی
ز دشـمن مـکـن دوسـتـی خـواسـتـاروگــر چـــنــد خـــوانــد تـــرا شــهــریــار
درخـتـی بـود سـبـز و بـارش کبـسـتوگـر پــای گـیـری ســر آیـد بــه دســت
اگـــر در فـــرازی و گــر در نــشـــیــبنــبـــایــد نــهــادن ســـر انــدر فـــریــب
بـــه دل نــیــز انــدیــشــه بـــد مــداربــــدانــــدیـــش را بــــد بــــود روزگــــار
سـپـهبـد کـجـا گشـت پـیمان شـکـنبـــخـــنــدد بـــدو نــامـــدار انــجـــمـــن
خــردگــیــر کآرایــش جـــان تـــســتنـگــهـدار گــفــتــار و پــیـمــان تــســت
هــم آرایـش تــاج و گــنــج و ســپــاهنـــمـــایـــنـــده گــــردش هـــور و مـــاه
نــگــر تــا نــســازی ز بـــازوی گــنــجکــه بــر تــو ســرآیـد ســرای ســپــنـج
مــزن رای جـــز بـــا خــردمــنــد مــرداز آیـیــن شــاهــان پــیــشــی مــگــرد
بــه لـشـکـر بــتـرسـان بــدانـدیـش رابــه ژرفــی نـگـه کـن پــس و پــیـش را
ســتــایــنــده یــی کــو ز بـــهــر هــواســتــایـد کــســی را هـمــی نــاســزا
شکسـت تـو جـوید همی زان سخـنمـمـان تــا بــه پــیـش تــو گـردد کــهـن
کـسـی کـش سـتـایش بـیاید بـه کـارتـــو او را ز گــیــتـــی بـــه مــردم مــدار
کـه یزدان سـتـایش نـخـواهـد هـمـینـــکـــوهــیــده را دل بـــکـــاهــد مـــی
هـرانـکـس کـه او از گـنـهـکـار چـشـمبــخــوابــیـد و آسـان فـرو بــرد خــشـم
فـــزونـــیــش هــر روز افـــزون شـــودشـــتـــاب آورد دل پـــر از خـــون شــود
هــرانــکــس کــه بــا آب دریــا نــبــردبــجــویــد نــبـــاشــد خــردمــنــد مــرد
کــمــان دار دل را زبـــانــت چــو تــیــرتـو این گـفـتـه هـای مـن آسـان مـگـیـر
گـشـاد پـرت بــاشـد و دسـت راسـتنـشـانـه بـنه زان نـشـان کـت هواسـت
زبـــان و خــرد بــا دلــت راســت کــنهمی ران ازان سان که خواهی سخن
هرانـکـس کـه انـدر سـرش مـغـز بـودهــمــه رای و گــفــتـــار او نــغـــز بـــود
هـرانـگـه کـه بــاشـی تــو بــا رای زنســخــنــهــا بـــیــارای بــی انــجــمــن
گــــرت رای بـــــا آزمــــایــــش بـــــودهـــمـــه روزت انـــدر فــــزایـــش بــــود
شــود جـــانــت از دشــمــن آژیــرتـــردل و مــغــز و رایــت جــهــانــگــیــرتـــر
کـســی را کـجــا پــیـش رو شـد هـواچـــنــان دان کــه رایــش نــگــیــرد نــوا
اگــر دوســت یــابـــد تـــرا تـــازه رویبــیــفــزایــد ایــن نــام را رنــگ و بـــوی
تــو بـــا دشــمــنــت رو پــر آژنــگ داربـــدانــدیــش را چــهــره بــی رنــگ دار
بـه ارزانـیان بـخـش هرچـت هواسـتکــه گــنــج تــو ارزانـیـان را ســزاســت
بـکـش جـان و دل تـا تـوانـی ز رشـککه رشـک آورد گرم و خـونین سـرشـک
هــرانــگــه کــه رشــک آورد پــادشــانــکـــوهــش کـــنـــد مـــردم پـــارســـا
چــو انــدرز بـــنــوشــت فــرخ دبـــیــربـــیـــاورد و بــــنـــهـــاد پـــیـــش وزیـــر
جــهــانــدار بــرزد یــکــی بـــاد ســردپــس آن لـعــل رخــســارگــان کــرد زرد
چــو رنـگــیـن رخ تــاجــور تــیـره شــدازان درد بــــهـــرام دل خــــیـــره شــــد
چـــهــل روز بـــد ســـوکــوار و نــژنــدپــر از گــرد و بــیــکــار تــخــت بـــلــنــد
چـنـیـن بــود تــا بــود گـردان سـپــهـرگــهـی پــر ز درد و گــهـی پــر ز مــهــر
تو گر باهشی مشمر او را به دوستکــجــا دســت یـابــد بــدردت پــوســت
شـــــب اورمــــزد آمــــد و مـــــاه دیز گــفــتــن بـــیــاســای و بـــردار مــی
کــنــون کــار دیـهــیــم بــهــرام ســازکـــه در پـــادشـــاهــی نــمـــانـــد دراز



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.