ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٤

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 03:17 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
ز خـاور چـو خـورشـیـد بــنـمـود تــاجگـل زرد شـد بـر زمـیـن رنـگ سـاج
ز گـنـجـور دسـتــور بــسـتــد کـلـیـدخـورش خــانـه و خــمـهـای نـبــیـد
بــدژدر هـرانـکـس کـه بــد مـهـتـریوزان جــنـگــیـان رنـج دیـده ســری
خـورشـها فـرسـتـاد و چـنـدی نـبـیدهـم از بـویهـا نـرگـس و شـنـبـلـیـد
پــرسـتــنـده بــاده را پــیـش خـوانـدبـه خـوبـی سـخـنـها فـراوان بـرانـد
بـدو گـفـت کـامشـب تـویی بـاده دهبــه طــایـر هــمــه بــاده ســاده ده
هـمـان تـا بــدارنـد بــاده بــه دسـتبـدان تـا بـخـسـپـند و گردند مست
بـدو گفـت سـاقـی کـه من بـنده امبــه فـرمـان تــو در جــهـان زنـده ام
چـو خـورشید بـر بـاخـتـر گشـت زردشـب تـیـره گـفـتـش کـه از راه بـرد
می خسروی خواست طایر بـه جامنـخـسـتـیـن ز غـسـانـیـان بـرد نـام
چو بـگذشت یک پـاس از تـیره شببــیـاســود طــایـر ز بــانـگ جــلــب
بــرفـتـنـد یـکـسـر سـوی خـوابــگـاهپــرســتــنـدگـان را بــفـرمـود شــاه
کـه بـا کـس نگـوید سـخـن جـز بـرازنــهــانــی در دژ گـــشـــادنــد بـــاز
بدان شاه شاپور خود چشم داشتاز آواز مستان بـه دل خشم داشت
چـو شـمع از در دژ بـیفروخـت گفـتکه گشـتـیم بـا بـخـت بـیدار جـفت
مـر آن مــاه رخ را بــه پــرده ســرایبــفــرمـود تــا خــوب کـردنـد جــای
سـپـه را همه سـر بـه سـر گرد کردگــزیـن کــرد مــردان نـنـگ و نـبــرد
بـــه بـــاره بـــرآورد چـــنــدی ســوارهــرانــکــس کــه بــود از در کــارزار
بـه دژ در شـد و کـشـتـن اندرگرفـتهـمـه گـنـجـهـای کـهـن بــرگـرفـت
ســپــه بــود بــا طـایـر انـدر حــصــارهمه مـسـت خـفـتـه فـزون از هزار
دگـر خـفـتـه آسـیـمـه بـرخـاسـتـنـدبـه هـر جـای جـنـگـی بـیاراسـتـنـد
ازیشـان کـس از بـیم ننمـود پـشـتبـسـی نـامـور شـاه ایران بـکـشـت
چــو شـد طـایـر انـدر کـف او اســیـربــیــامــد بــرهــنــه دوان نــاگــزیــر
بــه چــنـگ وی آمـد حــصـار و بــنـهگــرفــتـــار شـــد مــردم بـــدتـــنــه
بــبــود آن شــب و بـــامــداد پــگــاهچـو خـورشـیـد بـنـمـود زریـن کـلـاه
یـکـی تــخــت پــیـروزه انـدر حــصـاربــه آیــیــن نــهــادنــد و دادنــد بــار
چـو از بــارپــردخـتــه شـد شـهـریـاربــه نــزدیـک او شــد گــل نـوبــهـار
ز یاقـوت سـرخ افـسـری بـر سـرشدرفـشـان ز زربـفـت چـیـنـی بــرش
بـدانسـت کـای جـادوی کـار اوسـتبــدو بــد رسـیـدن ز کـردار اوســت
چــنـیـن گـفـت کـای شـاه آزاد مـردنگه کن که که فرزند با من چه کرد
چــنـیـن گــفــت شــاپــور بــدنـام راکـه از پــرده چـون دخـت بــهـرام را
بـــیــاری و رســـوا کـــنـــی دوده رابــرانــگــیــزی آن کــیــن آســوده را
بــه دژخــیـم فــرمــود تــا گــردنــشزنـد بـه آتـش انـدر بــسـوزد تـنـش
سـر طـایر از نـنـگ در خـون کـشـیـددو کتف وی از پـشت بـیرون کشید
هـرانـکـس کـجــا یـافــتــی از عــربنماندی که بـا کس گشادی دو لب
ز دو دســت او دور کـردی دو کـفـتجـهـان مـانـد از کـار او در شـگـفـت
عـرابــی ذوالـاکـتــاف کـردش لـقـبچـو از مـهـره بـگـشـاد کـفـت عـرب
وزانـجـا یـگـه شـد سـوی پـارس بـازجـهـانـی همـه بـرد پـیشـش نـمـاز
بـرین نیز بـگـذشـت چـنـدی سـپـهروزان پـس دگـرگـونـه بـنـمـود چـهـر



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.