ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١٣

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 19:18 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
یـــکـــی مـــرد بــــود از نـــژاد ســـرانهـم از تــخــمـه نـامــور قــیـصــران
بـــرانــوش نـــام و خـــردمـــنـــد بـــودزبـــان و روانــش پــر از بـــنــد بــود
بـدو گفـت لشـکـر کـه قـیصـر تـو بـاشبـرین لشـکـر و بـوم مهتـر تـو بـاش
بــه گــفــتــار تــو گــوش دارد ســپــاهبـــیــفـــروز تـــاج و بـــیــارای گـــاه
بــیـاراســتــنـد از بــرش تــخــت عــاجبـرانوش بـنشسـت بـر سرش تـاج
بــه جــای بــزرگــیـش بــنـشــانــدنــدهـمــه رومـیـان آفــریـن خــوانـدنـد
بـرانـوش بـنـشـسـت و انـدیـشـه کـردز روم و ز آوردگـــــــاه نـــــــبـــــــرد
بـــدانــســـت کــو را ز شــاه بـــلــنــدز روم و ز آویـــزش آیــــد گــــزنــــد
فـرسـتـاده یی جـسـت بـارای و شـرمکــه دانــش ســرایـد بــه آواز نــرم
دبــیــری بــزرگ و جــهــانــدیــده یــیخــردمـنـد و دانـا پــســنـدیـده یـی
بــیـاورد و بــنـشـانـد نـزدیـک خــویـشبـگفت آن سخـنهای بـاریک خویش
یــکــی نــامــه بــنــوشــت پــرآفــریـنز دادار بـــر شـــهـــریـــار زمـــیـــن
کــه جــاویــد تــاج تــو پـــایــنــده بـــادهمـه مـهـتـران پـیش تـو بـنـده بـاد
تــو دانـی کـه تــاراج و خـون ریـخــتــنچــه بــا بــیـگـنـه مـردم آویـخــتــن
مـــهـــان ســــرافـــراز دارنـــد شــــومچـه بـا شـهر ایران چـه بـا مـرز روم
گر این کین ایرج بـه دسـت از نخـستمنوچـهر کـرد آن بـه مردی درسـت
تـن سـلـم زان کـین کـنون خـاک شـدهـم از تــور روی زمـیـن پــاک شـد
وگــر کــیـن داراســت و اســکــنــدریکـه نـو شــد بــر وی زمـیـن داوری
مـر او را دو دسـتـور بــد کـشـتـه بــودو دیگـر کـزو بـخـت بـرگـشـتـه بـود
گــرت کــیـن قــیـصــر فــزایـد هــمــیبــه زنـدان تـو بــنـد سـایـد هـمـی
نــبـــایــد کــه ویــران شــود بـــوم رومکـه چـون روم دیگـر نبـودسـت بـوم
وگــر غــارت و کــشــتــنــت بـــود رایهمه روم گشتند بـی دست و پای
زن و کـــودکـــانــش اســـیــر تـــوانـــدجـگـر خـسـتـه از تـیغ و تـیـر تـوانـد
گه آمد که کـمتـر کـنی کین و خـشـمفرو خـوابـنی از گذشتـه دو چـشم
فــدای تـــو بـــادا هــمــه خــواســتــهکزین کین همی جان شود کاسته
تو دل خوش کن و شهر چندین مسوزنــبــایــد کــه روز انــدر آیـد بــه روز
نــبــاشــد پــســنــد جــهــان آفــریــنکـه بــیـداد جــویـد جـهـانـدار کـیـن
درود جــــهـــانـــدار بــــر شــــاه بــــادبــلـنـد اخــتــرش افـســر مـاه بــاد
نـویـســنــده بــنـهـاد پــس خــامــه راچـو انـدر نوشـت آن کـیی نـامـه را
نــهـادنــد پــس مــهـر قــیـصــر بــرویفـرســتــاده بــنـهـاد زی شـاه روی
بـــیــامــد خــردمــنــد و نــامــه بـــدادز قــیـصــر بــه شــاپــور فــرخ نــژاد
چــو آن نــامــور نــامــه بــرخــوانــدنــدسـخـنـهای نـغـزش بـرافـشـانـدنـد
بـــبـــخــشــود و دیــده پــر از آب کــردبــروهـای جـنـگـی پــر از تـاب کـرد
هـم انـدر زمـان نـامـه پـاسـخ نـوشـتبگفت آنکجا رفته بـد خوب و زشت
که مهمان بـه چـرم خر اندر که دوختکـه بــازار کـیـن کـهـن بــرفـروخـت
تـو گـرد بــخـردی خـیـز پـیـش مـن آیخـود و فـیـلـسـوفـان پــاکـیـزه رای
چــو زنـهـار دادم نــســازمــت جــنــگگـشـاده کـنـم بـر تـو این راه تـنـگ
فـرسـتـاده بــرگـشـت و پـاسـخ بــبـردسـخـنـهـا یکـایک هـمـه بـرشـمـرد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.