ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



پادشاهی اردشیر نکوکار

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 19:19 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
چـو بـنـشـسـت بــر گـاه شـاه اردشـیـربــیـاراسـت آن تــخـت شـاپــور پــیـر
کــمـر بــســت و ایـرانـیـان را بــخــوانـدبـــر پــایــه تــخــت زریــن نــشــانــد
چــنـیـن گــفــت کــز دور چــرخ بــلــنــدنخـواهم کـه بـاشـد کـسـی را گزند
جـــهــان گــر شـــود رام بـــا کــام مــنبـــبـــیــنـــنـــد تـــیــزی و آرام مـــن
ور ایــدونــک بـــا مــا نــســازد جـــهــانبــســازیـم مــا بــا جــهــان جــهــان
بـــرادر جـــهــان ویــژه مـــا را ســـپـــردازیـــرا کـــه فـــرزنـــد او بـــود خـــرد
فـــــرســــــتــــــم روان ورا آفـــــریـــــنکه از بـدسـگالان بـشسـت او زمین
چــو شــاپـــور شــاپــور گــردد بـــلــنــدشــود نـزد او گــاه و تــاج ارجــمــنـد
ســپـــارم بـــدو گــاه و تـــاج و ســپـــاهکـه پـیمان چـنین کـرد شـاپـور شـاه
مــن ایــن تـــخـــت را پـــایــکـــار وی امهـــمـــان از پــــدر یـــادگــــار وی ام
شـــمـــا یـــکـــســــره داد یـــاد آوریـــدبـــکــوشـــیــد و آیــیــن و داد آوریــد
چـنان دان کـه خـوردیم و بـر ما گذشـتچـو مـردی همه رنج مـا بـاد گـشـت
چو ده سال گیتی همی داشت راستبخورد و بـبخشید چیزی که خواست
نجـسـت از کـسـی بـاژ و سـاو و خـراجهمـی رایگـان داشـت آن گـاه و تـاج
مـــر او را نــکـــوکـــار زان خـــوانـــدنـــدکـه هـرکـس تـن آسـان ازو مـانـدنـد
چــو شــاپــور گـشــت از در تــاج و گـاهمر او را سـپـرد آن خـجـسـتـه کـلـاه
نـگــشــت آن دلـاور ز پــیـمـان خــویـشبه مردی نگه داشت سامان خویش



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.