ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٣

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 03:22 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
چـنـان بـد کـه روزی بـه نخـچـیر شـیرهـمـی رفــت بــا چــنـد گــرد دلـیـر
بـشـد پـیر مردی عـصـایی بـه دسـتبـدو گفت کای شـاه یزدان پـرسـت
بــه راهـام مـردیـســت پــرسـیـم و زرجــهــودی فــریـبــنــده و بــدگــهــر
بـــه آزادگـــی لـــنـــبــــک آبــــکـــشبــه آرایـش خـوان و گـفـتــار خـوش
بـپـرسـیـد زان کـهـتـران کـایـن کـیـنـدبـه گـفـتـار ایـن پـیـر سـر بـر چـینـد
چــنـیـن گــفــت بــا او یـکــی نـامـدارکــه ای بــا گــهـر نـامـور شــهـریـار
ســقــاایـســت ایـن لـنـبــک آبــکــشجـوانمرد و بـا خـوان و گفتـار خوش
بـــه یــک نـــیــم روز آب دارد نـــگـــاهدگـر نـیـمـه مـهـمـان بــجـویـد ز راه
نــمــانــد بـــه فـــردا از امــروز چـــیــزنخـواهد که در خـانه بـاشـد بـه نیز
بـه راهـام بـی بـر جـهـودیسـت زفـتکـجــا زفــتــی او نـشــایـد نـهـفـت
درم دارد و گــــنـــج و دیـــنـــار نـــیـــزهمـان فـرش دیبـا و هـرگـونـه چـیز
مــنــادیــگـــری را بـــفـــرمــود شـــاهکـه شـو بــانـگ زن پـیـش بـازارگـاه
کـه هـرکــس کـه از لـنـبــک آبــکــشخـرد آب خـوردن نبـاشـدش خـوش
هـمـی بــود تــا زرد گـشــت آفــتــابنشسـت از بـر بـاره بـی زور و تـاب
ســوی خــانـه لــنـبــک آمـد چــو بــادبـــزد حــلــقــه بـــر درش و آواز داد
کـه من سـرکـشـی ام ز ایران سـپـاهچو شب تـیره شد بـازماندم ز شاه
دریـن خــانـه امـشــب درنـگـم دهـیهـمـه مـردمـی بــاشــد و فــرهـی
بــــبــــد شـــاد لـــنـــبـــک ز آواز اویوزان خــوب گــفــتــار دمـســاز اوی
بـــدو گــفــت زود انــدر آی ای ســوارکـه خــشـنـود بــاد ز تــو شـهـریـار
اگــر بـــا تــو ده تــن بــدی بــه بــدیهمه یک بـه یک بـر سـرم مه بـدی
فـــرود آمــد از بـــاره بـــهــرامــشـــاههمـی داشـت آن بـاره لـنبـک نگـاه
بــمـالـیـد شـادان بــه چــیـزی تــنـشیـکـی رشـتـه بـنـهـاد بــر گـردنـش
چـو بـنـشـسـت بـهـرام لـنـبــک دویـدیکـی شـهره شـطـرنـج پـیش آورید
یــکــی کــاســه آورد پـــر خـــوردنــیبــــیـــاورد هـــرگــــونــــه آوردنـــی
بــه بـهـرام گـفـت ای گـرانـمـایـه مـردبــنــه مــهـره بــازی از بــهـر خــورد
بــدیـد آنـک کـلـنـبــک بــدو داد شــاهبــخـنـدیـد و بـنـهـاد بــر پـیـش گـاه
چـو نان خـورده شـد مـیزبـان در زمـانبــیـاورد جــامـی ز مـی شــادمــان
همی خـورد بـهرام تـا گشـت مسـتبـه خـوردنـش آنـگـه بـیـازید دسـت
شـگـفـت آمـد او را ازان جــشـن اویوزان خـوب گـفـتــار وزان تــازه روی
بــخــفــت آن شــب و بــامـداد پــگـاهاز آواز او چــشــم بــگـشــاد شــاه
چـنـیـن گـفـت لـنـبـک بـه بـهـرام گـورکـه شـب بـی نوا بـد همانا سـتـور
یـک امـروز مـهـمـان مـن بــاش وبـسوگـر یـار خـواهـی بــخـوانـیـم کـس
بــیـاریـم چـیـزی کـه بــایـد بــه جــاییـک امـروز بـا مـا بـه شـادی بـپـای
چــنـیـن گـفـت بــا آبــکـش شـهـریـارکــه امــروز چــنــدان نــداریــم کــار
کــه نــاچــار ز ایــدر بـــبـــایــد شــدنهم اینـجـا بـه نـزد تـو خـواهم بـدن
بــســی آفــریـن کــرد لـنـبــک بــرویز گــفــتـــار او تـــازه تـــر کــرد روی
بــشـد لـنـبــک و آب چـنـدی کـشـیـدخـــریــدار آبـــش نــیــامــد پـــدیــد
غـمی گـشـت و پـیراهنش درکـشـیدیـکـی آبـکـش را بـه بــر بـرکـشـیـد
بـهـا بــسـتـد و گـوشـت بــخـریـد زودبـیامد سـوی خـانه چـون بـاد و دود
بـپـخـت و بـخـوردند و می خـواسـتـندیـکـی مـجــلـس دیـگـر آراســتــنـد
بـیود آن شـب تـیره بـا می بـه دسـتهمـان لـنبـک آبـکـش می پـرسـت
چـو شـب روز شـد تـیز لـنـبـک بـرفـتبــیـامـد بــه نـزدیـک بــهـرام تــفـت
بــدو گــفــت روز ســیــم شــادبــاشز رنـج و غـم و کـوشـش آزاد بــاش
بــزن دســت بــا مـن یـک امــروز نـیـزچنان دان که بخشیده ای زر و چیز
بــدو گـفـت بــهـرام کـیـن خـود مـبــادکـه روز سـه دیـگـر نـبـاشـیم شـاد
بــرو آبــکـش آفـریـن خــوانـد و گـفـتکه بـیداردل بـاش و بـا بـخت جـفت
بــه بــازار شـد مـشـک و آلـت بــبــردگـروگـان بـه پـرمـایه مـردی سـپـرد
خــریــد آنــچ بـــایــســت و آمــد دوانبــه نـزدیـک بــهـرام شـد شـادمـان
بـــدو گــفــت یــاری ده انــدر خــورشکـه مـرد از خـورشـها کـنـد پـرورش
ازو بــســتــد آن گـوشـت بــهـرام زودبــریـد و بــر آتــش خـورشـهـا فـزود
چو نان خورده شد می گرفتـند و جامنـخـسـت از شـهنشـاه بـردنـد نـام
چو می خورده شد خواب را جای کردبـه بــالـیـن او شـمـع بــر پـای کـرد
بــه روز چــهـارم چــو بــفـروخـت هـورشــد از خــواب بــیـدار بــهـرام گـور
بــشــد مـیـزبــان گـفـت کـای نـامـداربــبــودی دریـن خـانـه تــنـگ و تــار
بــدیـن خـانـه انـدر تــن آسـان نـه ایگـر از شـاه ایـران هـراسـان نـه ای
دو هــفــتــه بــدیـن خــانــه بــی نــوابــبــاشــی گــر آیــد دلــت را هــوا
بـــرو آفـــریــن کـــرد بـــهــرامــشـــاهکه شادان و خـرم بـدی سال و ماه
سـه روز انـدریـن خـانـه بــودیـم شـادکـه شـاهـان گـیـتـی گـرفـتـیم یـاد
بــه جــایـی بــگـویـم سـخـنـهـای تــوکـه روشــن شـود زو دل و رای تــو
کــه ایـن مــیــزبــانــی تــرا بــر دهــدچـو افزون دهی تـخت و افسر دهد
بــیـامـد چــو گـرد اسـپ را زیـن نـهـادبـه نخـچـیرگه رفت زان خـانه شـاد
هـمـی کـرد نـخـچـیـر تـا شـب ز کـوهبــرآمـد سـبـک بــازگـشـت از گـروه



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.