ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١٧

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 03:26 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
دگــر روز چــون تــاج بــفــروخــت هـورجـهاندار شـد سـوی نـخـچـیر گـور
کــمــان را بــه زه بــر نــهـاده ســپــاهپـس لشـکر اندر همی رفت شـاه
چـنین گفـت هرکو کـمان را بـه دسـتبـمالد گـشـاید بـه اندازه شـسـت
نــبـــایــد زدن تـــیــر جــز بـــر ســرونکـه از سـینـه پـیکـانـش آیـد بـرون
یـکـی پـهـلـوان گـفـت کـای شـهـریـارنـگـه کـن بــدیـن لـشــکـر نـامـدار
کـه بـا کـیسـت زین گونه تـیر و کـمانبـدانـدیش گـر مـرد نـیکـی گـمـان
مــگــر بــاشــد ایــن را گــشــاد بــرتکـه جــاویـد بــادا ســر و افـسـرت
چـو تـو تـیـر گـیری و شـمـشـیر و گـرزازان خــســروی فـر و بــالـای بــرز
هـمـه لـشــکــر از شــاه دارنـد شــرمز تـیر و کمانشان شود دسـت نرم
چـنـین داد پـاسـخ کـه این ایـزدیسـتکـزو بـگـذری زور بـهـرام چـیـسـت
بــرانــگــیــخــت شــبــدیــز بــهــرام راهــمــی تـــیــز کـــرد او دلــارام را
چـو آمـدش هنگـام بـگـشـاد شـسـتبـر گـور را بــا سـرونـش بــبـسـت
هـم انـگــاه گــور انــدر آمــد بــه ســربـــرفــتـــنــد گــردان زریــن کــمــر
شــگــفــت انــدران زخــم او مــانـدنـدیـکــایـک بــرو آفــریـن خــوانــدنــد
کـه کـس پــر و پــیـکـان تـیـرش نـدیـدبــه بــالـای آن گـور شــد نـاپــدیـد
ســواران جـــنــگــی و مــردان کــیــنســراســر بــرو خــوانـدنـد آفــریـن
بــدو پــهـلـوان گـفــت کـای شــهـریـارمــبــیـنـاد چــشــمـت بــد روزگــار
ســواری تــو و مــا هـمــه بــر خــریـمهـم از خـروران در هـنـر کـمـتـریـم
بـدو گـفـت شـاه این نه تـیر مـنـسـتکـه پـیـروزگـر دسـتـگـیـر مـنـسـت
کـرا پـشـت و یـاور جـهـانـدار نـیـسـتازو خـوارتـر در جـهان خـوار نیست
بــرانـگـیـخــت آن بــارکــش را ز جــایتو گفتی شد آن بـاره پـران همای
یـکــی گــور پــیـش آمـدش مـاده بــودبـچـه پـیش ازو رفتـه او مانده بـود
یـکــی تــیـغ زد بــر مــیــانــش ســواربـــدونــیــم شــد گــور نــاپـــایــدار
رســـیــدنـــد نــزدیــک او مـــهــتـــرانسـرافـراز و شـمشـیر زن کـهتـران
چــو آن زخــم دیــدنــد بــر مــاده گــورخـردمند گفت اینت شمشیر و زور
مــبــیــنــاد چــشــم بــد ایـن شــاه رانـمــانـد بــجــز بــر فــلــک مــاه را
ســر مــهــتــران جــهــان زیـر اوســتفلک زیر پـیکان و شمشیر اوسـت
سـپــاه از پــس انـدر هـمـی تـاخـتـنـدبــیـابــان ز گــوران بــپــرداخــتــنـد
یـکـی مـرد بــر گـرد لـشـکـر بـگـشـتکه یک تن مباد اندرین پهن دشت
کــه گــوری فــروشــد بــه بـــازارگــانبـدیشـان دهنـد این هـمـه رایگـان
ز بــــر کــــوی بــــا نـــامــــداران جــــزبــبــردنــد بــســیــار دیــبــا و خــز
بــپــذرفــت و فــرمـود تــا بــاژ و ســاونـخـواهنـد اگـر چـندشـان بـود تـاو
ازان شــهــرهــا هــرک درویــش بـــودوگر نانش از کوشـش خـویش بـود
ز بــخــشــیــدن او تــوانــگــر شــدنــدبـسی نیز بـا تـخت و افسر شدند
بــه شــهـر انـدر آمـد ز نـخــچــیـرگــاهبـکی هفتـه بـد شادمان بـا سپـاه
بــرفــتــی خــوش آواز گــویــنــده یـیخـردمـنـد و درویـش جـویـنـده یـی
بــگـفــتــی کــه ای دادخــواهـنـدگـانبــه یـزدان پــنــاهـیـد از بــنـدگــان
کـسـی کـو بــخـفـتـسـت بــا رنـج مـاوگـر نـیـسـتـش بـهـره از گـنـج مـا
بــه مــیـدان خــرامــیـد تــا شــهــریـارمـگــر بــر شــمــا نـوکــنـد روزگــار
دگر هرک پـیرسـت و بـیکار و سسـتهمان کو جوانست و ناتـن درست
وگـــر وام دارد کـــســـی زیــن گـــروهشدست از بـد وام خواهان ستـوه
وگــر بـــی پـــدر کـــودکـــانــنــد نــیــزازان کـس کـه دارد بـخـواهند چـیز
بـــود مــام کــودک نــهــفـــتـــه نــیــازبــدوبــر گــشــایــم در گــنــج بــاز
وگـــر مــایــه داری تـــوانــگــر بـــمــردبـدین مـرز ازو کـودکـان مـاند خـرد
گـــنـــه کـــار دارد بـــدان چـــیـــز راینـدارد بـه دل شـرم و بـیـم خـدای
سـخـن زین نـشـان کـس مـداریـد بـازکــه از رازداران مــنــم بــی نــیــاز
تـــوانـــگـــر کـــنـــم مـــرد درویــش رابــه دیـن آورم جــان بــدکــیــش را
بـــتـــوزیــم فــام کــســـی کــش درمنـبـاشـد دل خـویـش دارد بـه غـم
دگـــر هــرک دارد نـــهــفـــتـــه نـــیــازهـمـی دارد از تـنـگـی خـویش راز
مــر او را ازان کـــار بـــی غـــم کــنــمفـزون شـادی و انـدهش کـم کـنم
گـــر از کــــارداران بــــود رنـــج نـــیـــزکه او از پـدرمرده یی خواست چیز
کــــنــــم زنــــده بــــر دار بــــیـــداد راکـــــــــــه آزرد او مــــــــــرد آزاد را
گــشــادنــد زان پـــس در گــنــج بـــازتـوانگر شـد آنکـس که بـودش نیاز
ز نـخــچــیـرگـه ســوی بــغــداد رفــتخـرد یـافـتــه بــا دلـی شـاد رفـت
بــرفــتــنـد گـردنـکــشــان پــیـش اویز بـیگـانـه و آنـک بـد خـویـش اوی
بـــفـــرمــود تـــا بـــازگـــردد ســـپـــاهبــیــامــد بــه کــاخ دلــارای شــاه
شــبــســتــان زریــن بــیــاراســتــنــدپـرستـندگان رود و می خـواستـند
بــتــان چـامـه و چـنـگ بــرسـاخـتــنـدز بــیـگــانـه ایـوان بــپــرداخــتــنــد
ز رود و مـی و بــانـگ چــنـگ و سـرودهـوا را هـمـی داد گــفــتــی درود
به هر شب ز هر حجره یک دست بندبـــبـــردنـــد تـــا دل نــدارد نــژنــد
دو هـفـتــه هـمـی بــود دل شـادمـاندر گـنـج بــگــشــاد روز و شــبــان
درم داد و آمــد بــه شــهـر صــطــخــربـه سـر بـر نهاد آن کیان تـاج فخـر
شـبــسـتــاان خـود را چـو در بــاز کـردبــتــان را ز گــنــج درم ســاز کــرد
بـه مـشـکـوی زرین هرانکـس کـه تـاجنـبـودش بـزیـر انـدرون تـخـت عـاج
ازان شــــاه ایـــران فــــراوان ژکــــیـــدبــرآشــفــت وز روزبــه لـب گــزیـد
بـــدو گـــفـــت مـــن بـــاژ روم و خـــزربـدیـشـان دهـم چـون بـیـاری بـدر
هـم اکــنـون بــه خــروار دیـنــار خــواهز گـنـج ری و اصـفـهـان بــاژ خــواه
شـبــسـتـان بــریـن گـونـه ویـران بــودنــه از اخـــتـــر شــاه ایــران بـــود
ز هـر کـشــوری بــاژ نـو خــواســتــنـدزمـیـن را بــه دیـبــا بــیـاراسـتــنـد
بـرین گـونـه یـک چـنـد گـیـتـی بـخـوردبـه بـزم و بـه رزم و به ننگ و نبـرد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.