ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١٨

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 19:26 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
دگـر هـفـتـه تـنـهـا بـه نـخـچـیـر شـددژم بــود بـــا تــرکــش و تــیــر شــد
ز خـورشـید تـابـنده شـد دشـت گـرمسـپـهـبــد ز نـخـچـیـر بـرگـشـت نـرم
ســـوی کــاخ بـــازارگــانــی رســیــدبـه هر سـو نگـه کـرد و کـس را نـدید
بــبــازارگــان گــفــت مــا را ســپــنـجتــوان داد کــز مــا نـبــیـنـی تــو رنـج
چــــو بــــازارگـــانـــش فـــرود آوریـــدمـر او را یـکــی خــوابــگــه بــرگــزیـد
هــمــی بـــود نــالــان ز درد شــکــمبـــه بـــازارگـــان داد لـــخـــتـــی درم
بــدو گــفــت لـخــتــی نـبــیـد کــهـنابـــا مــغـــز بـــادام بـــریــان بـــکـــن
اگـر خــانـگـی مـرغ بــاشـد رواســتکـــزیــن آرزوهــا دلــم را هــواســـت
نـــیـــاورد بـــازارگـــان آنـــچ گـــفـــتنـبــد مـغــز بــادامــش انـدر نـهـفــت
چـو تــاریـک شـد مـیـزبــان رفـت نـرمیــکــی مــرغ بـــریــان بــیــاورد گــرم
بـیـاراسـت خـوان پـیـش بــهـرام بــردبــه بــازارگــان گــفــت بــهــرام گــرد
کــه از تــو نـبــیـد کـهـن خــواســتــمزبــان را بــه خــواهـش بــیـاراسـتــم
نـــــــیــــــاوردی و داده بـــــــودم درمکــه نــالــنــده بـــودم ز درد شـــکــم
چـنـیـن داد پـاسـخ کـه ای بــی خـردنــــداری خـــــرد کـــــو روان پـــــرورد
چـــو آوردم ایــن مــرغ بـــریــان گــرمفزون خـواسـتـن نیسـت آیین و شرم
چـو بــشـنـیـد بـهـرام زو ایـن سـخـنبــــشــــد آرزوی نـــبــــیـــد کـــهـــن
پـشیمان شد از گفت خود نان بـخوردبـــرو نــیــز یــاد گــذشـــتـــه نــکــرد
چـو هـنـگـامـه خـوابـش آمـد بـخـفـتبــه بــازارگــان نـیـز چــیـزی نـگـفــت
ز دریـای جـوشـان چـو خـور بــردمـیـدشــد آن چــادر قــیــرگــون نــاپــدیــد
هـمــی گــفــت پــرمــایـه بــازارگــانبــه شــاگــرد کــای مــرد نــاکــاردان
مــران مــرغ کــارزش نــبــد یــک درمخــریـدی بــه افـزون و کـردی سـتــم
گــر ارزان خــریــدی ابـــا ایــن ســوارنــبـــودی مــرا تـــیــره شــب کــارزار
خــریـدی مـر او را بــه دانـگـی پــنـیـربـدی بـا مـن امـروز چـون آب و شـیـر
بـدو گـفـت اگـر این نـه کـار مـنـسـتچـنان دان کـه مرغ از شـمار منسـت
تـو مـهـمـان مـن بــاش بـا ایـن سـواربــدیـن مــرغ بــا مــن مــکــن کــارزار
چـو بـهرام بـرخـاست از خـواب خوشبــشــد نــزد آن بـــاره دســت کــش
کـه زیـن بــرنـهـد تــا بــه ایـوان شـودکـلـاهـش ز ایـوان بــه کـیـوان شــود
چـو شـاگـرد دیدش بـه بـهـرام گـفـتکـه امروز بـا من بـه بـد بـاش جـفـت
بـشد شاه و بـنشست بـر تخت اویشـگـفـتــی فـرومـانـد از بــخــت اوی
جــوان رفــت و آورد خــایـه دویـســتبه استاد گفت ای گرامی مه ایست
یــکــی مــرغ بـــریــان بـــا نــان گــرمنـــبـــیـــد کـــهـــن آر و بـــادام نـــرم
بــشـد نـزد بــهـرام گـفـت ای ســوارهمی خـایه کردی تـو دی خـواسـتـار
کـــنـــون آرزوهـــا بــــیـــاریـــم گـــرمهـم از چــنـدگـونـه خـورشـهـای نـرم
بـگـفـت این و زان پـس بـه بـازار شـدبـــه ســاز دگــرگــون خــریــدار شــد
شـکـر جـسـت و بــادام و مـرغ و بـرهکــه آرایـش خــوان کــنــد یـکــســره
می و زعـفـران بـرد و مشـک و گـلابسـوی خـانه شـد بـا دلی پـرشـتـاب
بــیـاورد خــوان بــا خــورشـهـای نـغـزجـوان بـر مـنـش بـود و پـاکـیزه مـغـز
چو نان خورده شد جـام پـر می بـبـردنخـستـنی بـه بـهرام خـسرو سـپـرد
بـدیـن گـونـه تـا شـاد و خـرم شـدنـدز خــردک بــه جــام دمــادم شــدنــد
چـنـیـن گـفـت بــا مـیـزبـان شـهـریـارکـه بــهـرام مـا را کــنـد خــواســتــار
شـما می گسـارید و مسـتـان شویدمـجـنـبـیـد تـا مـی پـرسـتـان شـویـد
بــمــالــیـد پــس بــاره را زیـن نــهــادسوی گلشن آمد ز می گشتـه شاد
بـه بـازارگـان گـفـت چـنـدین مـکـوشاز افــزونــی ایــن مــرد ارزان فــروش
بــه دانـگـی مـرا دوش بــفـروخــتــیهـمـی چـشـم شـاگـرد را دوخـتــی
کـه مـرغــی خــریـدی فــزون از بــهـانــــــهـــــادی مــــــرا در دم اژدهـــــا
بــگـفـت ایـن بــه بــازارگـان و بــرفـتسـوی گـاه شـاهـی خـرامـیـد تـفـت
چـو خـورشـیـد بـر تـخـت بـنـمـود تـاججـهانبـان نشـسـت از بـر تـخـت عاج
بــفــرمـود خــســرو بــه ســالـار بــارکــه بــازارگــان را کــنـد خــواســتــار
بـــیـــارنـــد شـــاگـــر بــــا او بـــهـــمیـکــی شــاد ازیـشــان و دیـگــر دژم
چــو شــاگـرد و اســتــاد رفـتــنـد زودبـه پـیش شـهـنـشـاه ایـران چـو دود
چــو شــاگــرد را دیــد بــنــواخــتــشبــر مـهـتــران شــاد بــنـشـاخــتــش
یــکــی بـــدره بـــردنــد نــزدیــک اویکـه چـون مـاه شـد جـان تـاریک اوی
بــه بـــازارگــان گــفــت تــا زنــده ایچــنـان دان کـه شـاگـرد را بــنـده ای
هـمــان نــیـز هـر مــاهـیـانــی دوبــاردرم شـسـت گـنـجـی بـروبـر شـمـار
بــه چـیـز تــو شـاگـرد مـهـمـان کـنـددل مــــرد آزاده خــــنــــدان کــــنــــد
به موبد چنین گفت زان پس که شاهچـــو کـــار جـــهــان را نــدارد نــگــاه
چــه دانـد کـه مـردم کـدامـسـت بــهچــگـونـه شــنـاســد کــهـان را ز مـه



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.