ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٣١

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 03:28 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
چـو بـنـهـاد بــر نـامـه بــر مـهـر شـاهبـرآراسـت بـر سـاز نخـچـیرگـاه
بـه لـشـکـر ز کـارش کـس آگـه نـبـودجـز از نـامـدارانش همـره نـبـود
بـیامـد بـدین سـان بـه هـنـدوسـتـانگـذشـت از بـر آب جـادوسـتـان
چــو نـزدیـک ایـوان شــنـگـل رســیـددر پــرده و بــارگــاهــش بــدیـد
بــــرآورده یـــی بــــود ســـر در هـــوابــدربــر فــراوان ســلــیـح و نـوا
ســواران و پــیـلـان بــدربــر بــه پــایخــروشــیـدن زنـگ بــا کــرنـای
شـگـفـتــی بــان بــارگـه بــر بــمـانـددلش را بـه اندیشه اندر نشاند
چــنــیـن گــفــت بــا پــرده داران اویپــرسـتــنـده و پــای کـاران اوی
کــه از نــزد پـــیــروز بـــهــرامــشـــاهفـرسـتـاده آمـد بــدیـن بــارگـاه
هــم انــدر زمــان رفــت ســالــار بــارز پــرده درون تــا بــر شــهـریـار
بـــفــرمــود تــا پــرده بـــرداشــتــنــدبـه ارجـش ز درگاه بـگذاشـتـند
خــرامـان هـمـی رفــت بــهـرام گــوریکـی خـانه دید آسـمانش بـلور
ازارش هـمــه ســیـم و پــیـکــرش زرنشانده به هر جای چندی گهر
نـشـسـتـه بــه نـزدیـک او رهـنـمـایپـس پشت او ایستاده بـه پـای
بـــــرادرش را دیــــد بــــر زیــــرگــــاهنهاده بـه سـر بـر ز گـوهر کـلاه
چــو آمـد بــه نـزدیـک شــنـگـل فــرازورا دیـد بــا تــاج بــر تــخـت نـاز
هــمــه پـــایــه تـــخـــت زر و بـــلــورنشسـتـه بـرو شـاه بـا فر و زور
بــر تـخـت شـد شـاه و بــردش نـمـازهمی بـود پـیشـش زمانی دراز
چنین گفت زان کو ز شاهان مهستجـهـانـدار بـهرام یزدان پـرسـت
یـکــی نــامــه دارم بــر شــاه هــنــدنوشـتـه خـطی پـهلوی بـر پـند
چــو آواز بـــهــرام بـــشــنــیــد شــاهبــفــرمـود زریـن یـکــی زیـرگـاه
بــران کــرســی زرش بــنـشــانــدنـدز درگــاه یـارانـش را خــوانــدنـد
چـو بـنشـسـت بـگشـاد لب را ز بـندچـنین گفـت کای شـهریار بـلند
زبــان بـرگـشـایـم چـو فـرمـان دهـیکـه بـی تـو مبـادا بـهی و مهی
بـدو گـفـت شـنگل کـه بـر گوی هینکـه گـوینـده یابـد ز چـرخ آفـرین
چـنـیـن گـفـت کـز شـاه خـسـرونـژادکه چون او بـه گیتی ز مادر نزاد
مـهـسـت آن سـرافـراز بــر روی دهـرکه بـا داد او زهر شـد پـای زهر
بـــزرگـــان هــمـــه بـــاژ دار وی انـــدبـه نخچیر شیران شکار وی اند
چـو شـمشـیر خـواهد بـه رزم اندرونبـیابـان شود همچو دریای خون
بـه بــخـشـش چـو ابــری بــود دربــاربـود پـیـش او گـنـج دیـنـار خـوار
پــیـامـی رسـانـم سـوی شـاه هـنـدهمان پـهلـوی نامه یی بـرپـرند



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.