ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٣٤

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 19:29 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
ز بــهـرام شــنـگــل شــد انـدرگــمـانکـه این فـر و این بـرز و تـیر و کـمان
نــمــانــد هـمــی ایـن فــرســتــاده رانـه هـنــدی نـه تــرکــی نـه آزاده را
اگر خـویش شاهسـت گر مهتـرسـتبـرادرش خـوانم هم انـدر خـورسـت
بــخــنـدیـد و بــهـرام را گــفــت شــاهکـه ای پـرهـنـر بــا گـهـر پـیـشـگـاه
بـــرادر تـــوی شـــاه را بـــی گــمــانبـدین بـخـشش و زور و تـیر و کمان
کـــه فـــر کـــیــان داری و زور شـــیــرنـبــاشــی مــگــر نــامــداری دلــیـر
بــدو گـفـت بــهـرام کـای شــاه هـنـدفـرســتــادگـان را مـکـن نـاپــسـنـد
نــه از تــخــمــه یـزدگــردم نــه شــاهبــرادرش خــوانـیـم بــاشــد گــنــاه
از ایــران یــکــی مــرد بـــیــگــانــه امنــه دانــش پــژوهـم نـه فــرزانـه ام
مـــرا بـــازگـــردان کـــه دورســـت راهنـبــایـد کـه یـابـد مـرا خـشـم شـاه
بـدو گـفـت شـنگـل کـه تـنـدی مـکـنکـه بـا تـو هنـوزسـت مـا را سـخـن
نـبــایـدت کـردن بــه رفــتــن شــتــابکـه رفـتـن بـه زودی نبـاشـد صـواب
بـــر مـــا بــــبــــاش و دل آرام گـــیـــرچـو پـخـتـه نخـواهی می خـام گـیر
پــس انـگـاه دسـتـور را پـیـش خـوانـدز بــهـرام بــا او سـخــن چــنـد رانـد
گـر این مـرد بـهرام را خـویش نیسـتگـر از پـهلـوان نـام او بـیش نیسـت
چــو گـویـی دهـد او تــن انـدر فــریـبگـر از گـفـت مـن در دل آرد نـهـیـب
تــو گــویــی مــر او را نــکــوتـــر بـــودتـو آن گـوی بـا وی کـه در خـور بـود
بـگـویـش بــران رو کـه بــاشـد صـوابکـه پـیـش شـه هـنـد بــفـزودی آب
کـنـون گـر بـبــاشـی بـه نـزدیـک اوینـــگـــه داری آن رای بـــاریــک اوی
هرانجـا کـه خـوشـتـر ولـایت تـراسـتسـپـهداری و بـاژ و ملکـت تـراسـت
بـه جـایی کـه بـاشـد همـیشـه بـهـارنــســیــم بــهــار آیــد از جــویــبــار
گــهـر هـســت و دیـنــار و گــنــج درمچـو بـاشـد درم دل نبـاشـد بـه غـم
نــوازنــده شــاهـی کــه از مــهــر تــوبـخـنـدد چـو بـینـد هـمـی چـهـر تـو
بــه سـالـی دو بــارسـت بــار درخــتز قــنــوج بــرنــگــذرد نـیـک بــخــت
چو این گفته بـاشی بـه پرسش ز نامکــه از نــام گــردد دلــم شــادکــام
مــگـــر رام گـــردد بـــدیــن مـــرز مـــافــــزون گــــردد از فـــــر او ارز مــــا
ورا زود ســـالــار لــشـــکـــر کــنــیــمبــدیـن مـرز بــا ارز مـا ســر کــنـیـم
بــیـامـد جــهـانـدیـده دســتــور شــاهبـگـفـت این بـه بـهرام و بـنـمـود راه
ز بــهــرام زان پــس بــپــرســیـد نــامکـه بـی نـام پـاسـخ نـبـودی تـمـام
چــو بــشــنـیـد بــهـرام رنــگ رخــشدگر شد که تـا چون دهد پـاسخش
بـه فرجـام گفت ای سـخـن گوی مردمـرا در دو کــشــور مـکــن روی زرد
مـن از شـاه ایـران نـپـیـجـم بــه گـنـجگر از نیسـتـی چـند بـاشـم بـه رنج
جـــزیــن بـــاشـــد آرایــش دیــن مـــاهــمـــان گـــردش راه و آیــیــن مــا
هرانکس که پیچد سر از شاه خویشبـه بـرخـاسـتـن گم کند راه خـویش
فـزونـی نـجــسـت آنـک بــودش خـردبــد و نـیـک بــر مـا هـمـی بــگــذرد
خـداونـد گـیـتــی فـریـدون کـجـاسـتکـه پـشـت زمـانـه بـدو بـود راسـت
کـــجـــا آن بـــزرگـــان خـــســـرونــژادجــهـانـدار کـیـخــســرو و کـیـقـبــاد
دگـــر آنـــک دانـــی تـــو بــــهـــرام راجـــهــانــدار پـــیــروز خـــودکـــام را
اگـــر مـــن ز فــــرمـــان او بــــگـــذرمبـه مـردی سـرآرد جـهـان بـر سـرم
نــمــانــد بـــر و بــوم هــنــدوســتــانبـه ایران کـشـد خـاک جـادوسـتـان
هـمـان بــه کــه مـن بــاز گــردم بــدربـــبـــیــنــد مــرا شــاه پـــیــروزگــر
گــر از نــام پـــرســـیــم بـــرزوی نــامچنین خواندم شاه و هم باب و مام
هـمـه پـاسـخ مـن بــشـنـگـل رسـانکه من دیر ماندم بـه شـهر کـسـان
چـو دسـتـور بــشـنـیـد پـاسـخ بــبــردشـنیده سـخـن پـیش او بـرشـمـرد
ز پــاســخ پــر آژنـگ شــد روی شــاهچــنـیـن گـفــت اگـر دور مـانـد ز راه
یکـی چـاره سـازم کـنـون مـن کـه روزســرآیـد بــدیـن مـرد لـشــکـر فـروز



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.