ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٣٩

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 03:30 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
چـو بـهرام بـا دخـت شنگل بـساخـتزن او همی شـاه گـیتـی شـناخـت
شــب و روز گــریـان بــد از مـهـر اوینـهـاده دو چـشـم انـدران چـهر اوی
چـو از مـهـرشـان شـنـگـل آگـاه شـدز بــدهـا گــمـانـیـش کــوتــاه شــد
نـشـســتــنـد یـک روز شـادان بــهـمهمی رفـت هرگـونه از بـیش و کـم
ســپــیـنـود را گــفــت بــهـرامــشــاهکه دانم که هستـی مرا نیک خـواه
یکـی راز خـواهم همـی بـا تـو گـفـتچـنان کن که ماند سخـن در نهفت
هـمـی رفـت خـواهـم ز هنـدوسـتـانتـو بـاشـی بـدین کـار همـداسـتـان
بــه تــنـهـا بــگـویـم تــرا یـک سـخـننـبــایـد کـه دانـد کــس از انـجــمـن
بــه ایـران مـرا کـار زیـن بــهـتــرسـتهـمـم کــردگــار جــهـان یـاورســت
بــه رفــتــن گــر ایــدونــک رای آیـدتبــه خـوبــی خــرد رهـنـمـای آیـدت
بــه هــر جــای نــام تــو بـــانــو بـــودپــدر پــیـش تـخـتــت بــه زانـو بــود
ســپــیـنـود گـفـت ای سـرافـراز مـردتــو بــر خــیـره از راه دانـش مـگــرد
بـــهـــیـــن زنـــان جـــهـــان آن بــــودکـزو شــوی هـمـواره خــنـدان بــود
اگــر پـــاک جـــانــم ز پـــیــمــان تـــوبــپــیـچــد بــه بــیـزارم از جــان تــو
بــدو گـفــت بــهـرام پــس چــاره کـنوزین راز مگشـای بـر کـس سـخـن
سـپــیـنـود گـفـت ای سـزاوار تــخـتبــســازم اگـر بــاشـدم یـار بــخــت
یکـی جـشـنـگـاهسـت ز ایدر نـه دورکه سـازد پـدرم اندران بـیشه سـور
کـــه دارنـــد فــــرخ مـــران جــــای راســـتـــایــنـــد جـــای بـــت آرای را
بـود تـا بـران بـیشه فرسـنگ بـیسـتکـه پـیش بـت اندر بـبـاید گـریسـت
بــدان جــای نــخــچــیــر گــوران بــودبــه قــنــوج در عــود ســوزان بـــود
شـود شـاه و لـشـکـر بــدان جـایـگـاهکـه بـی ره نـمـاید بـران بـیشـه راه
اگــر رفــت خــواهــی بــدانــجــای روهمیشـه کـهن بـاش و سـال تـو نو
ز امــروز بـــشــکــیــب تـــا نــیــم روزچـو پــیـدا شـود تــاج گـیـتـی فـروز
چــو از شــهـر بــیـرون رود شــهـریـاربــه رفـتــن بــیـارای و بــر سـاز کـار
ز گــفــتــار او گــشــت بــهـرام شــادنـخـفـت انـدر انـدیـشـه تـا بــامـداد
چـو بـنمود خـورشـید بـر چـرخ دسـتشـب تـیـره بــار غـریـبــان بـبـسـت
نـشــســت از بــر بــاره بــهـرام گــورهـمـی رانـد بـا سـاز نـخـچـیـر گـور
بـه زن گفت بـر ساز و بـا کس مگوینــهــادیــم هــر دو ســـوی راه روی
هــرانــکــس کــه بــودنــد ایـرانــیــانبـه رفـتـن بــبــسـتـنـد بــا او مـیـان
بــیــامــد چــو نــزدیـک دریــا رســیــدبـــه ره بـــار بـــازارگـــانــان بـــدیــد
کـــه بــــازارگـــانـــان ایـــران بـــدنـــدبـه آب و بـه خـشـکـی دلیران بـدند
چـــو بـــازارگـــان روی بـــهـــرام دیــدشـهـنـشـاه لـب را بـه دنـدان گـزید
نـفـرمـود بــردن بــه پــیـشــش نـمـازز نادان سـخـن را همی داشـت راز
بــه بــازارگــان گـفــت لـب را بــبــنـدکـزین سـودمـنـدی و هـم بـا گـزنـد
گـــریــن راز در هــنــد پـــیــدا شـــودز خـون خـاک ایـران چــو دریـا شـود
گـشـاده بــران کـار کـو لـب بــبـسـتزبـان بـستـه بـاید گشاده دو دست
زبــان شـمـا را بــه سـوگـنـد سـخـتبــبــنــدیـم تــا بــازیــابــیـم بــخــت
بــگــویــیــد کــز پــاک یــزدان خــدایبــریـدیـم و بــسـتــیـم بــا دیـو رای
اگـــر هــرگــز از رای بـــهــرامــشـــاهبــپــیــچــیـم و داریـم بــد را نــگــاه
چـو سـوگـند شـد خـورده و سـاخـتـهدل شـــاه زان رنـــج پــــرداخـــتـــه
بـدیشـان چـنین گـفـت پـس شـهریارکــه نـزد شــمــا از مـن ایـن زنـهـار
بــداریــد و بـــا جــان بــرابــر کــنــیــدچـو خـواهید کـز پـندم افـسـر کـنید
گـر از مـن شــود تــخــت پــرداخــتــهسـپــاه آیـد از هـر سـوی سـاخـتـه
نــه بــازارگــان مــانــد ایـدر نـه شــاهنه دهقان نه لشکر نه تـخت و کلاه
چــو زان گــونـه دیـدنـد گــفــتــار اویبــرفــتــنـد یـکــســر پــر از آب روی
کــه جــان بـــزرگــان فــدای تــو بـــادجــوانـی و شــاهـی روای تــو بــاد
اگـــر هـــیـــچ راز تـــو پـــیــدا شـــودز خــون کـشـور مـا چــو دریـا شـود
کـه یـارد بـدیـن گـونـه انـدیـشـه کـردمـگــر بــخــت را گـویـد از ره بــگـرد
چـو بـشـنـیـد شـاه آن گـرفـت آفـرینبـــران نــامـــداران بـــا فـــر و دیــن
همی رفـت پـیچـان بـه ایوان خـویشبـه یزدان سپـرده تن و جان خویش
بــدانـگـه کـه بــهـرام شـد سـوی راهچـنین گفت بـا زن که ای نیک خواه
ابــا مــادر خــویـشــتــن چــاره ســازچــنـان کــو درســتــی نـدانـدت راز
که چون شاه شنگل سوی جـشنگاهشـود خــواســتــار آیـد از نـزد شـاه
بــگــویـد کــه بــرزوی شــد دردمــنـدپــذیـردش پـوزش شـه هـوشـمـنـد
زن ایــن بــنــد بــنــهــاد بــا مــادرشچـو بـشـنید پـس مـادر از دخـتـرش
هـمـی بــود تـا تـازه شـد جـشـنـگـاهگــرانــمــایـگــان بــرگــرفــتــنــد راه
چو برساخت شنگل که آید به دشتزنـش گـفـت بـرزوی بـیمـار گـشـت
بـه پـوزش هـمـی گـوید ای شـهـریارتــو دل را بــمـن هـیـچ رنـجـه مـدار
چـو نـاتــنـدرسـتــی بــود جـشـنـگـاهدژم بـاشـد و دانـد ایـن مـایـه شـاه
بـه زن گفت شنگل که این خود مبـادکـه بـیمـار بـاشـد کـنـد جـشـن یاد
ز قـنـوج شــبــگـیـر شــنـگـل بــرفـتابــا هـنــدوان روی بــنــهـاد تــفــت
چـو شب تـیره شد شـاه بـهرام گفتکـه آمـد گـه رفـتـن ای نیک جـفـت
بــیـامــد ســپــیـنــود را بــرنــشــانــدهمـی پـهـلـوی نـام یزدان بـخـوانـد
بـپـوشید خـفتـان و خـود بـرنشـسـتکمندی به فتراک و گرزی به دست
هـمــی رانـد تــا پــیـش دریـا رســیـدچـو ایـرانـیـان را هـمـه خـفـتـه دیـد
بـرانگیخـت کشتـی و زورق بـساختبـه زورق سـپـینـود را در نـشـاخـت
بـه خشکی رسیدند چـون روز گشتجـهان پـهلوان گیتـی افـروز گشـت



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.