ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 19:53 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
چـو خـسـرو نشـسـت از بـرتـخـت زربـرفـتـنـد هرکـس کـه بـودش هنـر
گــرانـمــایـگــان را هـمــه خــوانـدنـدبــر آن تــاج نـو گـوهـر افـشـانـدنـد
بـه موبـد چنین گفت کاین تاج وتختنـیـابــد مـگــر مـردم نـیـک بــخــت
مـبــادا مـرا پــیـشــه جــز راســتــیکـه بــیـدادی آرد هـمـه کـاسـتـی
ابــا هـرکـسـی رای مـا آشـتـیـسـتز پــیـکـار کـردن سـرمـاتـهـیـسـت
ز یـزدان پــذیـرفــتــم ایـن تــخــت نـوهمـین روشـن و مـایه وربـخـت نـو
شــمـا نـیـز دلــهـا بــفــرمـان دهـیـدبـهـرکـار بــر مـا سـپـاسـی نـهـیـد
از آزردن مــــــــردم پـــــــــارســـــــــاو دیـگـر کـشـیـدن سـر از پــادشـا
ســوم دور بـــودن ز چــیــز کــســانکه دودش بود سوی آنکس رسان
که درگاه و بی گه کسی رابسوختبـبـی مایه چـیزی دلش بـرفروخت
دگـــر هــرچ در مـــردمــی در خـــوردمــر آن را پــذیـرنـده بــاشــد خــرد
نــبـــاشــد مــرا بـــاکــســـی داوریاگـر تــاج جــویـد گـر انـگـشــتــری
کـــرا گـــوهـــر تـــن بـــود بـــا نـــژادنگوید سـخـن بـا کسـی جـز بـداد
نـبــاشــد شــمــا را جــز از ایـمــنـینـــیـــازد بــــکـــردار آهـــرمـــنـــی
هرآنـکـس کـه بـشـنید گـفـتـار شـاههمـی آفـرین خـوانـد بـرتـاج و گـاه
بـــرفــتــنــد شــاد از بـــر تـــخــت اوبــسـی آفـریـن بــود بــر بــخـت او
سـپــهـبــد فـرود آمـد از تـخـت شـادهمه شـب ز هرمـز همی کـرد یاد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.