ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١٦

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 19:56 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
همی تـاخت خسرو بـه پـیش اندروننــه آب وگــیـا بــود و نـه رهـنــمــون
عـــنــان را بـــدان بـــاره کــرده یــلــههـمــی رانـد نـاکــام تــا بــه اهـلــه
پــذیـره شــدنــدش بــزرگــان شــهـرکـسـی را کـه از مـردمـی بـود بـهـر
چـو خـسـرو بـه نزدیک ایشان رسـیدبــران شــهـر لــشــکــر فــرود آوریـد
هـمــان چــون فــرود آمـد انـدر زمــاننــونــدی بـــیــامـــد ز ایــران دمـــان
ز بـهـرام چـوبـین یکـی نـامـه داشـتهمان نامه پوشیده در جامه داشت
نـوشــتــه ســوی مـهـتــری بــاهـلـهکـه گـرلـشـکـر آیـد مـکـنـشـان یـلـه
ســپــاه مـن ایـنـک پــس انـدر دمـانبـــشــهــر تــو آیــد زمــان تــا زمــان
چـو مـهـتــر بــرانـگـونـه بــرنـامـه دیـدهـم انـدر زمـان پـیش خـسـرو دویـد
چـوخـسـرو نگـه کـرد و نامـه بـخـواندز کـار جـهـان در شـگـفـتـی بــمـانـد
بــتــرسـیـد کـه آیـد پــس او ســپــاهبـران نامـه بـر تـنگـدل گـشـت شـاه
ازان شـهر هم در زمـان بـرنـشـسـتمـیـان کـیـی تــاخـتــن را بــبــسـت
هـمـی تــاخــت تــا پــیـش آب فـراتنــدیــد انــدرو هــیــچ جــای نــبــات
شــده گــرســنـه مــرد پــیـر وجــوانیـکــی بــیــشــه دیــدنــد و آب روان
چوخسرو بـه پیش اندرون بـیشه دیدسـپـه را بـران سـبـزه انـدر کـشـیـد
شـده گـرسـنـه مـرد نـاهاروسـسـتکـمـان را بـزه کـرد نـخـچـیر جـسـت
نــدیــدنــد چــیــزی بـــجـــایــی دواندرخــــت و گــــیــــا بــــود و آب روان
پـــدیـــد آمـــد انـــدر زمـــان کـــاروانشـتـر بـود و پـیـش انـدرون سـاروان
چـو آن سـاربــان روی خـسـرو بــدیـدبــدان نــامــدار آفــریـن گــســتــریـد
بـدو گفت خـسرو که نام تـوچـیسـتکجـا رفت خواهی و کام تـو چیست
بــدو گـفـت مـن قـیـس بــن حــارثــمز آزادگــــــــان عــــــــرب وارثـــــــــم
ز مــصـــر آمــدم بـــا یــکــی کـــاروانبــریــن کــاروان بــر مــنــم ســاروان
بـــه آب فــراتـــســت بـــنــگــاه مــناز انـجـا بــدیـن بـیـشـه بــد راه مـن
بــدو گـفـت خــسـروکـه از خــوردنـیچـه داری هـم از چـیـز گـسـتـردنـی
کـه مـا مـانـدگـانـیـم و هـم گـرسـنـهنـه تـوشـسـت مـا را نـه بــار و بـنـه
بــدو گـفـت تـازی کـه ایـدر بــایـسـتمرا بـا تـو چـیز و تـن جـان یکـیسـت
چـو بــر شـاه تـازی بــگـسـتـرد مـهـربــیـاورد فــربــه یـکــی مـاده ســهـر
بــکـشـتــنـد و آتــش بــر افـروخـتـنـدتـرو خـشـک هیزم همی سـوخـتـند
بــر آتــش پــراگــنـد چــنـدی کــبــاببــخــوردن گـرفـتــنـد یـاران شــتــاب
گــرفــتــنــد واژ آنــک بــد دیــن پــژوهبــخــوردن شــتــابــیـد دیـگــر گــروه
بــخــوردنـد بــی نـان فــراوان کـبــاببـیاراسـت هر مـهـتـری جـای خـواب
زمـانـی بــخـفـتــنـد و بــرخـاسـتــنـدیــکـــی آفـــریــن نـــو آراســـتـــنـــد
بـــدان دادگــر کـــو جـــهــان آفـــریــدتــــوانـــایـــی و نـــاتــــوان آفـــریـــد
ازان پـس بـه یاران چـنین گفـت شـاهکـه هرکـس کـه او بـیش دارد گـنـاه
بـه پـیش من آنکـس گرامی تـرسـتوزان کـهـتــران نـیـز نـامـی تــرسـت
هـرآنـکــس کــجــا بــیـش دارد بــدیبــگــشــت از مــن و از ره بــخــردی
بــمــا بــیـش بــایــد کــه دارد امــیــدسـراسـر بـه نـیکـی دهـیـدش نـوید
گـــرفـــتـــنـــد یـــاران بـــرو آفـــریـــنکـه ای پــاک دل خـسـرو پــاک دیـن
بــپــرســیــد زان مــرد تــازی کــه راهکدامست و من چون شوم بـا سپاه
بـدو گـفـت هـفـتـاد فـرسـنـگ بـیـششـمـا را بـیابـان و کـوهـسـت پـیش
چودستـور بـاشی من ازگوشت و آببــه راه آورم گــر نـســازی شــتــاب
بـدو گفت خـسرو جـزین نیسـت رایکه بـا تـوشـه بـاشـیم و بـا رهنمای
هـیـونـی بــر افــگــنــد تــازی بــه راهبـــدان تــا بـــرد راه پــیــش ســپــاه
هـمـی تــاخـت انـدر بــیـابــان و کـوهپــر از رنــج و تــیــمــار بـــا آن گــروه
یــکــی کــاروان نــیــز دیــگــر بــه راهپــدیــد آمــد از دور پــیــش ســپـــاه
یــکـــی مــرد بـــازارگـــان مــایــه داربــیـامــد هـم آنــگــه بــر شــهــریـار
بــدو گـفـت شـاه از کـجـایـی بـگـویکجـا رفت خواهی چـنین پـوی پـوی
بـــدو گــفـــت کـــز خـــره اردشـــیــریــکـــی مــرد بـــازارگـــانــم دبـــیــر
بــدو گـفـت نـامـت چـه کـرد آنـک زادچـنین داد پـاسـخ کـه مهران سـتـاد
ازو تـوشـه جـسـت آن زمـان شـهریاربــدو گــفــت ســالــار کــای نـامـدار
خورش هست چـندانک اندازه نیستاگـر چـهـره بــازارگـان تـازه نـیـسـت
بـدو گفـت خـسـرو که مهمان بـه راهبــیـابــی فـزونـی شــود دســتــگـاه
ســـر بــــار بـــگـــشـــاد بـــازارگـــاندرمــگـــان بـــه آمــد ز دیــنــارگـــان
خورش بـر دو بنشست خود بـر زمینهـمـی خـوانـد بــر شـهـریـار آفـریـن
چونان خورده شد مرد مهمان پرستبـیـامـد گـرفـت آبــدسـتـان بـدسـت
چـــو از دور خـــراد بـــر زیــن بـــدیـــدز جـایی کـه بـد پـیش خـسـرو دوید
ز بـــازارگــان بـــســـتـــد آن آب گــرمبـــدن تـــا نــدارد جــهــانــدار شــرم
پــس آن مـرد بــازارگـان پــر شــتــابمـی آورد بــرســان روشــن گــلــاب
دگـــر بــــاره خــــراد بــــر زیـــن ز راهازو بـسـتـد آن جـام و شد نزد شـاه
پـرسـتـش پـرسـتـنده را داشت سودبـــران بـــرتـــری بـــرتــریــهــا فــزود
ازان پــس بــبــازارگــان گـفــت شــاهکـه اکـنـون سـپـه را کـدامـسـت راه
نــشــســت تـــو در خـــره اردشــیــرکـجـا بـاشـد ای مـرد مـهـمـان پـذیر
بــدو گـفــت کـای شــاه بــا داد ورایز بـــازارگـــانـــان مـــنــم پـــاک رای
نشـانش یکـایک بـه خـسـرو بـگـفـتهـمـه رازهـا بــرگــشــاد از نـهـفــت
بــــفـــرمـــود تــــا نـــام بــــرنـــا و دهنـــویــســـد نــویــســـنـــده روزبـــه
بـــبـــازارگــان گــفــت پـــدرود بـــاشخـرد را بـه دل تـار و هـم پـود بــاش



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.