ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢٣

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 19:57 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
هم آنگـه یکـی نامـه بـنوشـت زودبـــران آفـــریــن آفـــریــن بـــر فــزود
کـه بــا مـوبــد یـکــدل و پــاک رایز دیــم از بــد و نــیــک نــابــاک رای
ز هـرگـونـه یـی داسـتــانـهـا زدیـمبــران رای پــیـشــیـنـه بــاز آمــدیـم
کـنـون رای و گـفـتـارهـا شـد بـبـنگــشــادم در گــنــجـــهــای کــهــن
بــه قـسـطـنـیـه در فـراوان سـپـاهنــدارم کــه دارنــد کــشـــور نــگــاه
سـخــنـهـا ز هـرگـونـه آراســتــیـمز هر کشـوری لشـکری خـواسـتـیم
یـکــایـک چــوآیـنــد هــم در زمــانفـرسـتـیـم نـزدیـک تــو بــی گـمـان
هـمـه مـولـش و رای چـنـدین زدنبــریـن نــیـشــتــر کــام شــیـر آژدن
ازان بـــد کــه کــردارهــای کــهــنهـمـی یـاد کـرد آنـک دانـد سـخــن
کـه هنـگـام شـاپـور شـاه اردشـیردل مــرد بــرنــاشــد از رنــج ســیــر
ز بـس غـارت و کشـتـن و تـاخـتـنبــه بــیـداد بــرکــیـنـهـا ســاخــتــن
کـزو بــگـذری هـرمـز و کـی قـبــادکـــه از داد یــزدان نـــکـــردنـــد یــاد
نـیـای تــو آن شــاه نـوشـیـن روانکـه از داد او پــیـر ســر شـد جــوان
همه روم ازو شـد سـراسـر خـرابچــنـاچــون کـه ایـران ز افـراســیـاب
ازین مرز ما سـی و نه شارسـتـاناز ایـرانـیـان شـد هـمـه خـارسـتــان
ز خـون سـران دشـت شـد آبـگـیـرزن و کـودکـانـشـان بــبـردنـد اسـیـر
اگـر مرد رومی بـه دل کـین گرفـتنـبــایـد کـه آیـد تــو را آن شــگـفـت
خـود آزردنـی نـیـسـت در دیـن مـامـــبـــادا بـــدی کـــردن آیــیــن مـــا
نـدیـدیـم چــیـزی کـه از راســتــیهـمـان دوری از کـژی و کــاســتــی
سـتــمـدیـدگـان را هـمـه خـوانـدموزیــن در فـــراوان ســـخـــن رانــدم
بـه افـسـون دل مردمان پـاک شـدهـمــه زهـر گــیـرنـده تــریـاک شــد
بــدان بــرنـهـادم کـزیـن درسـخــننــگــویــد کـــس از روزگـــار کـــهــن
بـه چـیزی که گویی تـو فرمان کنمروان را بــه پــیـمـان گـروگـان کــنـم
شــمــا را زبــان داد بــایـد هـمــانکـه بـر ما نبـاشـد کـسـی بـدگـمان
بـگـویی کـه تـا مـن بـوم شـهـریـارنگیرم چـنین رنجـها سـسـت وخـوار
نـخـواهـم مـن از رومـیـان بــاژ نـیـزنـه بـفـروشـم این رنـجـهـا را بـچـیـز
دگــر هــرچ داریـد زان مــرز و بــوماز ایـران کـسـی نـســپــرد مـرز روم
بــدیـن آرزو نـیـز بــیـشــی کــنـیـدبـسـازیـد بـا مـا و خـویـشـی کـنـیـد
شـمـا را هـر آنـگـه کـه کـاری بــودوگــــر نــــاســــزا کــــارزاری بـــــود
هـمـه دوســتــدار و بــرادر شـویـمبـود نـیـز گـاهـی کـه کـهـتـر شـویم
چـو گـردید زین شـهر مـا بـی نـیازبــه دل تــان هـمـه کـیـنـه آیـد فـراز
ز تــور و ز سـلـم انـدر آمـد سـخـنازان بــــیـــهـــوده روزگـــار کــــهـــن
یـکـی عـهـد بــایـد کـنـون اسـتـوارســـزاوار مـــهـــری بــــرو یـــادگـــار
کـزیـن بــاره از کـیـن ایـرج سـخــننــــرانـــیـــم و از روزگــــار کــــهـــن
ازین پـس یکی بـاشـد ایران و رومجـدایـی نـجـویـیـم زیـن مـرز و بــوم
پــس پــرده مـا یـکـی دخـتـرسـتکـه از مـهـتـران بــرخـرد بـهـتـرسـت
بــخــواهــیـد بــر پــاکــی دیـن مــاچــنـانـچــون بــود رسـم و آیـیـن مـا
بــدان تــا چــو فـرزنـد قـیـصـر نـژادبـــود کـــیــن ایــرج نـــیـــارد بـــیــاد
از آشــوب وز جــنــگ روی زمــیــنبـــیــاســایــد و راه جــویــد بـــدیــن
کـنون چـون بـچـشـم خـرد بـنگریمـرایـن را بــجـز راسـتـی نـشـمـری
بــمــانــد ز پــیـونــد پــیــمــان مــاز یـزدان چــنـیـن اســت فــرمـان مـا
ز هـنـگــام پــیـروز تــا خــوشــنـوازهـمـانـا کــه بــگـذشــت ســال دراز
کـه سـرهـا بــدادنـد هـر دو بــبــادجـهانـدار پـیمـان شـکـن خـود مـبـاد
مـسـیـح پـیـمـبـر چـنـیـن کـرد یـادکه پـیچـد خرد چـون بـه پـیچی زداد
بـسـی چـاره کرد اندران خـوشنوازکــه پــیـروز را ســر نـیـایـد بــه گــاز
چـو پــیـروز بــا او درشـتــی نـمـودبــدیــد انــدران جــایـگــه تــیـره دود
شد آن لشکر و تخت شاهی ببـادبــپــیـچــد و شـد شـاه را ســر زداد
تــو بــرنــایـی و نــوز نــادیـده کــارچـو خـواهی کـه بـر یابـی از روزگـار
مـکـن یـاری مـرد پــیـمـان شــکـنکه پـیمان شـکـن کـس نیرزد کـفـن
بـدان شـاه نفـرین کـنـد تـاج و گـاهکه پـیمان شکن بـاشد و کینه خواه
کـنون نـامـه مـن سـراسـر بـخـوانگـر انـگـشـتـهـا چـرب داری مـخـوان
سـخـنها نـگـه دار و پـاسـخ نویسهمـه خـوبـی انـدیش و فـرخ نـویس
نـخــواهـم کـه ایـن راز دانـد دبــیـرتــو بــاشـی نـویـســنـده تــیـز و یـر
چـو بـرخـوانـم این پـاسـخ نـامـه رابــبــیـنــم دل مــرد خــود کــامــه را
هـمـانـا ســلــیـح و ســپــاه و درمفـــرســـتـــیــم تـــا دل نـــداری دژم
هرآنکس که بـرتـو گرامی تـرسـتوگــر نـزد تــو نـیـز نـامــی تــرســت
ابــا آنــک زو کــیـنــه داری بــه دلبـه مـردی ز دل کـینـه هـا بـرگـسـل
گـنـاهش بـی زدان دارنـده بـخـشمکن روز بر دشمن و دوست دخش
چـو خواهی که داردت پـیروزبـخـتجـهاندار و بـا لشـکـر و تـاج و تـخـت
زچــیـزکـســان دســت کـوتــاه دارروان را ســـوی راســــتــــی راه دار
چو عنوان آن نامه برگشت خشکبــرو بــرنـهـادنـد مــهـری زمــشــک
بــران مـهـر بـنـهـاد قـیـصـر نـگـیـنفـــرســـتـــاده را داد وکــرد آفــریــن



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.