ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٣٦

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 19:59 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
دگـر روز خــســرو بــیـاراســت گـاهبــه سـر بــرنـهـاد آن کـیـانـی کـلـاه
نـهـادنـد در گـلـشــن ســور خــوانچـنین گفـت پـس رومیان را بـخـوان
بــیــامــد نــیــاطــوس بــا رومــیـاننشـسـتـند بـا فـیلـسـوفـان بـخـوان
چـو خـسـرو فـرود آمد از تـخـت بـارابـــا جـــامـــه روم گـــوهــر نـــگـــار
خـرامید خـندان و بـرخوان نشستبـشـد نیز بـنـد وی بـرسـم بـدسـت
جــهــانــدار بــگــرفــت و از نــهــانبــه زمـزم هـمـی رای زد بــا مـهـان
نـیـاطـوس کـان دیـد بـنـداخـت نـاناز آشـفتـگی بـاز پـس شـد ز خـوان
هـمـی گـفـت و ازو چـلـیـپــا بــهـمز قـیـصـر بــود بــر مـسـیـحـا سـتـم
چو بندوی دید آن بـزد پشت دستبـخـوان بـر بـه روی چـلـیپـا پـرسـت
غمی گشت زان کار خسرو چودیدبـر خـسـاره شـد چـون گل شنبـلید
بـه گستـهم گفت این گو بـی خـردنـبــایـد کـه بــی داوری مـی خــورد
ورا بــا نـیـاطــوس رومـی چــه کـارتــن خــویــش را کــرد امــروز خــوار
نیاطـوس زان جـایگـه بـرنـشـسـتبـه لشکرگه خویش شد نیم مست
بــــپـــوشـــیـــد رومـــی زره رزم راز بــــهـــر تــــبــــه کـــردن بــــزم را
سـواران رومـی همـه جـنـگ جـویبــه درگــاه خــســرو نــهـادنــد روی
هم آنگه ز لشـکـر سـواری چـو بـادبــه خــسـرو فـرسـتــاد رومـی نـژاد
که بـندوی ناکس چرا پشت دستزنــد بـــر رخ مــرد یــزدان پـــرســت
گـر او را فـرسـتـی بـه نـزدیـک مـنو گـرنـه بــبــیـن شــورش انـجــمـن
ز من بـیش پـیچـی کنون کـز رهیکه جـوید همی تـخـت شاهنشهی
چو بشنید خسرو بـرآشفت و گفتکـه کـس دین یـزدان نـیـارد نـهـفـت
کـیومـرث و جـمشـید تـا کـی قـبـادکـســی از مـسـیـحــا نـکـردنـد یـاد
مـبــادا کـه دیـن نـیـاکــان خــویـشگـزیـده سـرافـراز و پــاکـان خـویـش
گــذارم بــدیـن مــســیــحــا شــومنـگـیـرم بــخـوان واژ و تــرسـا شـوم
تـو تـنـهـا هـمـی کـژگـیـری شـمـارهــنــر دیــدم از رومـــیــان روز کـــار
بـه خسرو چنین گفت مریم که منبـــپــا آورم جــنــگ ایــن انــجــمــن
بــه مــن ده ســرافــراز بــنــدوی راکـــه تـــا رومـــیـــان از پـــی روی را
بـبـیـنـنـد و بـاز آرمـش تـن درسـتکسی بـیهوده جـنگ هرگز نجـست
فــرســتــاد بــنــدوی را شــهــریـاربــه نــزد نــیــاطــوس بــا ده ســوار
هـمـان نـیـز مـریـم زن هـوشـمـنـدکـه بـودی همـیشـه لـبـانش بـپـنـد
بـــدو گـــفـــت رو بـــا بـــرادر پـــدربــگـو ای بــدانـدیـش پــرخــاشـخــر
ندیدی که بـا شـاه قیصر چـه گفتز بــهــر بـــزرگــی ورا بـــود جــفــت
ز پـیـونـد خـویـشـی و از خـواسـتـهز مــــردان وز گــــنــــج آراســــتــــه
تـو پـیوند خـویشـی همی بـرکـنیهـمـان فـر قـیـصـر ز مـن بــفـگـنـی
ز قیصـر شـنیدی که خـسـرو ز دینبــگــردد چــو آیــد بــه ایـران زمــیـن
مــگــو ایــچ گــفــتــار نــا دلــپــذیـرتـو بــنـدوی را سـر بـه آغـوش گـیـر
نـدانـی کــه دهـقــان ز دیـن کـهـننـپــیـچــد چـرا خـام گـویـی سـخـن
مــده رنـج و کــردار قــیـصــر بــبــادبـمان تـا بـه بـاشـیم یک چـند شـاد
بــکـیـن پـدر مـن جـگـر خـسـتـه امکـمـر بـر مـیان سـوک را بـسـتـه ام
دل او سـراسـر پـر از کـیـن اوسـتزبــانـش پــر از رنـج و تـیـمـاراوسـت
کـه او از پـی واژ شـد زشـت گـویتـو از بـی خـرد هوشـمندی مجـوی
چـو مریم بـرفت این سخنها بـگفتنـیاطـوس بـشـنـید و کـینـه نـهـفـت
هـم از کــار بــنــدوی دل کــرد نـرمکـجـا داشـت از روی بــنـدوی شـرم
بـیامـد بـه نزدیک خـسـرو چـو گـرددل خویش خوش کرد زان گفته مرد
نیاطـوس گفت ای جـهاندیده شـاهخـردمندی از مـسـت رومی مـخـواه
تـوبـس کـن بـدین نـیـاکـان خـویشخــردمــنـد مــردم نـگــردد ز کــیـش
بـرین گونه چـون شد سـخـنها درازبـه لـشـکـر گـه آمـد نـیـاطـوس بــاز



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.