ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٣٨

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 19:59 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
مرا سـال بـگذشت بـرشسـت و پـنجنـه نیکـو بـود گـر بـیازم بـه گـنـج
مـگـر بـهـره بـر گـیـرم از پـنـد خـویشبر اندیشم از مرگ فرزند خویش
مــرا بــود نــوبـــت بــرفــت آن جــوانز دردش منم چون تـن بـی روان
شـتــابــم هـمـی تــا مـگـر یـابــمـشچـویابـم بـه بـیغاره بـشتـابـمش
کــه نـوبــت مــرا بــه بــی کــام مــنچــرا رفــتــی و بــردی آرام مــن
ز بــدهـا تــو بــودی مـرا دســتــگــیـرچرا چـاره جـستـی ز همراه پـیر
مــگــر هــمــرهــان جــوان یــافــتــیکه از پـیش من تـیز بـشـتـافتـی
جوان را چو شد سال برسی و هفتنـه بـر آرزو یـافـت گـیتـی بـرفـت
هـمـی بـود هـمـواره بــا مـن درشـتبـرآشفت و یکبـاره بـنمود پشت
بــرفـت و غـم و رنـجـش ایـدر بـمـانـددل و دیده من بـه خون درنشاند
کـنـون او ســوی روشـنـایـی رســیـدپـدر را همی جـای خـواهد گزید
بــــرآمــــد چــــنــــیـــن روزگــــار درازکزان همرهان کس نگشتـند بـاز
هــمــانــا مــرا چــشــم دارد هـمــیز دیر آمـدن خـشـم دارد هـمـی
ورا سال سی بـد مرا شصت و هفتنـپـرسـید زین پـیر و تـنها بـرفـت
وی انــدر شــتــاب و مــن انـدر درنـگز کـردارهـا تـا چـه آید بـه چـنـگ
روان تــــو دارنـــده روشــــن کــــنـــادخرد پـیش جـان تـو جوشن کناد
هـمـی خــواهـم از کــردگــار جــهـانز روزی ده آشـــکـــار و نـــهـــان
کـه یـکــســر بــبــخــشــد گـنـاه مـرادرخــشـان کـنـد تــیـره گـاه مـرا



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.