ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٤١

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 20:00 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
چــو چــنــدی بــرآمــد بــریـن روزگــارشـــب و روز آســـایــش آمـــوزگـــار
چـنـان بـد کـه در کـوه چـین آن زمـاندد و دام بـــودی فـــزون از گـــمــان
ددی بــود مــهـتــر ز اســپــی بــتــنفروهشته چون مشک گیسو رسن
بـه تـن زرد و گـوش و دهانـش سـیاهنـدیـدی کــس او را مـگــر گـرمـگــاه
دو چـنـگـش بــه کـردار چـنـگ هـژبــرخـروشش همی بـرگذشـتـی ز ابـر
هـمـی سـنـگ را درکـشـیدی بـه دمشـــده روز ازو بــــر بــــزرگـــان دژم
ورا شــیـر کــپــی هـمــی خــوانـدنـدز رنـجــش هـمــه بــوم در مــانـدنـد
یکی دخـتـری داشـت خـاتـون چـوماهاگـــر مـــاه دارد دو زلـــف ســـیـــاه
دو لـب سـرخ و بـینـی چـو تـیغ قـلـمدو بـی جـاده خـنـدان و نرگـس دژم
بــران دخــت لـرزان بــدی مـام وبــاباگـر تــافــتــی بــر ســرش آفــتــاب
چـنـان بـد کـه روزی پـیاده بـه دشـتهـمـی گـرد آن مـرغـزاران بـگـشـت
جــهــانــدار خــاقــان ز بــهـر شــکــاربــدشــتــی دگــر بــود زان مـرغــزار
هـمـان نـیـز خـاتــون بــه کـاخ انـدورنهـمـی رای زد بــا یـکـی رهـنـمـون
چـوآن شـیـر کـپـی ز کـوهـش بــدیـدفــرود آمـد او را بــه دم درکــشــیـد
بــیـک دم شـد او از جــهـان در نـهـانسـرآمـد بــران خـوب چـهـره جـهـان
چـو خـاقـان شـنید آن سـیه کرد رویهـمـان مـادرش نـیـر بـر کـنـد مـوی
ز دردش هـمـه سـالـه گـریـان بــدنـدچــو بــر آتــش تــیـز بــریـان بــدنــد
هـمـی چــاره جــســتــنـد زان اژدهـاکـه تـا چـین کـی آید ز چـنگش رها
چــو بــهـرام جــنـگ مــقــاتــوره کــردوزان مــرد جـــنــگــی بـــرآورد گــرد
هــمــی رفــت خــاتــون بــدیـدار اویبـهـر کـس همـی گـفـت کـردار اوی
چـنـان بــد کـه یـک روز دیـدش سـواراز ایـران هـمــان نـیـز صــد نــامــدار
پــیــاده فــراوان بـــه پــیــش انــدرونهـمــی رانـد بــهـرام بــا رهـنـمــون
بـپـرسید خـاتـون که این مرد کیسـتکــه بــا بــرز و بــا فــره ایـزدیـســت
بــدو گـفــت کـهـتــر کـه دوری ز کـامکــه بــهــرام یــل رانــدانــی بــنــام
بــه ایـران یـکـی چـنـد گـه شـاه بــودســـرتـــاج او بــــرتـــر از مـــاه بـــود
بــزرگــانــش خــوانــنــد بــهـرام گــردکـه از خـسـروان نـام مـردی بــبــرد
کــنــون تــا بــیـامــد ز ایـران بــچــیـنبـه لـرزد هـمـی زیر اسـپـش زمـین
خــداونـد خــوانـد هـمــی مــهـتــرشهمـی تـاج شـاهی نهد بـر سـرش
بــدو گـفــت خــاتــون کـه بــا فــراویســـز دگـــر بـــنـــازیــم در پـــر اوی
یــکــی آرزو زو بـــخـــواهــم درســتچـو خـاقان نگردد بـدان کارسـسـت
بــخــواهـد مــگــر ز اژدهـا کــیـن مـنبــرو بــشــنـود درد و نــفــریـن مــن
بــدو گـفـت کـهـتـر گـر ایـن داسـتـانبـــخــوانــد بــرو مــهــتــر راســتــان
تــو از شـیـر کـپــی نـیـابــی نـشــانمگر کـشـتـه و گرگ پـایش کـشـان
چو خاتون شنید این سخن شاد شدز تـــیـــمـــار آن دخـــتـــر آزاد شـــد
همی تـاخـت تـا پـیش خـاقان رسـیدیـکـایـک بــگـفـت آنـچ دیـد وشـنـیـد
بــدو گـفــت خــاقـان کـه عــاری بــودبـجـایی کـه چـون مـن سـواری بـود
هـمـی شــر کــپــی خــورد دخــتــرمبــگـویـیـم و نـنـگـی شــود گـوهـرم
نـــــدانــــنــــد کـــــان اژدهــــای دژمهــمــی کــوه آهــن ربــایـد بــه دم
اگـــر دخـــتـــر شـــاه نـــامـــی بـــودهـمـان شـاه را جــان گـرامـی بــود
بـدو گفت خـاتـون که من کین خویشبـخـواهم ز بـهر جـهان بـین خـویش
اگــر نــنــگ بـــاشـــد وگــر نــام مــنبــگــویــم بــرآیــد مــگــر کــام مــن
بــــرآمــــد بــــریــــن نــــیــــز روز درازنـهانی ز هرکـس همـی داشـت راز
چـنان بـد که خـاقـان یکی سـور کـردجــهـان را بــران ســور پــر نـور کـرد
فــرســتــاد بــهــرام یــل رابــخــوانــدچـو آمـدش بـرتـخـت زریـن نـشـانـد
چــو خــاتــون پــس پــرده آوا شـنـیـدبــشـد تــیـز و بــهـرام یـل را بــدیـد
فــراوانــش بــســتــود وکــرد آفــریـنکـه آبــاد بــادا بــتــو تــرک و چــیـن
یــکــی آرزو خـــواهــم از شـــهــریــارکــه بـــاشــد بـــران آرزو کــامــگــار
بـدو گـفـت بـهـرام فـرمـان تـو راسـتبـرین آرزو کـام و پـیـمـان تـو راسـت
بــدو گـفـت خــاتــون کـز ایـدر نـه دوریـکـی مـرغـزارســت زیـبــای ســور
جـــوانــان چـــیــن انــدران مــرغـــزاریـکـی جــشــن ســازنـد گـاه بــهـار
ازان بــیــشــه پــرتــاب یــک تــیــرواریـکـی کـوه بــیـنـی سـیـه تـر ز قـار
بــران کــوه خــارا یـکــی اژدهـاســتکه این کشـور چـین ازو در بـلاسـت
یـکـی شـیـر کـپـیـش خـوانـد هـمـیدگــر نـیـز نــامــش نــدانــد هـمــی
یـکـی دخــتــرم بــد ز خــاقـان چــیـنکـه خــورشــیـد کـردی بــرو آفـریـن
از ایـوان بــشــد نـزد آن جــشــنـگــاهکه خـاقان بـه نخـچـیر بـد بـا سـپـاه
بـــــیــــامــــد ز کــــوه اژدهــــای دژمکــشـــیــد آن بـــهــار مــرا او بـــدم
کــنــون هـر بــهــاری بــران مــرغــزارچــنـان هـم بــیـایـد ز بــهـر شــکـار
بــریـن شــهـر مـا را جــوانـی نـمـانـدهـمــان نـامـور پــهـلــوانـی نـمــانـد
شــدنـد از پــی شــیـرکـپــی هـلـاکبــرانــگــیـخــت از بــوم آبــاد خــاک
ســـواران چـــیـــنـــی ومـــردان کـــاربـسـی تـاخـتـنـد انـدران کـوهـسـار
چــو از دور بــیــنــنــد چــنــگــال اویبـرو پـشت و گوش و سر و یال اوی
بــــغــــرد بــــدرد دل مـــرد جــــنـــگمر او را چـه شیر و چه پـیل و نهنگ
کــس انـدر نـیـارد شــدن پــیـش اویچـوگـیـرد شـمـار کـم و بــیـش اوی
بـــدو گــفـــت بـــهــرام فــردا پـــگــاهبـیـایـم بـبـینـم مـن این جـشـنـگـاه
بـــه نـــیـــروی یــزدان کـــه او داد زوربـــلـــنــد آفـــریــنــنــده مــاه وهــور
بـــپـــردازم از اژدهــا جـــشـــنــگـــاهچــو بــشــگــیـر مــا را نـمـایـنـد راه



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.