ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٥

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 20:07 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
هـر آنـکـس کـه بـد کـرد بـا شـهـریارشـب و روز تــرسـان بــد از روزگـار
چـو شـیـروی تـرسـنـده و خـام بــودهمان تـخت پـیش اندرش دام بـود
بــدانـسـت اخـتــر شـمـر هـرک دیـدکـه روز بــزرگـان نـخــواهـد رسـیـد
بـرفـتـنـد هـرکـس کـه بـد کـرده بـودبـــدان کــار تــاب انــدر آورده بـــود
ز درگــاه یــکــســر بــه نــزد قــبـــاداز آن کــار تــاب بــیـداد کـردنـد یـاد
کـه یک بـار گفـتـیم و این دیگـرسـتتـو را خود جـزین داوری درسرست
نشسته به یک شهر بی بر دو شاهیــکــی گــاه دارد یــکــی زیــرگــاه
چـو خـویـشـی فـزایـد پـدر بــا پـسـرهـمــه بــنــدگــان رابــبــرنــد ســر
نـیـیـم انــدریـن کــار هـمــداســتــانمزن زین سپـس پـیش ما داستان
بـتـرسـیـد شـیروی و تـرسـنـده بـودکه در چنگ ایشان یکی بـنده بـود
چـنین داد پـاسـخ که سـرسوی دامنــیــارد مــگــر مــردم زشــت نــام
شـمـا را سـوی خــانـه بــایـد شـدنبــــــران آرزو رای بـــــــایــــــد زدن
بـه جـوییـد تـا کـیـسـت انـدر جـهـانکــه ایـن رنـج بــرمـاســرآرد نـهـان
کشنده همی جـست بـدخـواه شاهبــدان تــا کـنـنـدش نـهـانـی تـبــاه
کـس انـدر جـهـان زهره آن نـداشـتزمـردی هـمـان بـهـره آن نـداشـت
کـه خـون چـنـان خـسـروی ریخـتـیهـمـی کــوه در گــردن آویـخــتــی
ز هر سو همی جست بـدخواه شاهچـنـیـن تـا بــدیـدنـد مـردی بـه راه
دو چـشمش کبـود و در خـساره زردتـنی خشک و پـر موی و رخ لاژورد
پـر از خـاک پــای و شـکـم گـرسـنـهتـــن مــرد بـــیــدادگـــر بـــرهــنــه
نـدانـســت کــس نــام او در جــهـانمــیــان کــهــان و مــیــان مــهــان
بــر زاد فــرخ شــد ایـن مــرد زشــتکـه هـرگـز مـبـینـاد خـرم بـهشـت
بــدو گـفـت کـایـن رزم کـارمـنـســتچـو سیرم کنی این شکار منسـت
بـــدو گــفــت روگــر تــوانــی بــکــنوزین بـیش مگشای لب بـر سخن
یـکــی کــیــســه دیـنــار دادم تــو راچـــو فـــرزنـــد او یـــار دادم تـــو را
یـکـی خـنـجــری تــیـز دادش چـوآببـیامـد کـشـنده سـبـک پـرشـتـاب
چـو آن بـدکـنـش رفـت نـزدیک شـاهورا دیــده پــابــنــد در پــیـش گــاه
بــه لـرزیـد خــسـرو چــو او را بــدیـدسرشکش ز مژگان بـه رخ بـرچکید
بـدو گفت کای زشت نام تـو چیستکـه زاینده را بـرت و بـاید گـریسـت
مــرا مـهـر هـرمـزد خــوانـنـد گــفــتغریبـم بـدین شهر بـی یار و جفت
چـنین گـفـت خـسـرو کـه آمـد زمـانبـــدســت فــرومــایــه بــدگــمــان
بــه مــردم نـمــانـد هـمــی چــهـراوبـه گـیتـی نـجـوید کـسـی مـهر او
یـکـی ریـدکـی پـیـش او بــد بــپــایبـریدک چـنین گفـت کـای رهنمای
بــروتـشـت آب آر و مـشـک و عـبـیـریـکــی پــاک تــرجــامــه دلــپــذیـر
پـــرســتــنــده بـــشــنــیــد آواز اوینـدانـســت کــودک هـمـی رازاوی
ز پــیـشـش بــیـامـد پــرسـتــار خـردیـکـی تـشـت زریـن بــر شـاه بــرد
ابــــا جـــامـــه و آبـــدســـتـــان وآبهمی کرد خـسـرو بـبـردن شـتـاب
چــو بــرســم بــدیـد انـدر آمــد بــواژنـه گـاه سـخـن بــود و گـفـتــار ژاژ
چـو آن جـامـه هـا را بـپـوشـید شـاهبـه زمـزم همی تـوبـه کـرد از گـناه
یـکـی چـادر نـو بــه سـر در کـشـیـدبــدان تــا رخ جـان سـتــان رانـدیـد
بـشـد مـهر هرمـزد خـنـجـر بـدسـتدر خــانــه پـــادشــا رابـــبـــســت
سـبـک رفـت و جـامـه ازو در کـشـیدجــگـرگـاه شــاه جــهـان بــر دریـد
بــپـیـچـیـد و بـر زد یـکـی سـرد بــادبـه زاری بـران جـامه بـر جـان بـداد
بــریـن گـونـه گــردد جــهـان جــهـانهمـی راز خـویش از تـو دارد نـهان
سـخـن سـنج بـی رنج گـر مرد لـافنــبـــیــنــد ز کــردار او جـــز گــزاف
اگـــر گــنــج داری و گــر گــرم ورنــجنـمـانی همـی در سـرای سـپـنـج
بـــی آزاری و راســتـــی بـــرگــزیــنچو خواهی که یابـی بـه داد آفرین
چــو آگــاهــی آمــد بــه بـــازار و راهکه خـسرو بـران گونه بـرشد تـبـاه
هـمـه بـدگـمـانـان بـه زنـدان شـدنـدبـه ایوان آن مـسـتـمـنـدان شـدنـد
گــرامــی ده و پـــنــج فــرزنــد بـــودبــه ایـوان شــاه آنـک دربــنـد بــود
بـه زندان بـکـشـتـندشـان بـی گـناهبدانگه که برگشته شد بخت شاه
جــهـانـدار چــیـزی نـیـارسـت گـفـتهمـی داشـت آن انـده اندر نهفـت
چـو بـشنید شیرویه چـندی گریستاز آن پـس نگهبـان فرستاد بـیست
بــدان تــا زن و کـودکـانـشــان نـگـاهبـدارد پـس از مرگ آن کشته شاه
شد آن پـادشـاهی و چـندان سـپـاهبــزرگـی و مـردی و آن دســتــگـاه
کـه کـس را ز شـاهنشـهان آن نبـودنـه از نـامـداران پــیـشـیـن شـنـود
یـکـی گـشــت بــا آنـک نـانـی فـراخنـیـابــد نــبــیـنـد بــرو بــوم و کــاخ
خـــردمـــنـــد گـــویــد نــیــارد بـــهــاهر آنکـس کـه ایمـن شـد از اژدها
جــهـان رامـخـوان جــز دلـاور نـهـنـگبـخاید بـه دندان چو گیرد بـه چنگ
ســرآمــد کــنــون کــار پــرویـز شــاهشد آن نامور تـخـت و گنج و سپـاه



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.