ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١٦

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 20:11 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
چـو بـیژن سپـه را همه راست کردبـه ایـرانـیـان بـرکـمـین خـواسـت کـرد
بــدانـسـت مـاهـوی و از قـلـبــگـاهخــروشــان بــرفــت ازمــیـان ســپــاه
نـگـه کـرد بـیـژن درفـشـش بــدیـدبـدانـسـت کـو جـسـت خـواهـد گـزید
بــه بــرسـام فـرمـود کـز قـلـبــگـاهبــه یـکـســو گـذار آنـک داری ســپــاه
نـبـاید کـه مـاهوی سـوری ز جـنگبـتـرسد بـه جـیحـون کشد بـی درنگ
بـه تـیزی ازو چـشـم خـود بـرمـدارکــه بــا او دگــرگــونــه ســازیــم کــار
چـو بـرسام چـینی درفشش بـدیدسـپـه را ز لشـکـر بـه یکـسـو کـشـید
هـمـی تـاخـت تـاپـیـش ریگ فـربپـــر آژنـــگ رخ پـــر ز دشـــنـــام لـــب
مــر او را بــریـگ فــرب دربــیـافــترکـابــش گـران کـرد و انـدر شـتــافـت
چـو نـزدیـک مـاهـو بــرابــر بـه بـودنــزد خـــنــجـــر او را دلــیــری نــمــود
کــمـربــنـد بــگـرفــت و او را ز زیـنبـــرآورد و آســـان بـــزد بـــر زمـــیـــن
فـرود آمـد و دسـت او را بــبــسـتبـه پـیش اندر افگند و خود بـرنشست
هـمــانــگــه رســیـدنــد یـاران اویهمه دشت ازو شد پـر از گفت و گوی
بــبــرسـام گـفـتـنـد کـایـن را مـبــربــــبــــایـــد زدن گـــردنـــش راتـــبــــر
چنین داد پاسخ که این راه نیستنـه زیـن تـاخـتـن بـیـژن آگـاه نـیـسـت
هـمـانـگـه بـه بـیژن رسـید آگـهـیکــه آمـد بــدســت آن نـهـانـی رهـی
جـهانجـوی مـاهوی شـوریده هشپـــر آزار و بـــی دیــن خـــداونــدکــش
چـو بـشـنـید بـیژن از آن شـادشـدبـــبـــالــیــد وز انــدیــشــه آزاد شـــد
شــراعــی زدنــد از بــر ریـگ نــرمهـمـی رفـت مـاهوی چـون بـاد گـردم
گـنـهـکـار چــون روی بــیـژن بــدیـدخــردشــد ز مــغــز ســرش نــاپــدیـد
شـد از بـیم همچـون تـن بـی روانبـــه ســـر بـــر پـــراگـــنــد ریــگ روان
بــدو گـفـت بــیـژن کـه ای بــدنـژادکـه چـون تـو پــرسـتـار کـس را مـبــاد
چــرا کـشــتــی آن دادگـر شــاه راخـــــداونــــد پـــــیــــروزی و گـــــاه را
پـدر بـر پـدر شـاه و خـود شـهـریـارز نــوشــیـن روان در جــهــان یــادگــار
چـنین داد پـاسـخ کـه از بـدکـنـشنـیـایـد مــگــر کــشــتــن و ســرزنـش
بــدیـن بــد کـنـون گـردن مـن بــزنبـــیــنــداز در پــیــش ایــن انــجــمــن
بـترسید کش پـوست بـیرون کشدتـنـش رابــدان کـیـنـه در خـون کـشـد
نـهـانـش بــدانــســت مــرد دلــیـربــه پــاسـخ زمـانـی هـمـی بــود دیـر
چـنین داد پـاسـخ که ای دون کـنمکـه کـیـن از دل خـویـش بـیـرون کـنـم
بـدین مردی و دانش و رای و خویهـــم تــــاج وتــــخـــت آمـــدت آرزوی
به شمشیر دستش بـبـرید و گفتکه این دست را در بدی نیست جفت
چـو دسـتـش بــبـریـد گـفـتـا دو پـابـــبـــریـــد تـــا مـــانـــد ایـــدر بـــجـــا
بـفرمود تـا گوش و بـینیش پـسـتبـریـدنـد و خـود بــارگـی بـرنـشـسـت
بـفـرمـود کـایـن را بـرین ریـگ گـرمبـــداریــد تــا خــوابـــش آیــد ز شــرم
مـنـادیگـری گـرد لـشـکـر بـگـشـتبـه درگـاه هـرخـیـمـه یـی بـرگـذشـت
کــه ای بــنـدگــان خــداونـد کــشمــشــوریـد بــیـهـوده هـرجــای هـش
چـو ماهوی بـاد آنکه بـر جـان شاهنــبــخــشــود هـرگــز مــبــیـنــاد گــاه
سـه پـور جـوانش بـه لشـکر بـدندهمان هر سه بـا تـخـت و افسر بـدند
همان جـایگه آتـشـی بـر فـروخـتپـدر را و هـر سـه پـسـر را بـسـوخـت
از آن تـخـمـه کـس در زمـانه نمـاندوگــر مــانــد هـرکــو بــدیـدش بــرانــد
بـزرگـان بــارن دوده نـفـریـن کـنـنـدســرازکـشـتــن شـاه پــرکـیـن کـنـنـد
کـه نـفـرین بـرو بـاد و هـرگـز مـبـادکـه او را نـه نـفــریـن فـرســتــد بــداد
کـنـون زیـن سـپـس دور عـمـر بـودچــو دیــن آورد تــخــت مــنــبـــر بـــود



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.