ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٧١: به دو میگون لب و پسته دهنت

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 18:27 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خاقانی, شعر کهن
بـه دو مـیگـون لـب و پـسـتـه دهـنـتبه سه بوس خوش و فندق شکنت
بــــه زره پـــوش قـــد تـــیـــر وشـــتبــه کــمــان کــش مــژه تــیـغ زنـت
بـــه حـــریــر تـــن و دیــبـــای رخـــتبـــه تــرنــج بـــر و ســیــل دقــنــت
به دو نرگس، به دو سنبل، به دو گلبــر ســر ســرو صــنـوبــر فــکــنــت
بــه مــی عــبــهــر آن ســرخ گــلــتبــه خــوی عــنـبــر آن یـاســمــنـت
بــه گــهــرهــای تــر از لــعــل لــبــتبــه حـلـی هـای زر از سـیـم تــنـت
بــــه فـــروغ رخ زهـــره صـــفـــتــــتبـــه فـــریـــب دل هـــاروت فـــنـــت
بــه نــگــیـن لــب و طــوق غــبــبــتایـن ز بــرگ گــل و آن، از ســمـنـت
بــه دو مـخـمـور عـروس حــبــشـیـتخــفـتــه در حــجــلـه جــزع یـمـنـت
بــه بــنـاگــوش تــو و حــلـقــه گـوشبـه دو زنـجـیـر شـکـن بــر شـکـنـت
بـــه ســرشــک تــر و خــون جــگــرمبــســتــه بــیــرون و درون دهــنــت
بــــه شــــرار دل و دود نـــفــــســــممـانـده بــر عـارض جــعـد کـشــنـت
بـــه نـــیـــاز دل مـــن در طـــلـــبـــتبــــگـــداز تــــن مـــن در حــــزنـــت
بـه دو تـا موی کـه تـعـویذ مـن اسـتیـادگـار از ســر مـشـکـیـن رســنـت
بـه نشـانی کـه مـیان مـن و تـوسـتنـوش مــرغــان و نـوای ســخــنــت
کـه مـرا تــا دل و جـان اسـت بــجـایجــای بــاشـد بــه دل و جـان مـنـت
دوسـت تــر دارمـت از هـر دو جــهـاندوســت تــر دارم از خــویـشــتــنـت
تـــو بـــمــان دیــر کــه خـــاقــانــی رادل نـمــانـده اســت ز دیـر آمــدنــت



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.