ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در پند و اندرز و مدح پیامبر بزرگوار

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 18:44 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خاقانی, شعر کهن
عـــروس عـــافـــیــت آنـــگـــه قـــبـــول کـــرد مـــراکـه عـمـر بـیـش بــهـا دادمـش بــه شـیـربـهـا
چــو کــشــت عــافــیــتــم خــوشــه در گــلــو آوردچــو خــوشــه بــاز بــریـدم گـلـوی کـام و هـوا
خــروس کــنـگــره عــقــل پــر بــکــوفــت چــو دیـدکـه در شــب امـل مـن ســپــیـده شــد پــیـدا
چــو مـاه ســی شـبــه نـاچــیـز شـد خــیـال غـرورچــو روز پــانـزده ســاعـت کـمـال یـافـت ضــیـا
مـــســـیـــح وار پـــی راســـتـــی گـــرفـــت آن دلکــه بــاژ گــونـه روی بــود چــون خــط تــرســا
ز مـــرغـــزار ســـلـــامـــت در مـــراســـت خـــبــــرکــه هــم مــســیـح خــبــر دارد از مــزاج گــیـا
مــرا طــبــیــب دل انــدرز گــونــه ای کــرده اســتکــز ایــن ســواد بـــتـــرس از حـــوادث ســودا
بــه تــلـخ و تــرش رضـا ده بــه خــوان گـیـتــی بــرکـه نـیـشـتـر خـوری ار بـیـشـتـر خـوری حـلـوا
اســـیــر طـــبـــع مــخـــالــف مــدار جـــان و خـــردزبـــون چـــارزبـــانــی مــکـــن دو حـــور لــقـــا
کـــه پـــوســـت پـــاره ای آمــد هــلــاک دولــت آنکــه مــغــز بــی گــنــهــان را دهـد بــه اژدهــا
مـــرا شـــهـــنـــشـــه وحــــدت ز داغ گـــاه خــــردبـه شـیب و مقـرعـه دعـوت همی کند که بـیا
از ایـــن ســــراچــــه آوا و رنـــگ دل بــــگــــســــلبــــه ارغـــوان ده رنـــگ و بــــه ارغــــنـــون آوا
در ایـن رصــد گـه خــاکـی چــه خــاک مـی بــیـزینه کـودکـی نه مقـامر ز خـاک چـیسـت تـو را؟
بــه دســت آز مـده دل کـه بــهـر فــرش کـنـشــتز بـــام کــعـــبـــه نــد زدنــد مــکــیــان دیــبـــا
بـه بــوی نـفـس مـکـن جـان کـه بـهـر گـردن خـوککــســی نـبــرد زنـجــیـر مـســجــد الــاقــصــا
بــبــیـن کـه کــوکــبــه عــمـر خــضــر وار گـذشــتتـو بـازمانده چـو موسـی بـه تـیه خـوف و رجـا
پــریـر نــوبــت حــج بــود و مــهــد خــواجــه هـنــوزاز آن سـوی عـرفـات اســت چــشـم بــر فـردا
بــه چــاه جــاه چــه افــتــی و عــمــر در نـقــصــانبــه قـصـد فـصـد چـه کـوشـی و مـاه در جــوزا
بـــرفـــت روز و تـــو چـــون طـــفـــل خـــرمــی آرینـــشـــاط طـــفـــل نــمـــاز دگـــر بـــود عـــذرا
چــو عــمــر دادی دنــیــا بـــده کــه خــوش نــبـــودبـه صـد خـزیـنـه تـبـذل بـه دانـگـی اسـتـقـصـا
دو رنــگــی شـــب و روز ســـپـــهــر بـــوقــلــمــونپــرنــد عــمــر تــو را مــی بــرنــد رنـگ و بــهـا
دو چــشــمـه انـد یـکـی قـیـر و دیـگـری ســیـمـابشـب بـنـفـشـه وش و روز یـاسـمـیـن سـیـمـا
تــو غــرق چــشــمـه ســیـمـاب و قـیـر و پــنـداریکـه گـرد چـشـمـه حـیـوان و کـوثــری بــه چـرا
جـهـان بـه چـشـمـی مـانـد در او سـیـاه و سـپـیـدســپــیــد نــاخــنــه دار تــو ســیــاه نــابــیـنــا
بـــبـــر طــنــاب هــوس پـــیــش از آنــکــه ایــامــتچـــهــار مــیــخ کــنــد زیــر خــیــمــه خــضــرا
بـــه صـــور نــیــم شـــبـــی درفــکــن رواق فــلــکبــه نـاوک ســحــری بــر شـکـن مـصـاف فـضـا
جـهـان بــه بــوالـعـجــبــی تــا کـیـت نـمـایـد لـعـببـــه هــفــت مــهــره زریــن و حــقــه مــیــنــا
تــو را بـــه مــهــره و حــقــه فــریــفــتـــنــد ایــراکچو حقه بی دل و مغزی چو مهره بی سر و پا
فــریـب گــنــبــد نــیـلــوفــری مــخــور کــه کــنــوناجــل چــو گـنـبــد گـل بــرشــکـافــدت عــمـدا
ز خـــشـــک ســـال حـــوادث امـــیــد امـــن مـــدارکـــه در تـــمـــوز نـــدارد دلـــیـــل بـــرف هـــوا
چـه جـای راحـت و امـن اسـت و دهـر پــر نـکـبــتچـه روز بـاشـه و صـید اسـت دسـت پـر نـکـبـا
مگو کـه دهر کـجـا خـون خـورد که نیسـت دهانشبـبین به پشه که زوبین زن است و نیست کیا
مـســاز عـیـش کـه نـامـردم اســت طـبــع جــهـانمخـور کـرفـس که پـر کژدم اسـت بـوم و سـرا
ز روزگــــــار وفــــــا هــــــم بــــــه روزگــــــار آیـــــدکه حـصرم از پـس شـش ماه می شود صهبـا
چه خوش بوی که درون وحشت است و بیرون غمکـجـا روی که ز پـیش آتـش اسـت و پـس دریا
خــوشــی طــلـب کــنـی از دهـر، ســاده دل مـرداکـه از زکـات سـتــانـان زکـات خــواسـت عـطـا
ســلــاح کــار خــود ایــنــجــا ز بــی زبــانــی ســازکــه بــی زبــان دفــع زبــانــیــه اســت آنــجــا
چـو خـوشـه چـنـد شـوی صـد زبـان نمـی خـواهیکـه یـک زبــان چـون تــرازو بــوی بــه روز جــزا
در ایـن مـقـام کـســی کـو چــو مـار شــد دو زبــانچــو مــاهـی اســت بــریـده زبــان در آن مــاوا
خـــرد خـــطـــیــب دل اســـت و دمــاغ مــنــبـــر اوزبــان بــه صــورت تــیـغ و دهــان نــیــام آســا
درون کــام نــهــان کــن زبــان کــه تــیـغ خــطــیـببـــرای نـــام بـــود در بـــرش نــه بـــهــر وغـــا
زبــان بــه مـهـر کــن و جــز بــگــاه لــا مــگــشــایکــه در ولــایــت قـــالــوابـــلــی رســـی از لــا
دو اســـبـــه بـــر اثـــر لــا بـــران بـــدان شـــرطــیکــه رخـــت نــفــکــنــی الــا بـــه مــنــزل الــا
مـــگــــر مـــعــــامـــلــــه لــــا الــــه الــــا الــــلــــهدرم خــریـد رســول الــلــهـت کــنــد بــه بــهـا
زبـــان ثـــنــاگــر درگــاه مــصــطــفــی خــوشــتـــرکـه بــارگـیـر سـلـیـمـان نـکـوتــر اســت صـبــا
ثـــنـــای او بــــه دل مـــا فـــرو نـــیـــایـــد از آنـــکعروس سخـت شگرف اسـت و حـجـله نا زیبـا
ســپــیـد روی ازل مـصـطـفـی اســت کـز شـرفـشسـیـاه گـشـت بــه پــیـرانـه ســر، ســر دنـیـا
فـــلـــک بـــه دایـــگـــی دیـــن او در ایــن مـــرکـــززنـی اسـت بـر سـر گـهـواره ای بـمـانـده دوتـا
دمـــش خـــزیـــنـــه گـــشـــای مـــجــــاهـــز ارواجدلــش خــلــیــفــه کــتــاب عــلــم الــاســمــا
بـــه پـــیـــش کـــاتـــب وحـــیــش دوات دار، خـــردبـــه فــرق حــاجــب بـــارش نــثــار بـــار خــدا
هــزار فــصــل ربـــیــعــش جــنــیــبـــه دار جــمــالهـزار فـضــل ربــیـعــش خــریـطــه دار ســخــا
زبــــان در آن دهـــن پــــاک گـــوئیـــا کــــه مـــگـــرمـیـان چــشـمـه خـضـر اسـت مـاهـیـی گـویـا
دو شـاخ گـیـســوی او چــون چــهـار بــیـخ حــیـاتبــه هـر کـجــا کـه اثــر کـرد اخــرج الـمـرعــی
نــه بــاد گــیـســوی او ز آتــش بــهــار کــم اســتکــه آب و گــل را آبـــســتــنــی دهــد ز نــمــا
عـروس دهـر و ســرور جــهـان نـخــواســت از آنـکنــداشـــت از غــم امــت بـــه ایــن و آن پـــروا
از ایــن حـــریــف گـــلـــو بـــر حـــذر گـــزیــد حـــذروز ایــن ابـــای گـــلـــوگـــیــر ابـــا نــمــود ابـــا
چـــهـــار یــارش تـــا تـــاج اصـــفـــیــا نـــشـــدنـــدنــداشــت ســاعــد دیـن یــاره داشــتــن یــارا
الـــهـــی از دل خــــاقـــانـــی آگـــهـــی کـــه در اوخـزینـه خـانـه عـشـق اسـت در بـه مـهر رضـا
از آن شـــراب کــه نــامــش مــفـــرح کــرم اســـتبــه رحــمــت ایــن جــگــر گــرم را بــســاز دوا
ز هـرچـه زیب جـهـان اسـت و هرکـه ز اهل جـهـانمـرا چــو صـفـر تــهـی دار و چــون الـف تــنـهـا
قـــنــوت مــن بـــه نــمــاز و نــیــاز در ایــن اســـتکــه عــافــنــا و قــنـا شــر مــا قــضــیـت لــنـا
مــــرا بـــــه مــــنــــزل الــــا الــــذیــــن فـــــرود آورفــرو گــشــای ز مـن طــمــطــراق الــشــعــرا
یـقـیـن مـن تــو شــنـاســی ز شــک مـخــتــصـرانکــه عــلــم تــوســت شــنــاســای ربــنـا ارنـا
مــــرا ز آفــــت مــــشــــتــــی زیـــاد بــــاز رهــــانکـــه بـــر زنــای زن زیــد گــشـــتـــه انــد گــوا
خــــلـــاص ده ســـخــــنـــم را ز غـــارت گـــرهـــیکــه مــولــع انــد بــه نـقــش ریـا و قــلــب ریـا
بـــه روز حـــشـــر کــه آواز لــاتـــخـــف شـــنــونــدبـه گوش خـاطـر ایشـان رسـان کـه لابـشـری
چــو کــاســه بــاز گـشــاده دهـان ز جــوع الـکـلـبچـو کـوزه پــیـش نـهـاده شـکـم ز اسـتــسـقـا
اگـر خـسـیسـی بـر من گـران سـر اسـت رواسـتکـه او زمین کـثـیف اسـت و من سـمـای سـنا
گــر او نــشــســتــه و مــن ایـســتــاده ام شــایــدنـشـسـتــه بــاد زمـیـن و سـتــاده بــاد سـمـا
ور او بــه راحــت و مـن در مـشـقـتــم چــه عـجــبکــه هـم زمـیـن بــود آســوده و آســمـان دروا
ســخـــن بـــه اســت کــه مــانــد ز مــادر فــکــرتکــه یـادگــار هـم اســمــا نـکــوتــر از اســمــا



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.