ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در حکمت و موعظه و مدح خاتم الانبیا (ص)

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 18:44 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خاقانی, شعر کهن
ســریــر فــقــر تــو را ســرکــشــد بــه تــاج رضــاتـو سر بـه جـیب هوس درکشیده ای بـه خطا
بــر آن ســریـر سـر بــی سـران بــه تــاج رسـیـدتــو تــاج بــر ســری از سـر فـرو نـهـی عـمـدا
ســر اســت قـیـمـت ایـن تــاج گـر ســرش داریبــه مــن یـزیـد چــنـیـن تــاج ســر بــیـار بــهـا
تــو را چــو شــمـع ز تــن هـر زمــان ســری رویـدســری کــه دردســر آرد بـــریــدن اســـت دوا
نـگـر کـه نـام ســری بــر چــنـیـن سـری نـنـهـیکـه گـنـبـد هـوس اسـت ایـن و دخـمـه سـودا
سـری دگـر بــه کـف آور کـه در طـریـقـت عـشـقسزاست این سر سگ سـار سنگ سـار سزا
چــرا چــو لـالـه نـشـکـفـتــه سـر فـکـنـده نـه ایکـه آسـمان ز سـر افـکـندگی اسـت پـا بـرجـا
تـــو را مــیــان ســـران کــی رســـد کـــلــه داریز خـون حـلـق تـو خـاکـی نگـشـتـه لـعـل قـبـا
یــتـــیــم وار در ایــن تــیــم ضــایــع اســت دلــتبـــرو یــتـــیــم نــوازی بـــورز چـــون عـــنــقـــا
دلـــی طـــلـــب کـــن بـــیــمـــار کـــرده وحـــدتچو چشم دوست که بیماری است عین شفا
مـــگـــر شــــبــــی ز بــــرای عـــیـــادت دل تــــوقــدم نــهــد صـــفــت یــنــزل الــلــه از بـــالــا
بــر آســتــانــه وحــدت ســقــیــم خــوش تــر دلبـــه پــالــکــانــه جــنــت عــقــیــم بــه حــورا
مـقـامـری صـفـتــی کـن طـلـب کـه نـقـش قـمـاردو یـک شــمـار دگـر چــه دوشــش زنـد عـذرا
تـــو را مــقــامــر صــورت کــجـــا دهــد انــصـــافتـــورا هــلــیــلــه زریــن کــجـــا بـــرد صـــفــرا
بـــه تـــرک جــاه مــقــامــر ظــریــف تــر درویــشبــخــوان شــاه مـزعــفــر لــطــیـف تــر حــلـوا
ســواد اعــظــمــت ایـنــک بــبــیـن مــقــام خــردجــهــاد اکــبــرت ایــنــک بـــدر مــصــاف هــوا
مــیــان خـــاک چـــه بـــازی ســـفــال کــودک وارســرای خــاک بــه خــاکــی بــبــاز مـرد آســا
زر نــهـاد تــو چــون پــاک شــد بــه بــوتــه خــاکنه طوق و تـاج شـود چـون شـود ز بـوتـه جـدا
زری کـــه گــوی گـــریــبـــان جـــبـــرئیــل ســـزدرکـاب پـای شـیاطـین مـکـن کـه نیسـت سـزا
چـو گـل مبـاش کـه هم پـوسـت را کـفـن سـازیچــو لــالــه بـــاری اول ز پـــوســت بـــیــرون آ
بـــه دســت هــمــت طــغــرای بــی نــیــازی دارکـه هـر دو کـون تـو داری چـو داری این طـغـرا
ره امـــان نـــتــــوان رفــــت و دل رهـــیـــن امـــلرفــوگــری نــتــوان کــرد و چــشــم نــابــیــنــا
تــو را امــان ز امــل بــه کــه اســب جــنــگــی رابــه روز مــعــرکــه بــرگــســتــوان بــه از هــرا
تـو را کـه رشـتـه ایـمـان ز هـم گـسـسـت امـروزســحــاء خــط امـان از چــه مـی کــنـی فــردا
تــو را ز پــشـتـی هـمـت بــه کـف شـود مـلـکـتبـــلــی ز پـــهــلــوی آدم پـــدیــد شـــد حـــوا
چــو هـمــت آمــد هـر هـشــت داده بــه جــنــتکه از سـر دو گروهی اسـت شـورش و غـوغـا
خـروش و جـوش تـو از بــهـر بــود و نـابــود اسـتکه از سـر دو گروهی اسـت شـورش و غـوغـا
بــه بـــوی بـــود دو روزه چــرا شــوی خــرســنــدکـه بــدو حــال مـحـال اسـت و مـهـر کـار فـنـا
بــه بــنـد دهـر چــه مــانـدی بــمــیـر تــا بــرهـیکـه طـوطـی از پـی این مـرگ شـد ز بـنـد رها
چـو بـاشـه دوخـتـه چـشـمـی بـه سـوزن تـقـدیرچـو لاشـه بـسـتـه گـلوئی بـه ریسـمان قـضـا
چه خوش حیات و چه ناخوش چو آخر است زوالچـه جـعد ساده چه پـرخم چـو خارج است نوا
نـجـسـتـه فـقـر، سـلـامـت کـجـا کـنـی حـاصـل؟نگـفـتـه بـسـم بـه الـحـمد چـون کـنی مـبـدا؟
دمـیـده در شــب آخــر زمــان ســپــیـده حــشــرپـس از تـو خـفـتـن اصـحـاب کـهف نیسـت روا
مــســافــران بــه ســحــرگــاه راه پــیـش کــنـنـدتــو خـواب بــیـش کـنـی ایـنـت خـفـتــه رعـنـا
بــه خــواب دایـم جــز ســیـم و زر نـمـی بــیـنـیبـبـین که رز همه رنج است و سیم جمله عنا
تـو را که از مل و مال اسـت مسـتـی و هسـتـیخـمـار و خـواب تـو را صـور نـشـکـنـد بــه صـدا
مــیـان بــادیـه ای هـان و هـان مــخــســب ار نـهحــرامـیـان ز تــو هـم ســر بــرنـد و هـم کـالـا
غــــــــلــــــــام آب رزانـــــــی نـــــــداری آب روانرفـیـق صـاف رحـیـقـی نـه ای بــه صـف صـفـا
بـــه کــار آبـــی و دیــن بـــا دل و تــنــت گــویــانکـــه کـــار آب شـــمــا بـــرد آب کـــار شـــمــا
بــهـیـنـه چــیـز کـه آن کـیـمـیـای دولـت تــوسـتز همـنـشـینـی صـهـبـا هبـا شـده اسـت هبـا
خــرد بــه مـاتــم و تــن در نـشــاط خــوش نـبــودکــه دیـو جــلــوه کــنـد بــر تــو و پــری رســوا
بــرو نـخــســت طــهـارت کــن از جــمـاع الــاثــمکــه کــس جــنـب نـگــذارنـد در جــنــاب خــدا
مـــجـــرد آی در ایـــن راه تــــا زحـــق شـــنـــویالــی عــبـــدی ایــنــجــا نــزول کــن ایــنــجــا
ز چـــار ارکـــان بـــرگــرد و پـــنــج ارکـــان جـــویکـه هـسـت فـایـده زیـن پـنـج پـنـج نـوبــت لـا
ز نـه خـراس بـرون شـو بـه کـوی هشـت صـفـاتکه هست حـاصل این هشت هشت بـاغ بـقا
اگــر ز عــارضــه مـعــصــیـت شــکــســتــه دلـیتـو را شـفـاعـت احـمد ضـمـان کـند بـه شـفـا
بـه یـک شـهـادت سـربـسـتـه مـرد احـمـد بــاشکـه پــایـمـرد ســران اوســت در ســرای جــزا
پـــی ثـــنــای مــحـــمــد بـــرآر تـــیــغ ضـــمــیــرکــه خــاص بـــر قــد او بـــافــتـــنــد درع ثــنــا
زبـــان بــســتــه بــه مــدح مــحــمــد آرد نــطــقکــه نـخــل خــشــک پــی مـریـم آورد خــرمــا
بـــهــیــنــه ســـورت او بـــود و انــبـــیــا ابـــجـــدمـهـیـنـه مـعــنـی او بــود و اصــفــیـا اســمــا
اگـــرچـــه بـــعـــد هــمـــه در وجـــودش آوردنـــدقـــدوم آخــــر او بــــر کـــمـــال اوســـت گـــوا
نـه ســورت از پــی ابــجــد هـمـی شـود مـرقـومنـه مـعـنـی از پـی اسـمـا هـمـی شـود پـیـدا
نــه روح را پــس تــرکــیــب صــورت اســت نــزولنه شـمس را ز پـس صـبـح صـادق اسـت ضیا
نـه سـبــزه بــردمـد از خــاک وانـگـهـی سـوسـننـه غـوره در رســد از تــاک وانـگـهـی صـهـبــا
گـــه ولـــادتــــش ارواح خــــوانـــده ســـوره نـــورســتــار بــســت سـتــاره سـمـاع کـرد سـمـا
بـــکــوفـــت مــوکـــب اقـــبـــال مــرکــب اجـــرامبـــبـــســـت قــبـــه زربـــفــت قــبـــه مــیــنــا
چــو نــقــل کــرد روانــش، مــســافــر مــلــکــوتبــرای عـرســش بــر عـرش خــرقـه کـرد وطـا
دریــد جـــوزا جـــیــب و بـــریــد پـــرویــن عـــقــدگــذاشــت مــهـر دواج و فــکــنــد صــبــح لــوا
ز بــوی خــلـقــش حــبــل الـوریـد یـافــت حــیـاتز فـر لـطـفـش حــبــل الـمـتــیـن گـرفـت بــهـا
بــه وقـت مـکـرمـه بــحــر کـفــش چــو مـوج زدیحــبـــاب وار بـــدی هــفــت گــنــبـــد خــضــرا
ســزد کـه چــون کـف او نـشـر کـرد نـشـره جــودروان حــاتــم طـی، طـی کـنـد بــسـاط سـخـا
ز بـــارگـــاه مـــحـــمـــد نــدای هــاتـــف غـــیــببــه مــن رســیـد کــه خــاقــانــیـا بــیـار ثــنــا
ز خــشــک آخــور خــذلــان بــرســت خــاقــانــیکــه در ریـاض مـحــمـد چــریـد کــشــت رضــا
مــراد بـــخـــشـــا در تـــو گـــریــزم از اخـــلـــاصکـزین خـراس خـسـیسـان دهـی خـلـاص مـرا
مــرا تــو بــاش کــه از مــا و مـن دلــم بــگــرفــتبــرآر تــیـغ عــنــایـت نــه مــن گــذار و نـه مــا
کــلــیـد رحــمـتــم آخــر عــطــا فــرســت چــنـانکـه گـنـج مـعـرفـت اول هـم از تــو بــود عـطــا
گــوا تــوئی کــه نــدارم بــه کــاه بــرگــی، بــرگبــه اهـل بــیـت ز مـن چـون رسـد نـوال و نـوا
چـو قـرصـه جـو و سـرکـه نمی رسـد بـه مسـیحکــجـــا رســد بـــه حـــواری خــواره و حـــلــوا
مــرا ز خـــطـــه شـــروان بـــرون فــکــن مــلــکــاکـه فـرضـه ای اسـت در او صـد هزار بـحـر بـلا
مـرا کـنـف کـفـن اســت الـغـیـاث از ایـن مـوطــنمـرا مـقـر سـقـر اسـت الـامـان از این مـنـشـا
بــر مـهـان نـشــوم ور شــوم چــو خــاک مـهـیـنغــم کــیـا نــخــورم ور خــورم بــه کــوه، گــیـا
از ایــن گــره کـــه چـــو پـــرگــار دزد بـــدراهــنــددلــم چــو نـقــطــه نـون اســت در خــط دنـیـا
گرفتـه سـرشـان سـرسـام و جـسـمشان ابـرصز ســام ابــرص جــانـکــاه تــر بــه زهـر جــفــا
مـرا بــه بــاطــل مـحــتــاج جــاه خــود شــمـرنـدبـه حـق حـق که جـز از حـق مراست استـغنا



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.