ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در پند و اندرز و معراج حضرت ختمی مرتبت

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 18:45 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خاقانی, شعر کهن
ای پــنــج نـوبــه کــوفــتــه در دار مــلــک لــالــا در چــهـار بــالــش وحــدت کــشــد تــو را
جـولـانـگـه تــو زان سـوی الـاسـت گـر کـنـیهــژده هــزار عـــالــم ازیــن ســـوی لــا رهــا
از عشق ساز بـدرقه پـس هم بـه نور عشقاز تـــیــه لـــا بـــه مــنــزل الـــا الـــلـــه انــدرآ
دروازه ســرای ازل دان ســه حــرف عـشــقدنـــدانـــه کـــلـــیـــد ابـــد دان دو حـــرف لـــا
لـا حـاجـبــی اسـت بــر در الـا شـده مـقـیـمکــو ابــلــهــان بـــاطــلــه را مــی زنــد قــفــا
بـی حـاجـبـی لـا بـه در دین مرو کـه هسـتدیـن گــنـج خــانـه حــق و لــا شــکــل اژدهـا
حـد قـدم مـپــرس کـه هـرگـز نـیـامـده اسـتدر کـــوچــــه حـــدوث عـــمـــاری کـــبــــریـــا
از حــلــه حـــدوث بـــرون شــو دو مــنــزلــیتــا گـویـدت فــرشــتــه وحــدت کـه مـرحــبــا
پـیونـد دین طـلـب کـه مـهین دایه تـو اوسـتروزی کــه از مـشــیـمـه عــالـم شــوی جــدا
حــاجــت شــود روا چــو تــقــاضــا کـنـد کـرمرحــمـت روان شـود چــو اجــابــت شـود دعـا
این دم شـنو که راحـت از این دم شـود پـدیدواینـجـا طـلـب کـه حـاجـت از اینـجـا شـود روا
کـسـری ازین ممالک و صـد کـسـری و قـبـادخـطـوی از این مـسـالـک و صـد خـطـه خـطـا
فـیـض هـزار کـوثــر و زیـن ابــر یـک سـرشـکبــرگ هــزار طــوبــی و زیــن بــاغ یــک گــیــا
فـتـراک عـشـق گـیر نـه دنـبـال عـقـل ازآنـکعـیـسـیـت دوســت بــه کـه حــواریـت آشـنـا
می دان که دل ز روی شناسـان آن سراستمـشــمـارش از غــریـب شــمـاران ایـن ســرا
دل تا به خانه ای است که هر ساعتی در اوشــمــع خــزایـن مــلــکــوت افــکــنــد ضــیــا
بــیـنـی جــمـال حــضــرت نـور الـلـه آن زمـانکــایــیــنــه دل تـــو شـــود صــادق الــصــفــا
در دل مـدار نـقـش امـانی کـه شـرط نیسـتبــت خــانـه سـاخـتــن بــه نـظـرگـاه پــادشـا
دنــیــا بــه عــز فــقــر بــده وقــت مــن یـزیـدکــان گــوهــر تــمــام عــیــار ارزد ایــن بـــهــا
در چــــارســــوی فــــقـــر درا تــــا ز راه ذوقدل را ز پـــنــج نــوش ســلــامــت کــنــی دوا
هـمـت ز آسـتــانـه فـقـر اسـت مـلـک جــویآری هـــوا ز کـــیــســـه دریـــا بـــود ســـقـــا
عـزلـت گـزین کـه از سـر عـزلـت شـنـاخـتـندآدم در خـــلــافــت و عـــیــســـی ره ســـمــا
شـاخ امـل بـزن کـه چـراغـی اسـت زود مـیربـیخ هوس بـکن که درخـتـی اسـت کـم بـقـا
گـر سـر یـوم یـحـمـی بــر عـقـل خـوانـده ایپــس پــایــمــال مــال مــبـــاش از ســر هــوا
تـنگ آمده اسـت زلزلـت الـارض هین بـخـوانبـــر مــالـــهــا و قـــال الـــانــســـان مــالــهــا
حـق مـی کـند ندا کـه بـه مـا ره دراز نیسـتاز مـال لــام بــفــکــن و بــاقــی شــنـاس مـا
خـر طـبــع را چـه مـال دهـی و چـه مـعـرفـتبــی دیـده را چـه مـیـل کـشـی و چـه تـوتـیـا
از عــافــیـت مـپــرس کـه کــس را نـداده انـددر عــاریـت ســرای جــهـان عــافـیـت عــطــا
خــود مــادر قــضــا ز وفــا حـــامــلــه نــشــدور شـد بـه قـهرش از شـکم افـکند هم قـضـا
از کــوی رهــزنــان طــبــیــعــت بـــبـــر قــدموز خـــوی رهــروان طـــریــقــت طـــلــب وفــا
بـر پـنج فرض عمر بـرافشان و دان که هستشــش روز آفــریــنــش از ایــن پــنــج بــا نــوا
تـــوســـن دلــی و رایــض تـــو قــول لــا الــهاعــمـی وش و قـائد تــو شــرع مـصــطــفــی
بـــا ســـایــه رکـــاب مــحـــمــد عـــنــان درآرتـــا طـــرقـــوا زنــان تـــو گـــردنــد اصـــفـــیــا
آن بــا و تـا شـکـن کـه بـه تـعـریـف او گـرفـتهم قـاف و لـام رونـق و هم کـاف و نـون بـهـا
او مــالــک الــرقــاب دو گــیــتــی و بــر درشدر کـــهــتـــری مـــشـــجـــره آورده انـــبـــیــا
هم مـوسـی از دلـالـت او گـشـتـه مـصـطـنعهـم آدم از شـفـاعـت او گـشـتـه مـجـتــبــی
نـطــقـش مـعــلـمـی کـه کـنـد عــقـل را ادبخــلـقـش مـفـرحــی کـه دهـد روح را شــفــا
دل گــرســـنــه درآمــد بـــر خـــوان کــائنــاتچــون شــبــهـی بــدیـد بــرون رفـت نـاشـتــا
مریم گشـاده روزه و عیسـی بـبـسـتـه نطقکـو در ســخــن گـشـاد ســر سـفـره ســخــا
بـــر نــامــده ســپـــیــده صــبـــح ازل هــنــوزکــو بــر ســیـه ســپــیـد ازل بــوده پــیـشــوا
آدم از او بــه بـــرقــع هــمــت ســپــیــد رویشـیطـان از او بـه سـیلـی حـرمان سـیه قـفـا
ذاتــــش مـــراد عـــالـــم و او عـــالـــم کـــرمشــرعــش مــدار قــبــلــه و او قــبــلــه ثــنــا
از آسـمـان نـخــســت بــرون تــاخــت قـدر اوهم عـرش نـطـعـش آمـد و هم سـدره مـتـکـا
پـس آسـمان بـه گوش خـرد گفت شک مکنکان قدر مصطفی است علی العرش استوی
آن شـب کـه سـوی کـعـبـه خـلـت نـهاد رویایــن غـــول خـــاک بـــادیــه را کـــرد زیــر پـــا
آمــد پـــی مـــتـــابـــعـــتـــش کـــوه در روشرفـت از پــی مـشـایـعـتــش ســنـگ بــر هـوا
بــرداشــت فــر او دو گــروهـی ز خــاک و آبآمــیــخــت بـــا ســمــوم اثــیــری دم صــبـــا
گـــردون پـــیــر گــشـــت مــریــد کـــمــال اوپــوشــیــد از ارادتــش ایـن نــیــلــگــون وطــا
روحــانـیـان مـثــلــث عــطــری بــســوخــتــهوز عــطــرهـا مــســدس عــالــم شــده مـلــا
یـا سـیـد الـبــشـر زده خـورشـیـد بــر نـگـیـنیــا احـــســـن الــصـــور زده نــاهــیــد در نــوا
از شـــیــب تـــازیــانـــه او عـــرش را هــراسوز شــــیـــهـــه تــــکـــاور او چــــرخ را صــــدا
لـاتــعـجــبــوا اشــارت کـرده بــه مـرســلـیـنلــاتـــقــنــطــوا بـــشــارت داده بـــه اتـــقــیــا
روح الـقـدس خــریـطـه کـش او در آن طـریـقروح الــامــیــن جــنــیــبــه بــر او در آن فــضــا
زو بــاز مــانــده غــاشــیــه دارش مــیــان راهسـلطـان دهر گفـت کـه ای خـواجـه تـا کـجـا
بـنوشتـه هفت چـرخ و رسیده بـه مسـتـقیمبــگـذشـتـه از مـسـافـت و رفـتـه بـه مـنـتـهـا
ره رفـــتــــه تــــا خـــط رقـــم اول از خـــطـــرپــی بــرده تــا ســرادق اعــلـی هـم از اعـلـا
زان ســوی عـرش رفـتــه هـزاران هـزار مـیـلخـود گـفـتــه ایـن انـزل حــق گـفـت هـیـهـنـا
در سـور سـر رسـیده و دیده بـه چـشم سـرخـلـوت سـرای قـدمـت بــی چـون و بـی چـرا
گــفــتــه نـود هـزار اشــارت بــه یـک نـفــسبــشــنـوده صــد هـزار اجــابــت بــه یـک دعـا
دیده کـه نقـدهای اولوالـعـزم ده یکـی اسـتآمـوخــتــه ز مــکــتــب حــق عــلــم کــیـمـیـا
آورده روزنــــامــــه دولــــت در آســــتــــیــــنمــهـرش نـهـاده ســوره والــنــجــم اذا هـوی
داده قــرار هـفــت زمـیـن را بــه بــازگــشــتکـــرده خـــبـــر چـــهــار امــیــن را ز مــاجـــرا
هــر چـــار چـــار حـــد بـــنــای پـــیــمــبـــریهـــر چــــار چــــار عـــنـــصــــر ارواح اولـــیـــا
بــی مـهـر چــار یـار در ایـن پــنـج روزه عــمـرنـتــوان خــلـاص یـافـت از ایـن شــشــدر فـنـا
ای فـیـض رحـمـت تـو گـنـه شـوی عـاصـیـانریــزی بـــریــز بـــر دل خـــاقــانــی از صـــفــا
بــا نـفـس مـطـمئنـه قـریـنـش کـن آنـچــنـانکآواز ارجــــعــــی دهـــدش هـــاتــــف رضــــا
بــر فـضــل تــوســت تــکـیـه امـیـد او از آنـکپـــاشــنــده عــطــائی و پـــوشــنــده خــطــا
ای افـضـل ار مـشـاطـه بــکـر سـخـن تــویـیایــن شـــعـــر در مــحـــافـــل احـــرار کــن ادا



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.