ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در ستایش نصرة الدین ابوالمظفر اصفهبد لیالواشیر پادشاه مازندران

RSS
تغییر یافته در 2011/08/17 02:53 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خاقانی, شعر کهن
گــردون نــقــاب صــبـــح بـــه عــمــدا بـــرافــکــنــدراز دل زمـانـه بــه صــحــرا بــرافــکــنـد
مـســتــان صــبــح چــهـره مـطــرا بــه مـی کــنـنـدکـاین پـیـر طـیلـسـان مـطـرا بـرافـکـنـد
جــنــبــیــد شــیــب مــقــرعــه صــبــح دم کــنــونتـرسـم که نقره خـنگ بـه بـالا بـرافکند
در ده رکــاب مــی کــه شــعــاعــش عــنــان زنــانبـر خـنگ صـبـح بـرقـع رعـنـا بـرافـکـنـد
گــردون یــهــودیــانــه بــه کــتــف کــبــود خــویــشآن زرد پـاره بـین که چـه پـیدا بـرافـکند
چــون بـــرکــشــد قــواره دیــبـــا زجـــیــب صــبـــحسـحـرا کـه بــر قـواره دیـبــا بــرافـکـنـد
هـر صــبــحــدم کــه بــر چــنـد آن مــهـرهـا فــلــکبـر رقـعـه کعـبـتـین همه یکتـا بـرافـکند
بـــا مــهــره هــا کــنــیــم قــدح هــا چــو آســمــانآن کـعـبـتـین بـه رقـعـه مـینـا بـرافـکـند
دریــا کـــشـــان کـــوه جـــگــر بـــاده ای بـــه کـــفکـز تــف بــه کـوه لـرزه دریـا بــرافـکـنـد
کـــیــخـــســـروانــه جـــام ز خـــون ســـیــاوشـــانگـنـج فـراسـیـاب بـه سـیمـا بـرافـکـنـد
عــاشــق بــه رغـم ســبــحــه زاهـد کـنـد صــبــوحبـس جـرعـه هم بـه زاهد قرا بـرافـکند
از جــام دجـلـه دجـلـه کـشـد پــس بــه روی خـاکاز جرعه سبـحه سبـحه هویدا بـرافکند
آب حـــیـــات نـــوشـــد و پـــس خـــاک مـــردگـــانبـر روی هفـت دخـمه خـضـرا بـرافـکـند
از بـــس کــه جــرعــه بـــر تـــن افــســرده زمــیــنآن آتــشــیـن دواج ســراپــا بــرافـکـنـد
گــردد زمـیـن ز جــرعــه چــنـان مــســت کــز درونهر گنج زر که داشت به عمدا بـرافکند
اول کــســی کــه خـــاک شــود جـــرعــه را مــنــمچـون دست صبـح قرعه صهبـا بـرافکند
ســاقــی بــه یـاد دار کــه چــون جــام مــی دهـیبـحری دهی که کوه غم از جا بـرافکند
یـک گــوش مــاهـی از هـمـه کــس بــیـش ده مـراتـا بـحـر سـینه، جـیفه سـودا بـرافـکند
مـــی لـــعـــل ده چـــو نـــاخـــنــه دیــده شـــفـــقتـا رنـگ صـبــح نـاخـن مـا را بـرافـکـنـد
جـام و مـی چـو صـبـح و شـفـق ده کـه عـکـس آنگل گونه صـبـح را شـفق آسـا بـرافکند
آبــــســـتـــنـــانـــه عـــده تـــوبـــه مـــدار بـــیـــشکآسـیب تـوبـه قفل بـه دل ها بـرافکند
آن عــــده دار بــــکــــر طــــلـــب کــــن کـــه روح راآبـسـتـنـی بـه مـریـم عـذرا بــرافـکـنـد
هــر هــفــت کــرده پــردگــی رز بـــه مــجــلــس آرتــا هـفــت پــرده خــرد مـا بــرافــکـنـد
بـــنــیــاد عــقــل بـــرفــکــنــد خــوانــچــه صــبـــوحعـقل آفـت اسـت هیچ مگو تـا بـرافکند
داری گــــشــــاد نــــامــــه جـــــان در ده فــــلــــکگـو ده کـیا کـه نزل تـو اینـجـا بـرافـکـند
کس نیسـت در ده ارچـه عـلف خـانه ای بـجـاسـتکـس بـر عـلـف چـه نزل مهیا بـرافـکـند
چــون لـاشـه تــو سـخــره گـرفـتــنـد بــر تــو چــرخمـنـت بـه نـزل یک تـن تـنـها بـرافـکـنـد
امـــروز کـــم خـــورانـــده فـــردا چـــه دانــی آنـــکایـام، فــقــل بــر در فــردا بــرافــکــنــد
مــنــقــل بــرآر چــون دل عــاشــق کــه حــجــره رارنگ سـرشـک عاشـق شـیدا بـرافکند
سـرد اســت ســخــت سـنـبــلـه رز بــه خــرمـن ارتـا سسـتـیی بـه عقرب سرما بـرافکند
بــــی صــــرفــــه در تــــنـــور کـــن آن زر صــــرف راکو شـعـله ها بـه صـرفه و عوا بـرافکند
گــوئی کــه خــرمــگــس پــرداز خــان عــنــکــبــوتبــر پـر سـبــز رنـگ غـبــیـرا بــرافـکـنـد
مــانــد بـــه عـــنــکــبـــوت ســـطـــرلــاب آفـــتـــابزو ذره هــای لــایــتــجــزا بــرافــکــنــد
از هــر دریـچــه شــکــل صــلــیـبــی چــو رومــیــانبـر خـیـل رنـگ رنـگ بــحـیـرا بـرافـکـنـد
نــالــنــده اســـقــفـــی ز بـــر بـــســـتـــر پـــلــاسرومـی لـحـاف زرد بـه پـهـنـا بـرافـکـنـد
غــوغــای دیـو و خــیـل پــری چــون بــهـم رســنــدخـیل پـری شکسـت بـه غوغا بـرافکند
مــریــخ بــیــن کــه در زحــل افــتــد پــس از دهــانپـروین صـفـت کواکب رخـشـا بـرافـکند
طــاووس بـــیــن کــه زاغ خـــورد و آنــگــه از گــلــوگــاورس ریـزهـای مــنـقــا بــرافــکــنـد
مــجـــلــس چــو گــرم گــردد چــون آه عــاشــقــانمـی راز عـاشـقـان شـکـیبـا بـرافـکـنـد
ســاقـی تــذرو رنـگ بــه طــوق غـبــب چــو کـبــکطــوق دگـر ز عـنـبــر ســارا بــرافـکـنـد
بــــردســـت آن تــــذرو چــــو خـــون کـــبــــوتــــرانمی بـین که رنگ عید چه زیبـا بـرافکند
ز آن خــاتــم ســهـیـل نـشـان بــیـن کـه بــر زمـیـنچـشـم نگـین نگـین چـو ثـریا بـرافـکـند
چــون آب پــشــت دســت نـمــایـد نـگــیـن نـگــیـنپـس مهر جـم بـه خـاتـم گویا بـرافـکند
چـــون بـــلـــبـــلــه دهــان بـــه دهــان قـــدح بـــردگوئی که عـروه بـال بـه عـفـرا بـرافکند
یـــا فـــاخـــتـــه کـــه لـــب بـــه لـــب بــــچـــه آورداز خــلــق نـاردان مـصــفــا بــرافــکــنـد
خــیــک اســت زنــگــی خــفــقــان دار کــز جـــگــروقت دهان گشـا همه صـفـرا بـرافـکند
مــطــرب بـــه ســحـــر کــاری هــاروت در ســمــاعخـجـلـت بـه روی زهره زهرا بـرافـکـنـد
انــگــشــت ارغــنــون زن رومــی بـــه زخــمــه بـــرتــب لــرزه تــنــا تــنـنــانــا بــرافــکــنـد
چــــنـــگـــی بــــده بــــلـــوریـــن مـــاهـــی آب دارچـون آب لـرزه وقـت مـحـاکـا بـرافـکـنـد
بر بط کری است هشت زبان کش به هشت گوشهر دم شـکنجـه دسـت تـوانا بـرافـکند
چـنگ اسـت پـای بـسـتـه، سرافکنده، خـشک تـنچون زرقی که گوشت ز احشا برافکند
نـای اسـت بــسـتــه حــلـق و گـرفـتــه دهـان چــراکز سـرفـه خـون قـنینه حـمرا بـرافـکند
در چــنــبــر دف آهــو و گــور اســت و یــوز و ســگکاین صف بـر آن کمین به مدارا برافکند
حــلــق ربــاب بــســتــه طــنــاب اســت اســیـروارکـز درد حـلـق ناله بـر اعـضـا بـرافـکـند
در دری کـــــه خــــــاطــــــر خــــــاقــــــانـــــی آوردقـیمـت بـه بـزم خـسـرو والـا بـرافـکـند
رعـــد ســـیــپـــد مــهــره شـــاه فـــلـــک غـــلـــامبــر بــوقــبــیـس لـرزه ز آوا بــرافــکــنـد
خــورشــیـد جــام خــســرو ایـران بــه جــرعــه ریـزبــر خــاک اخــتــران مـجــزا بــرافـکـنـد
تـــاج و ســـریـــر خـــســـرو مـــازنـــدران ز رشـــکخــورشـیـد را گـداز هـمـانـا بــرافـکـنـد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.