ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در بیماری فرزند و تاثر از درگذشت وی گوید

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 18:55 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خاقانی, شعر کهن
حــاصــل عــمــر چــه داریـد خــبــر بــاز دهــیـدمــایـه جــانـی اســت ازو وام نــظــر بــاز دهـیـد
هـر بــراتــی کـه امـل راســت ز مـعــلـوم مـرادچـــون نــرانــنــد بـــه دیــوان قــدر بـــاز دهــیــد
ز آتــش دل چـو رسـد دود سـوی روزن چـشـماز سـوی رخــنـه دل جــان بــه شـرر بــاز دهـیـد
چــار طــوفــان تــو از چــار گــهـر بــگــشــایـیـدگـر شـمـا جـان سـتـمـکـش بـه گـهـر بـازدهـیـد
چــون چــراغـیـد هـمـه در سـتــد و داد حــیـاتکآنـچــه در شـام ســتــانـیـد ســحــر بــازدهـیـد
آب هـر عـشـوه کـه در جـیـب شـمـا ریزد چـرخآســــیـــاوار هـــم از دامـــن تــــر بــــازدهـــیـــد
دیده چـون خـفـت که تـا خـواب بـدش بـاید دیددیــده بــد کــرد جــوابــش بــه بــتــر بــازدهــیـد
دیده را خواب ز خون خاست که خون آرد خوابهر چـه خـون جـگـر اسـت آن بـه جـگـر بـازدهید
شـهـر بــنـدان بــلـاگـر حــشــر از صـبــر کـنـنـدخــانـه غـوغـای غـمـان بــرد، حــشـر بــازدهـیـد
بـس غـریـبـنـد در این کـوچـه شـر، کـوچ کـنـیدبــه مـقــیـمـان نـو ایـن کــوچــه شــر بــازدهـیـد
چــه نـشـانـیـد جــمـازه بــه ســر چــشـمـه ازبــرنـشــیـنـیـد و عـنـان را بــه ســفـر بــازدهـیـد
بــشــنـویـد ایـن نــفــس غــصــه خــاقــانـی راشــرح ایـن حــادثــه عــمــر شــکــر بــازدهــیــد
همـه هم حـالـت و هم غـصـه و هم درد مـنـیدپـــاســخ حــال مــن آراســتــه تـــر بـــازدهــیــد
آن جـگـر گـوشـه مـن نـزد شـمـا بـیـمـار اسـتدوش دانــیـد کــه چــون بــود خــبــر بــازدهــیـد
هـمـه بــیـمـار نـوازان و مـســیـحــا نـفــســیـدمـــدد روح بـــه بـــیــمـــار مـــگـــر بـــازدهـــیـــد
در عــلــاجــش یـد بــیـضــا بــنــمــایـیـد مــگــرکـاتــش حـسـن بــدان سـبــز شـجـر بــازدهـیـد
ره درمــانـش بــجــوئیـد و بــکــوشــیـد در آنـکسـرو و خــورشـیـد مـرا ســایـه و فـر بــازدهـیـد
هــر عــقــاقــیـر کــه دارو کــده بــابــل راســتحـــاضـــر آریـــد و بـــهـــا بـــدره زر بـــازدهـــیــد
هـدیه پـارنـج طـبـیـبـان بـه مـیـانـجـی بـنـهـیـدخـواب بــیـمـار پــرسـتـان بــه سـهـر بــاز دهـیـد
تــا چـک عـافـیـت از حـاکـم جــان بــسـتــانـیـدخـــط بـــیــزاری آســایــش و خـــور بـــازدهــیــد
سـرو بـالان کـه ز بـالین سـرش آمد بـه سـتـوهدایــگــان را تــن نــالــانــش بــه بــر بــازدهــیــد
روز پــنـجـم بــه تــب گـرم و خـوی سـرد فـتــادشــب هــفــتــم خــبــر از حــال دگــر بــازدهـیـد
خوی تب گل گل بـر جبهت گل گون خطر استآن صــف پــرویـن ز آن طــرف قــمــر بــازدهــیــد
جـو بـه جـو هـر چـه زن دانـه زن از جـو بـنـمـودخـــبـــر آن ز شـــفــا یــا ز خـــطـــر بـــازدهــیــد
قـرعــه انـداز کـز ابــجــد صــفـت فــال بــگـفـتشـــرح آن فـــال ز آیـــات و ســـور بـــاز دهـــیــد
دانــه در کــه امــانــت بــه شــمــا داد ســتــمآن امــانــت بــه مــن ایـمــن ز ضــرر بــاز دهـیـد
ماه من زرد چـو شمع است و زبـان کرده سیاهمــایــه نــور بـــدان شــمــع بــصــر بـــاز دهــیــد
دور از آن مــه اثـــری مــانــد تـــن دشــمــن اوگــر تــوانــیــد حــیــاتــی بـــه اثــر بـــاز دهــیــد
نه نه بیمار بـه حالی است نه امید بهی استبــد بــتــر شـد هـمـه اسـبــاب حـذر بــاز دهـیـد
ســـیــزده روز مـــه چـــاردهــم تـــب زده بـــودتــب خــدنـگ اجــل انـداخــت ســپــر بــازدهـیـد
خـط بـه خون بـاز همی داد طبـیب از پـی جـانجان برون شد چه جواب است خوش ار بازدهید
ایـن طـبـیـبــان غـلـط بـیـن هـمـه مـحـتـالـانـنـدهـمـه را نـسـخــه بــدریـد و بــه سـر بــازدهـیـد
نـوش دارو و مــفــرح کــه جــوی فــعــل نـکــردهــم بــدان آســی آســیـمــه نــظــر بــازدهـیـد
سـحـر و نیرنج و طـلسـمات کـه سـودی ننمودهـم بــه افــســونـگــر هـاروت ســیـر بــازدهـیـد
هیکـل و نشـره و حـرزی کـه اجـل بـازنـداشـتهـم بــه تــعــویـذ ده شــعــبــده گــر بــازدهـیـد
نسـخـه طـالـع و احـکـام بـقـا کـاصـل نـداشـتهــم بــه کــذاب ســطــرلــاب نــگــر بــازدهــیـد
آن زگـال آب و سـپـنـدی کـه عـرض دفـع نـکـردهــم بــدان پــیــرزن مــخــرقــه خــر بــازدهــیــد
رشـــتـــه پـــر گـــره و مـــهـــر تـــب قـــرایـــانهــم بــه قــرادم تــســبــیـح شــمــر بــازدهـیـد
در حـمـایل سـرو و چـنـگ چـو سـودیـش نـکـردچــنــگ شــیـر و ســروی آهــوی نــر بــازدهـیـد
چـشـم بــد کـز پـتـر و آهـن و تـعـویـذ نـگـشـتبـــنــد تــعــویــذ بـــبـــریــد و پـــتــر بـــازدهــیــد
بـــر فــروزیــد چــراغــی و بـــجـــویــیــد مــگــربـــه مــن روز فــرو رفــتـــه پـــســر بـــازدهــیــد
جــان فـروشــیـد و اســیـران اجــل بــاز خــریـدمــگــر آن یـوســف جــان را بــه پــدر بــازدهــیـد
قـــوت روح و چـــراغ مـــن مـــجـــروح رشـــیــدکــز مــعــانـیـش هـمــه شــرح هـنــر بــازدهـیـد
دیدنـی شـد همـه نـوری بـه ظـلـم در شـکـنیدچــاشــنـی هـمـه صــافــی بــه کـدر بــازدهـیـد
بــه ســر نـاخــن غـم روی طـرب بــخــراشــیـدبــه ســر انـگـشـت عـنـا جــام بــطـر بــازدهـیـد
از بـــرون آبـــلــه را چــاره شــراب کــدر اســتچـــون درون آبـــلـــه داریــد کـــدر بـــاز دهـــیــد
مـویـه گـر نـاگـذران اســت رهـش بــگـشـایـیـدنـای و نـوشـی کـه ازو هـسـت گـذر بــاز دهـیـد
اشــک اگــر مـایـه گــران کــرد بــر مـویـه گـرانوام اشــک از صـدف جــان بــه گـهـر بــاز دهـیـد
گـر نـخــواهـیـد کــز ایـوان و حــجــر ریـزد خــوننـقــش نـوشــاد بــه ایـوان و حــجــر بــاز دهـیـد
ور نـبــایـد کــه شــبــســتــان و طــزر نـالــد زارسـرو بـسـتـان بـه شـبـسـتـان و طـزر بـاز دهید
پـیـش کـان گـوهـر تـابــنـده بــه تـابــوت کـنـیـدآب دیـــده بـــه دو یـــاقـــوت و درر بـــاز دهـــیــد
پـیش، کـان تـنـگ شـکـر در لـحـد تـنـگ نـهـنـدبــوســه تــلــخ وداعــی بــه شــکــر بــاز دهـیـد
پـیش کـان چـشـمه خـور در چـه ظـلمات کـنندنـور هـر چـشـم بـدان چـشـمـه خـور بـاز دهـیـد
ز بــر تــخــت بــخــوابــیـد ســهــی ســرو مــراپـــیــش نــظــارگــیــان پـــرده ز در بـــاز دهــیــد
بـــر دو ابــروش کــلــاه زر شــاهــانــه نــهــیــدپـس بـه دسـتـش قـلـم غـالـیـه خـور بـاز دهـیـد
نـز حــجــر گـوهـر رخــشـان بــه در آریـد شـمـاچـون پـسـنـدیـد کـه گـوهـر بـه حـجـر بـاز دهـید
مــاه مــن چـــرخ ســپـــر بـــود روا کــی داریــدکــه بــدســت زمــی مــاه ســپــر بـــاز دهــیــد
یوسـفـی را کـه ز سـیاره بـه صـد جـان بـخـریدبــی مــحــابـــاش بــه زنــدان مــدر بـــازدهــیــد
پــنــد مــدهــیـد مــرا گــر بــتــوانــیـد بــه مــنآن چـــراغ دل از آن تـــیــره مــقـــر بـــاز دهــیــد
تــازه نــخــل گــهــری را بـــه مــن آریــد و مــرابــهـره ای ز آن گــهـری نـخــل بــبــر بــاز دهـیـد
او بــشــر بــود ولـی روح مـلـک داشــت کـنـونمــلــکــی روح بــه تــصــویـر بــشــر بــاز دهــیـد
عــمـر ضــایـع شــده را ســلــوت جــان بــازآیـدنــســـر واقــع شــده را قــوت پـــر بـــاز دهــیــد
نـه نـه هـر بــنــد گــشــادن بــتــوانـیـد ولــیـکنــتــوانــیــد کــه جــان را بــه صــور بــاز دهــیــد
غـرر سـحــر ســتــانـیـد کـه خــاقـانـی راسـتژاژ مـــنـــحـــول بـــه دزدان غـــرر بـــاز دهـــیـــد
تــا تــوانـیـد جــو پــخــتــه ز طــبــاخ مــســیـحبــســتــانــیـد و جــو خــام بــه خــر بــاز دهــیـد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.