ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در عزلت و حکمت و موعظه و ریاضت و انتباه و ارشاد

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 19:09 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خاقانی, شعر کهن
مـا را دلـی اسـت زلـه خـور خـوان صـبــح گـاهجانی است خاک جرعه مستان صبـح گاه
جـان شـد نهنـگ بـحـرکـش از جـام نیم شـبدل گشت مور ریزه خـور از خوان صبـح گاه
غـربــال بــیـخـتــیـم بــه عـمـری کـه یـافـتـیـمزر عـــیــاردار بـــه مــیــزان صـــبـــح گـــاه
بــس نـقــد گـم بــبــوده مـردان کـه یـافــتــنـدرنـدان خـاک بــیـز بــه مـیـدان صـبــح گـاه
دولــت دویـد و هــفــت در آســمــان گــشــادچـون بـر زدیم حـلقه بـه سندان صبـح گاه
زیـن یـک نـفـس درآمـد و بــیـرون شـد حـیـاتبــردیـم روزنــامــه بــه دیـوان صــبــح گــاه
اول شــب ایـتــکــیـن وثــاق آمــدیـم بــلــیـکالب ارسـلـان شـدیم بـه پـایان صـبـح گـاه
بـــی آرزوی مــلــک بـــه زیــر گــلــیــم فــقــرکــوبــیـم کــوس بــر در ایـوان صــبــح گـاه
غـوغـا کـنـیـم یـک تـنـه چـون رسـتــم و دریـمدرع فــراســیـاب بــه پــیـکـان صــبــح گـاه
نـقــب افــکـنـیـم نـیـم شــب از دور تــا بــریـمپـی بــر سـر خـزیـنـه پــنـهـان صـبــح گـاه
بــی تــرس تــیـغ و دار بــگــوئیـم تــا کــه ایـمنـقـب افـکـن خــزیـنـه تــرکـان صـبــح گـاه
صــور روان خــفــتــه دلــانــیـم چــون خــروسآهـنــگ دان پــرده دســتــان صــبــح گــاه
چندین هزار جـرعه که این سبـز طشتـراستنوشـیم چـون شـویم بـه مهمان صبـح گاه
چــو آب روی درنـکــشــیـم ارچــه درکـشــیـمبـحـری ز دسـت سـاقـی دوران صـبـح گاه
گـفـتـی شـمـا چـگـونه و چـون اسـت نزلـتـانمـاشـا و نزل مـا ز شـبـسـتـان صـبـح گـاه
آتــش زنــیـم هــفــت عــلــف خــانــه فــلــکچــون بــنـگـریـم نـزل فــراوان صــبــح گـاه
خــواهـی کـه نـزل مـا دهـدت ده کـیـای دهـربـسـتـان گشـاد نامه بـه عنوان صـبـح گاه
تو کی شناسی این چه معماست چون هنوزابـجـد نخـوانده ای بـه دبـستـان صبـح گاه
بــیـاع خــان جــان مــجــاهــز دلــان عــشــقجز صبـح نیست جـان تـو و جان صبـح گاه
گفتـی شما که اید و چـه مرغید و چـیسـتـیدسـیـمـرغ نـیم روز و سـلـیمـان صـبـح گـاه
مـا مـرغ عــرشــیـیـم کـه بــر بــانـگ مـا رونـدمرغـان شـب شـناس نواخـوان صـبـح گـاه
صـبـح شـمـا دمـی اسـت، دم مـا هزار صـبـحهر پـنج وقـت ما شـده یکسـان صـبـح گاه
ما را بـه هر دو صـبـح دو عید اسـت و جـان مامرغی است فربـه از پـی قربـان صبـح گاه
تــســکـیـن جــان گـرم دلـان را کــنـیـم ســردچــون دم بــرآوریـم بــه دامـان صـبــح گـاه
ســحــرا کـه بــر قـواره سـیـمـیـن مـه کـنـیـمچـون بـرکـشـیم سـر ز گریبـان صـبـح گـاه
بــهـر بــخــور مـجــلــس روحــانـیـان عــشــقسـازیم سـینه مـجـمر سـوزان صـبـح گـاه
گر چـشـم ما گلاب فـشـان شـد عـجـب مداردل هـای مـاسـت آیـنـه گـردان صـبـح گـاه
خــاقـانـیـا مـرنـج کـه سـلـطـان گـدات خـوانـدآری گـدای روزی و ســلـطـان صــبــح گـاه
چـون ژالـه و صـبــا و شـبـاهـنـگ هـم چـنـیـنمـعـزول روز بــاش و عـمـل ران صـبـح گـاه
جـیحـون فـشـان ز اشـک و سـمرقند گیر از آهتــا مـا نـهـیـم نـام تــو خـاقـان صـبــح گـاه
از دم ســـیـــاه کـــن رخ دیـــو ســـپـــیـــد روزچـون دیو نفس تـوست سلیمان صبـح گاه
مـیـلـی بــســاز ز آه وبــزن بــر پــلـاس شــبدرکش بـه چـشم روز بـه فرمان صبـح گاه
از خــــوان دل بــــه نــــزل ســــرای ازل درآیبـفرسـت زله ای سـوی اخـوان صـبـح گاه
یک گـوش مـاهـیی بـده از مـی کـه حـاضـرنـددریـاکـشـان ره زده عـطـشـان صـبــح گـاه
ریـزی بــریـز از آن مــی ریـحــانـی ســرشــکوز بـوی جـرعـه کـن دم ریحـان صـبـح گـاه
چـون مـاهی ار بـریده زبـانـی دلـت بـجـاسـتدل در تو یونسی است زبان دان صبح گاه
بـر شـاه نـیـم روز کـمـیـن کـن کـه آه تـوسـتهر نیم شـب کمان کش مردان صـبـح گاه
هـر صـبـح فـتـح بــاب کـن از انـجـم سـرشـکبـنشـان غـبـار غـصـه بـه بـاران صـبـح گـاه
چون بـر بـطت زبـان چه بـکار است بـهتـر آنکچـون نای بـی زبـان زنی الحـان صـبـح گاه
گـم کـن زبـان کـه مـار نگـهبـان گـنـج تـوسـتبـر گـنج خـود تـو بـاش نگهبـان صـبـح گـاه



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.