ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در مدح خاقان اکبر منوچهر شروان شاه

RSS
تغییر یافته در 2011/08/17 03:10 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خاقانی, شعر کهن
دور فــــلــــک ده جـــــام را از نــــور عــــذرا داشـــــتـــــهچـون عـده داران چــار مـه در طـارمـی واداشـتــه
در آب خــضــر آتـــش زده، خــم خـــانــه زو مــریــمــکــدههـم حـامـل روح آمـده هـم نـفـس عـذرا داشـتـه
جــام بــلــور از جــوهـرش، ســقــلــاب و روم انـدر بــرشاز نـار مـوسـی پـیـکـرش در کـف بــیـضـا داشـتـه
مـجــلـس ز مـی زیـورزده، وز جــرعــه خــاک افـســر زدهصـبـح از جـگـر دم بـرزده، مـرغ از کـه آوا داشـتـه
خــصـم صـرع دار آشـفـتــه سـر، کـف بــر لـب آورده ز بــرو آن خیک مستـسقی نگر در سینه صفرا داشته
مـی عـطـسـه آدم شـده، یعـنـی کـه عـیسـی دم شـدهداروی جـــان جــم شــده، در دیــر دارا داشــتـــه
مــرغ ســحــر تــشــنــیــع زن بـــر قــتــل مــرغ بـــاب زنمـرغ صـراحـی در دهـن تــریـاق غـمـهـا داشـتــه
مــجــلــس دو آتــش داده بــر، ایـن حــجــر آن از شــجــراین کـرده مـنقـل را مـقـر، آن جـام را جـا داشـتـه
مـنـقـل مـربــع کـعـبــه ســان، آشــفـتــه در وی رومـیـانلـبـیک گـویان در مـیان، تـن مـحـرم آسـا داشـتـه
ایـن ســبــز طــشــت ســرنـگــون طــاس زر آورده بــرونبـر یاد طـاس سـرنـگـون مـا جـام صـهـبـا داشـتـه
سـاقـی بــه رخ ریـحـان جـان خـطـش دبــیـرسـتـان جـاندر ملک دل سـلطان جـان وز مشک طغرا داشتـه
بــر گــوهـر دل بــرده پــی جــام صــدف ز انـگــشــت ویو انگشت او با جام می ماهی است دریا داشته
می چـون شفق صفرا زده مسـتـان چـو شـب سـودا زدهآتـش درین خـضرا زده دسـتـی که حـمرا داشـتـه
مـی آتــش و کـف دود بــیـن، آن کـف سـیـم انـدود بــیـنمـریـخ خــون آلـود بــیـن بــر ســر ثــریـا داشـتــه
از عـکـس مـی مـجـلـس چـنـان چـون بـاغ زرین در خـزانبــاغ از دم رامـش گــران مـرغــان گـویـا داشــتــه
داود صــوت انــده زدای، الــحـــان مــوســیــقــی ســرایادریس دم صـنـعـت نـمـای، اعـجـاز پـیدا داشـتـه
بــر بــط کـشــیـده رگ بــرون رگ هـاش آلـوده بــه خــونسـاقـی بـه طـاس زر درون خـون مصـفـا داشـتـه
و آن، چـنگ گـردون وش سـرش، ده مـاه نو خـدمتـگـرشسـاعـات روز و شـب درش، مطـرب مهیا داشـتـه
نـای از دو آتــش بــاد خـور، نـی طـوق و نـارش تــاج سـربـاد و نـی و نـارش نـگـر هر سـه زبـان نـاداشـتـه
دف چــون هــلــال بــدرســان، گــرد هـلــالــش اخــتــرانهر سو دو اختـر در قران جـفتـی چو جوزا داشتـه
درجـان سـمـاع آویـخـتــه، مـسـتــان خـروش انـگـیـخـتــهنـقـل نـو اینـجـا ریخـتـه، جـام مـی آنـجـا داشـتـه
من زان گـره گوشـه نشـین، نه دردکـش نه جـرعـه چـینمی ناب و شـاهد نازنین، سـاقی محـابـا داشتـه
یـاران شـدنـد آتـش سـخـن، کـاین چـیـسـت کـار آب کـننــوروز نــو ز آب کـــهــن خـــط تـــبـــرا داشـــتـــه
گــفــتــم پــســنـدد داورم کــز فــیـض عــقــلـی بــگــذرمحـیض عروس رز خـورم، در حـوض تـرسـا داشتـه
خــاصـه کـه خــضـرم در عـرب از آب زمـزم شـسـتــه لـبمن گرد کعبـه چند شب، شب زنده عذرا داشتـه
مقصود اگر مستی است هست از جود شاه دین پرستآنک می جان بـخش و دست از عقل والا داشتـه
خــــاقـــان اکـــبــــر کـــز قـــدر دارد قـــدش درع ظــــفـــریک مـیخ درعـش بـرکـمـر نـه چـرخ مـینـا داشـتـه
کـیـخـسـرو رسـتــم کـمـان، جـمـشـیـد اسـکـنـدر مـکـانچــون مـهـدی آخـر زمـان، عـدل هـویـدا داشـتــه
ایـوانـش جــنـت را بــدل، جــام از کــفــش کـوثــر عــمـلاصـوات غـلـمـان زیـن غـزل ابــیـات غـرا داشــتــه



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.