ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



مطلع سوم

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 19:10 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خاقانی, شعر کهن
ایـن آتــشــیـن کــاســه نـگــر، دولــاب مـیـنـا داشــتــهاز آب کـوثــر کـاســه تــر و آهـنـگ دریـا داشـتــه
در دلـو نور افـشـان شـده، ز آنجـا بـه مـاهی دان شـدهماهی از او بـریان شـده یک ماهه نعـما داشـتـه
ماهی و قرص خـور بـهم حـوت اسـت و یونس در شکممـاهـی هـمـه گـنـج درم، خـور زر گـونـا داشـتـه
انــجــم نــثـــار افــشــان او، اجـــرا خــوران از خــوان اواز مــاهــی بـــریــان او نــزل مــهــنــا داشـــتـــه
خـورشـیـد نـو تـاثـیـر بـیـن، حـوتـش بـهـین تـوفـیـر بـینجـمشـید ماهی گـیر بـین، نو ملک زیبـا داشـتـه
گــنــج بــهــار ایـنــک روان، مــیـغ اژدهــای گــنــج بــانرخـش سـحـاب اینـک دوان وز بـرق هرا داشـتـه
چـون روغـن طـلـق اسـت طـل بـحـر دمـان زیبـق عـملخـورشید در تـصعید وحـل آتـش در اعضا داشتـه
چـــون آتـــش آمــد آشــنــا زیــبـــق پـــریــد انــدر هــوااینـک هـوا سـیـمـین هـبـا زیـبـق مـجـزا داشـتـه
زین پـس و شـاقـان چـمـن نـو خـط شـونـد و غـمـزه زنطـوق خـط و چـاه ذقن پـر مشـک سـارا داشـتـه
در هر چمن عاشق وشان بـر ساقی و می جان فشانپـیر خـرد ز انصـافـشـان بـا مـی مـواسـا داشـتـه
گــردان بــر هـر نـوبــری گــل ســارغ از مـل ســاغــریوان مـل مـحـک هر زری بـا گـل مـحـاکـا داشـتـه
جــام اسـت یـا جــوز اسـت آن یـا خـود بــیـضـاسـت آنیا تـیغ بـوالهیجـاسـت آن در قـلب هیجـا داشـتـه
نـوروز پــیـک نــصــرتــش، مــیـقــات گــاه عــشــرتــشنه مـه بـهار از حـضـرتـش دل ناشـکـیبـا داشـتـه
نوروز نو شـروان شهی چـل صبـح و شش روزش رهیجـاسوس بـختـش ز آگهی دل علم فردا داشتـه
خـاقـان اکـبـر کـز دمش عـشـری اسـت جـان عـالـمشنـه چـرخ زیر خـاتـمـش هـر هفـت غـبـرا داشـتـه
بـرجـیس حـکم، افـلاک ظـل، ادریس جـان، جـبـریل دلاز خـط کـل تـا شـط گـل عـالـم بـه تـنها داشـتـه
تــا عــالـمـش دریـافــتــه پــیـران ســر افـســر یـافــتــههـم شـرع داور یـافـتــه هـم مـلـک دارا داشـتــه
پـــروانــه چــرخ اخــضــرش پـــرواز نــســریــن از فــرشپـرواز سعدین بـر سرش چـندان که پـروا داشتـه
شـمـشـیر او طـوبـی مـثـال او را جـنان تـحـت الـظـلـالانوار عـز فـوق الـکـمـال از حـق تـعـالـی داشـتـه
گـردون و هـفــت اجــرام او تــحــت الـشــعــاع جــام اوفـوق الـصـفـه ز اکـرام او دین مجـد والـا داشـتـه
دریـای عـقـلـی در دلـش، صـحـرای قـدسـی مـنـزلـشاز نفـس کل آب و گلش صـفوت در اجـزا داشـتـه
ذاتـــش مــراد کـــاف و نــون از عـــلــت عـــالــم بـــروندل را بـه عصمت رهنمون بـر تـرک اشیا داشـتـه
لـب هـای شـاهـان درگـهـش کـوثـر دم از خـاک رهـشجــنـت بــه خــاک درگـهـش روی تــولـا داشـتــه
خـوانـده بـه چـتـر شـاه بــر چـرخ آیـت الـکـرسـی ز بــرچـتــرش هـمـائی زیـر پــر عـرش مـعـلـا داشـتـه
چـل صـبــح آدم هـم دمـش ، مـلـک خـلـافـت ز آدمـشهم بـوده اسـم اعظمش هم علم اسما داشتـه
چــون از عـدم درتــاخــتــه، دیـده فـلـک دسـت آخــتــهانصـاف پـنهان سـاخـتـه، ظـلـم آشـکـارا داشـتـه
مـلـکــت گــرفــتــه رهـزنـان، بــرده نـگـیـن اهـریـمـنـاندین نزد این تـردامـنـان نه جـا نه مـلـجـا داشـتـه
هر خوک خواری بر زمین دهقان و عیسی خوشه چینهر پـشه طارم نشین، پـیلان بـه سـرما داشـتـه
شـاه اسـت عـدل انـگـیـخـتـه دسـت فـلـک بـربـیـخـتـههـم خـون ظـالـم ریخـتـه هم مـلـک آبـا داشـتـه
چـنـدان بــرون رانـده سـپــه کـاتــش گـرفـتـه فـرق مـهنـه بــاد را بــر خــاک ره نـی آب مـجــرا داشـتــه
چــرخ و زمــان کــرده نــدا کــای تــیـغ تــو جــان هــدیمـا خـاک پـایـت را فـدا تـو دسـت بـر مـا داشـتـه
مـلــک ابــد را رایـگــان مـخــلــص بــر او کــرد آســمـانملکی ز مقـطـع کـم زیان وز عـدل مبـدا داشـتـه
از فـــــــتــــــــح اران نـــــــام را زیـــــــور زده ایـــــــام رافـتــح عـراق و شـام را وقـتـی مـسـمـا داشـتـه
بـحـری است تـیغش و آسمان بـر گوهرش اختـر فشانز آن گـوهری تـیغ اخـتـران چـشـم مدارا داشـتـه
آن روض دوزخ بـــار بــیــن، حــور زبـــانــی ســار بــیــنبــحـر نـهـنـگ اوبــار بــیـن آهـنـگ اعـدا داشـتـه
مـــعــــمـــار دیـــن آثــــار او، دیـــن زنـــده از کــــردار اوگـنـجـی اسـت آن دیوار او از خـضـر بـنـا داشـتـه
جــســتــه نـظـیـر او جــهـان، نـادیـده عـنـقـا را نـشــاناینک جـهان را غیب دان زین خـرده بـرپـا داشتـه
خــط کـفـش حــرز شـفـا، تــیـغـش در او عـیـن الـصـفـاچـون نـور مـهر مـصـطـفـی جـان بـحـیرا داشـتـه
دهـر اســت خــنـدان بــر عـدو کـو جــاه شــه کـرد آرزومقل اسـت بـار نخـل او، او چـشم خـرما داشتـه
پــران مـلــک پــیـرامـنـش، چــون چــرخ دائر بــر تــنـشچون بـادریسه دشمنش یک چشم بـینا داشتـه
ای تــــاج گـــردون گـــاه تـــو، مـــهـــدی دل آگـــاه تـــویـک بـنـده درگـاه تـو صـد چـین و یـغـمـا داشـتـه
بــر بــنـدگـان پــاشـی گـهـر هـر بــنـده ای را بــر کـمـرز آن لعبـتـان کز صـلب خـور ارحـام خـارا داشـتـه
افــلــاک تــنـگ ادهـمــت، خــورشــیـد مـوم خــاتــمـتدل مـرده گـیـتــی از دمـت امـیـد احـیـا داشـتــه
خـوش غمزه چـشم خـور ز تـو شـب طره پـر عنبـر ز تـوپــیـشــانـی اخــتــر ز تــو داغ اطــعـنـا داشــتــه
خــصــمــت ز دولــت بــیـنــوا و آنــگــه درت کــرده رهــاچـشـمش بـه درد او تـوتـیا بـر بـاد نکبـا داشـتـه
گـر بــا تــو خـصـم آرش بــود هـم جـفـت او آتــش بــودصحنات کمتـر خوش بـود، بـا صحن حـلوا داشتـه
هر مـوی رخـشـت رسـتـمـی مـدهامـتـان وش ادهمیطـاس زرش هـر پـرچـمـی از زلـف حـورا داشـتـه
بــاد ســلــیـمـان در بــرش و زنـار مـوســی مـنـظــرشطیر است گوئی پـیکرش، طور است مانا داشته
از نـعـل او مـه را گـلـه، بــر چــشــم خــورشــیـد آبــلـهکاه و جوش ز آن سنبله کاین سبز صحرا داشته
بـــاد از ســعــادات ابـــد بـــیــت الــحـــیــاتـــت را مــددهـیـلـاج عـمـرت را عـدد غـایـات اقـصـی داشـتـه
بــرتــر ز عــرشــت قــدر و قـد، رایـت ورای حــزر و حــدذاتـت بـه دست جـود و جـد گیتـی مطرا داشتـه
در سجـده صف های ملک پـیش تـو خـاشع یک بـه یکچـندان کـه مـحـراب فـلـک پـیران و بـرنـا داشـتـه
مـولـات بــی نـام آسـمـان، بــاجــت رسـاد از اخــتــرانصـف غـلـامـانـت جـهـان شـرقـا و غـربـا داشـتـه



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.