ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



این مرثیه را از زبان قرة العین امیر رشید فرزند خود گوید

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 19:12 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خاقانی, شعر کهن
دلـــنـــواز مـــن بـــیــمـــار شـــمـــائیـــد هـــمـــهبــهـر بــیـمــار نـوازی بــه مــن آئیـد هـمــه
مـن چـو مـوئی و ز مـن تـا بـه اجـل یک سـر مویبــه ســر مــوی ز مــن دور چــرائیـد هـمــه
مـن کـجـایم؟ خـبـرم نـیسـت کـه مـسـت خـطـرمگـر شـمـا نـیز نـه مـسـتـید کـجـائید هـمـه
دور مـــانــدیــد ز مــن هــمــچـــو خـــزان از نــوروزکــه خــزان رنـگــم و نـوروز لــقــائیـد هـمـه
سـنبـلسـتـان خـطم خـشک نگشتـه اسـت هنوزبــه مــن آئیـد کــه آهـوی خــتــائیـد هـمـه
اجـــلــم دنــبـــه نــهــاد از بـــره چـــرخ و شـــمــاهـمـچـو آهـو بـره مـشـغـول چـرائیـد هـمـه
مــن مــه چـــارده بـــودم مــه ســـی روزه شــدمنه شـمـا شـمس من و مهر سـمائید همه
گــر بــســی روز دو شــب هـم دم مـاه آیـد مـهـرسی شب از من به چه تاویل جدائید همه
چـون مه کاسـت شـب از شـب بـتـرم پـیش شماکــز ســر روز بــهــی روز بــهــائیــد هــمــه
ســـرو بـــالـــان شـــمــایــم ســـر بـــالــیــن مــراتــازه داریـد بــه نـم، کــابــر نـمـائیـد هـمـه
مـن چـو گـل خـون بـه دهان آمـده و تـشـنـه لـبـمبــر گــل تــشــنـه گــه ژالـه هـوائیـد هـمـه
از چــه ســیـنـه بــه دلـو نـفــس و رشــتــه جــانبـرکـشـید آب کـه نی کـم ز سـقـائید همه
هـمـه بــیـمـار پــرســتــان ز غـمـم سـیـر شـدنـدآنـکـه این غـم خـورد امـروز شـمـائید همـه
چـون سـر انـگـشـت قـلـم گـیـر مـن از خـط بـدیـعدر خـط مـهـر مـن انـگـشـت نـمـائید هـمـه
پـــــدر و مــــادرم از پـــــای فــــتــــادنــــد ز غــــمبـه شـمـا دسـت زدم کـاهـل وفـائید هـمـه
بـــه مــنــی و عـــرفــاتـــم ز خـــدا درخـــواهــیــدکـه هـم از کـعـبـه پـرسـتـان خـدائید هـمـه
بـــس جـــوانــم بـــه دعــا جـــان مــرا دریــابـــیــدکـه چـو عـیـسـی زبــر بــام دعـائیـد هـمـه
آه کـامـروز تــبــم تــیـز و زبــان کـنـد شـده اســتتـب بــبــنـدیـد و زبــانـم بــگـشـائیـد هـمـه
بـــــوی دارو شـــــنــــوم روی بـــــگـــــردانــــم ازوهـر زمـان شــربــت نـو در مـفــزائیـد هـمـه
تـنم از آتـش تـب سوخـتـه چـون عود و نی اسـتچـون نی و عود سـر انگشت بـخـائید همه
گـر هـمـی پــیـر ســحــرخــیـز بــه نـی بــرد تــبنـی بــجـوئیـد و بــر آن پــیـر گـرائیـد هـمـه
مـگـر ایـن تـب بـه شـمـا طـایـفـه خـواهـنـد بــریـدکـز سـر لـرزه چـو نـی بـر سـر پـائید هـمـه
من چـو مخمور ز تـب شیفتـه چـشمم چه عجـبگـر چـو مـصـروع ز غـم شـیفـتـه رائید همه
آمـــد آن مـــار اجـــل هــیــچ عـــزیــمـــت دانــیــدکـه بـخـوانـیـد و بـدان مـار فـسـائیـد هـمـه
جــان گــزایــد نــفــس مــار اجــل جــهــد کــنــیـدکــز نـفــس مــار اجــل را بــگــزائیـد هـمـه
من چـو شـیرم بـه تـب مرگ و شـما همچـو گوزنبــر ســر مـار اجــل پــای بــســائیـد هـمـه
چـون گـوزن از پــس هـر نـالـه بــبــاریـد سـرشـککـز سـرشـک مـژه تـریـاک شـفـائیـد هـمـه
مــن اســیـر اجــلــم هـرچــه نــوا خــواهــد چــرخبــدهـیـد ارچـه نـه چـنـدان بــنـوائیـد هـمـه
نـی نـی از بــنـد اجــل کـس بــه نـوا بــاز نـرسـتکــار کــافــتــاد چــه در بــنـد نـوائیـد هـمـه
مــهــره جـــان ز مــشـــشـــدر بـــرهــانــیــد مــراکـه شـمـا نـیـز نـه زین بـنـد رهـائیـد هـمـه
روز خـــون ریــز مــن آمــد ز شــبـــیــخــون قــضــاخـون بـگـرییـد کـه رد خـون قـضـائیـد هـمـه
فـــزع مـــادر و افـــغـــان پـــدر ســـود نـــداشـــتبــر فــغــان و فــزع هــر دو گــوائیـد هـمــه
چــون کـلـیـد سـخــنـم در غـلـق کـام شـکـســتبــر در بــســتــه امــیـد چــه پــائیـد هـمــه
تــا چــو نـوک قــلــم از درد زبــانــم ســیـه اســتاز فـلـک خـسـتـه شـمـشـیر جـفـائید همه
چـشم بـادام من اسـت از رگ خـون پـستـه مثـالبـه زبـان آن رگ خـون چـنـد گـشـائید همـه
خوی بـه پیشانی و کف در دهنم بـس خطر استبـه گلاب این خـوی و کف چـند زدائید همه
چــون صـراحــی بــه فـواق آمـده خــون در دهـنـمز آن شـمـا زهـرکـش جــام بــلـائیـد هـمـه
جـان کـنـم چـون بـه فـواق آیـم و لـرزان چـو چـراغگـر چــو پــروانـه بــسـوزیـد سـزائیـد هـمـه
من چـو شـمع و گل اگر میرم و خـندم چـه عجـبکـه شـمـا بــلـبــل و پـروانـه مـرائیـد هـمـه
جــان بــه فـردا نـکـشــد درد ســر مـن بــکـشـیـدبــه یـک امـروز ز مـن سـیـر مـیـائیـد هـمـه
تــا دمـی مـانـد ز مـن نـوحــه گــران بــنـشــانـیـدوا رشــیـداه کـنـان نـوحــه ســرائیـد هـمـه
هـم بــمــوئیـد و هـم از مـویـه گــران درخــواهـیـدکـه بـجـز مـویـه گـر خـاص نـشـائیـد هـمـه
بــشــنــوانــیـد مــرا شــیـون مــن وز دل ســنــگبــشــنـویـد آه رشــیـد ار شــنـوائیـد هـمـه
اشــک داود چــو تــســبــیـح بــبــاریـد از چــشــمخــوش بــنــالــیـد کــه داود نــوائیـد هـمــه
خـپـه گـشـتـم دهن و حـلق فـرو بـسـتـه چـو نایوز ســر نـالـه شـمـا نـیـز چــو نـائیـد هـمـه
پیش جان دادن من خود همه سگ جان شده ایدزان چـو سـگ در پـس زانوی عـنـائید همـه
چــون مـرا طــوطــی جــان از قــفــس کـام پــریـدنـوحـه جـغـد کـنـیـد ار چـو هـمـائیـد هـمـه
مــن کــنــون روزه جـــاویــد گــرفــتـــم ز جـــهــانگـر شــمـا در هـوس عــیـد بــقـائیـد هـمـه
وقــت نــظـــاره عـــام اســـت شـــمــا نــیــز مــرابــهــر آخــر نــظــر خــاص بــیــائیـد هــمــه
الــــوداع ای دمــــتــــان هـــمـــره آخــــر دم مـــنبــارک الـلـه چـه بــه آئیـن رفـقـائیـد هـمـه
الـــوداع ای دلـــتــــان ســــوخــــتــــه روز فــــراقدر شـب خـوف نـه در صـبـح رجـائیـد هـمـه
پــیــش تــابــوت مــن آئیــد بـــرون نــدبــه کــنــاندر سـه دسـت از دو زبـانم بـسـتـائید همه
مـن گــدازان چــو هـلــالــم ز بــر نـعــش و شــمـابـر سـر نـعـش نـظـاره چـو سـهـائید هـمـه
چـــو نــســیــج ســر تـــابـــوت زر انــدود رخـــیــدچــون حــلـی بــن تــابــوت دوتــائیـد هـمـه



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.