ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در حکمت

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 19:16 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خاقانی, شعر کهن
ای فــتــی فــتــوی غــدرت نــدهــمکـــافـــت غــــدر هـــلـــاک امـــم اســــت
غــدر نــقــابــی بــنــیــاد وفــاســتایـنــت بــنــیـاد کــه جــان را حــرم اســت
صبـح حـشر اسـت مزن نقب چـنینکــافــت نــقــب زن از صــبـــح دم اســـت
غدر چـون لذت دزدی است نخـستکــاخـــرش دســـت بـــریــدن الــم اســت
ورم غــــدر کــــنـــد رویـــت ســــرخســـرخـــی عـــضـــو دلـــیــل ورم اســـت
تــا تـو بــیـمـار نـفـاقـی بــه درسـتهرچـه صحـبـت شمری هم سـقم اسـت
خــانــه در کــوی وفــا گــیـر و بــدانکـه تـو را حـبــل مـتـیـن مـعـتــصـم اسـت
مـن وصــیـت بــه وفــا مـی کـنـمـتگـــرچــــه امـــروز وفـــا در عـــدم اســــت
دوستی کم کن و چون خواهی کردآن چــنـان کــن کـه شــعــار کــرم اســت
هـرکـه را دوسـت بـرانـد تـو مـخـوانگــرنـه در چــشــم وفــای تــو نــم اســت
وانـکـه را دوســت بــه انـصــاف بــزدمــنــوازش کــه ســزای ســـتـــم اســـت
وانـکـه را دوسـت بــیـفـکـنـد از پـایســرفــرازش مـکــن ار شــاه جــم اســت
وانکـه را دوسـت بـه تـهمـت رد کـردمــپـــذیــر ار هــمــه ز اهــل حــرم اســت
شـاخ کـو بــرکـنـد آن را بــه سـتــیـزمــنــشـــان ار هــمــه شـــاخ ارم اســـت
و آن گـلـی کـو بـنشـانـد بـه حـسـدبــرمــکــن گــر هــمــه خــار قــدم اســت
هر خـسـی کو بـه کسی مردم شدقــدر نــشــنــاســد کــافــر نــعــم اســت
گل که عیسـیش طـرازد مرغ اسـتنـی کــه ادریـس نـشــانــد قــلــم اســت
لـطــف در حــق رهـی چــنـدان کـنکــه خـــداونــدش از آن دل خـــرم اســـت
نه حـواری صـفـت اسـت آنـکـه از اواسـقفان خـوش دل و عیسـی دژم اسـت
کـهتـری را کـه تـو تـمـکـینـش دهیعـامـه گـویـد کـه ز مـهـتـر چـه کـم اسـت
سگ سگ اسـت راچـه بـیاغالندشکـاسـتــخــوان خــواره شـیـر اجــم اسـت
بـــاد در ســـبـــلـــت نــااهــل مــدمگـــرچـــه نـــااهـــل خـــریــدار دم اســـت
تــو غـرورش دهـی او چــیـره شــودظـن بــرد کـو نـه رهـی، ابــن عـم اســت
بــیـش بــر جــای خــدم نـنـشــیـنـدایـمـه مــخــدوم چــه جــای خــدم اســت
کــهـتــر از فــر مـهـان نـامـور اســتبـیـدق از خـدمـت شـه مـحـتـشـم اسـت
هـر فـروتـر بـه بـزرگـی اسـت عـزیـزهـر پــیـمــبــر بــه خــدا مـحــتــرم اســت
مـــهــتـــر ار چـــه بـــزنـــد بـــنــوازدکــه یــکــی لــا و هــزارش نــعــم اســـت
گه کند تـندی و گه بـخشش از آنکبـحـر تـنـد اسـت و گـهربـخـش هم اسـت
مهتر آن بـه که درشت است نه نرمکـه درشــتــی صــفــت فـحــل رم اســت
خـارپـشـت اسـت کم آزار و درشـتمـار نـرم اســت و ســراپــای سـم اســت
از درشـتـی اسـت سـفـن قائم تـیغکــه بــر او تــکــیـه گــه روســتــم اســت
آب نـرم اســت ولــی خــائن طــبــعسـاده رنگ اسـت ولی پـیچ و خـم اسـت
سنگ در عین درشتـی اسـت امینلـاجــرم گــاه مـحــک گــه حــکــم اســت
آب را سـنـگ اسـت انـدر بـر از آنـکســنـگ را بــچــه خــور در شــکـم اســت
جـمـلـت الـامـر سـری را ز سـفـینـهفرق کن کاین ملک است آن حشم است
غـصـه مـفـزای سـران را بـه سـتـیـزخـاصـه کـانـفـاس سـران مـغـتــنـم اسـت
بــی ســران را ســر و گـردن مـفـرازبــرمـزن دوش کـه مـا را چــه غــم اســت
پـس مـگـو کـایمـه هـمـه آدمـی انـدآدمـی هسـت کـه شـیطـان شـیم اسـت
در بــزرگــی جــســدشــان مــنـگــرکـــه دل خـــرد بـــزرگ از هــمــم اســـت
از خـــلــال مــلــکــان فـــرق بـــکــنتــا عــصــا کــان ز شــبــان غــنــم اســت
نــبـــرد دیــده بـــســی نــاز چـــراغزان کــه بـــا خـــواب در او بـــهــم اســـت
دیـده قــبــلــه ز چــراغــی چــکــنـدتـــاش مــحــراب ز بـــدر الــظــلــم اســت
کـاوه را چــون فــر افــریـدون یـافــتچـــه غــم کــوره و ســنــدان و دم اســت
عـیـسـی از مـعـجـزه بـرسـازد رنـگاو چــه مـحــتــاج بــه نـیـل و بــقـم اسـت
مه و مشک اند مهان کهتـر کیسـتکـه نه از مه ضـو و نز مـشـک شـم اسـت
این غـران خـصـم سـراننـد بـه طـبـعآری آری عـــدوی مـــشـــک نـــم اســـت
زیـردسـتـان گـلـه بـر عـکـس کـنـنـدگــلـه شــان از پــی نـفــی تــهـم اســت
بـینـی آن زخـم گـران بـر سـر کـوسلــرزه و دل ســبــکــی بـــر عــلــم اســت
شــکــل شــاگـرد غــلـامـانـه مـکـنگــرچــه ایـن قــاعــده مــرتــســم اســت
زانـکــه شــاگــرد غــلــامـی نـکــنـدعــقــل کــاســتـــاد ســرای قــدم اســت
بـه ادب زی کـه بـه شـمـشـیـر ادبعــرب اقــلــیــم ســتـــان عــجـــم اســت
حــرز جــان سـاز ادب کـایـن کـلـمـهبـــر ســر افــســر کــســری رقــم اســت
نـه کـبــوتــر کـه امـان یـافـت ز تــیـغبـــه ادب خــاصــه بــیــت الــحــرم اســت
ادب صـحــبــت خـلـق از سـر صـدقنـســخــت طــاعــت رب الـنـســم اســت
هـم نـمـودار سـجــود صـمـد اســتشــمــنــان را کــه هــوای صــنــم اســت
بــه تــنـعــم جــهـلــا را مــســتــایکـه ســتــودن بــه عـلـوم و حــکـم اسـت
یاد کـردی بـه هنـر جـاه بـس اسـتکــه ز اســبــاب هـمـه مــدح و ذم اســت
شمس را خـوان بـره نیسـت شـرفشــرف شــمــس بــه واو قــســم اســت
بـشـنو این نکتـه که خـاقـانی گفـتکــو بــه مـیـزان ســخــن یـک درم اســت
از بـــدان نــیــک حـــذر دار کــه بـــدکـــژدم اعـــمـــی و مـــار اصــــم اســــت



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.