ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در رثاء پسر خود رشید الدین و وفات دختر

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 19:18 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خاقانی, شعر کهن
دریـغ مـیوه عـمـرم رشـیـد کـز سـر پـایبه بیست سال بـرآمد به یک نفس بـگذشت
مرا ذخـیزه همین یک رشـید بـود از عمرنتـیجـه شـب و روزی که در هوس بـگذشـت
چو دخترم آمدم از بعد این چنین پسریسرشک چشم من از چشمه ارس بگذشت
مرا بـه زادن دخـتـر غـمی رسـید کـه آننه بـر دل من و نی بـر ضـمیر کس بـگذشـت
چو دختـر انده من دید سخت صوفی وارسـه روز عده عـالم بـداشـت پـس بـگذشـت
***
نـه هـمـت مـن بــه پــایـه راضـی اسـتنـــه پـــایــه ســـزای هـــمـــتـــم هـــســـت
یــــارب چــــو ز هــــمــــت و ز پــــایــــهنـــگـــشــــایـــد کــــار و نـــگــــذرد دســــت
یـــا پـــایــه چـــو هـــمـــتـــم بـــرافـــرازیــا هــمــت مــن چــو پـــایــه کــن پـــســت
***
خـاقـانی از حـدیث زمـانه زبـان بـبـسـتکز هرچه هست بـه ز زبـان کوتـهیش نیست
گیرم ز روی عقل همه زیر کیش هسـتبــا کــیـد روزگـار بــجــز ابــلـهـیـش نـیـســت
هـدهـد ز آب زیر زمـین آگـه اسـت لـیکاز دام بــر فــراز زمــیـن آگــهـیـش نــیـســت



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.