ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



خاقانی این قطعه را به جواب فیلسوف فرستاد

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 19:22 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خاقانی, شعر کهن
گـنج فـضـائل افـضـل سـاوی شـناس و بـسکــز عــلـم مـطــلـق آیـت دوران شــنـاســمـش
اسـتـاد حـکـمـت آمـد و شـاگـرد حـکـم دیـنکـز چــنـد فـن فــلـاطــن یـونـان شــنـاســمـش
چون عقل و جـان عزیز و غریب است لاجـرمجــانـدار عـقـل و عـاقـلـه جــان شــنـاســمـش
قـدرش عـراقـیان چـه شـناسـند کـز سـخـنچــون آفـتــاب امـیـر خــراســان شــنـاســمـش
آن زر سـرخ را که سـیاهی محـک شـناخـتنـه شـاهـد مـحــک خــلـف کـان شـنـاســمـش
سـلطانش امیر خـواند و من بـر جـهان فضـلسـلطان شناسمش نه بـه سلطان شناسمش
بــا آنــکــه مــور حــوصــلــه و دیــو گــوهــرمهم مـرغ او شـوم کـه سـلـیمـان شـنـاسـمـش
او خـواندم بـه سـخـره سـلیمان ملک شـعـرمن جـان بـه صدق، مورچـه خـوان شـناسـمش
هر هشت حـرف افضل ساوی است نزد منحـرزی کـه هـفـت هیکـل رضـوان شـنـاسـمـش
تـا عقل را خـلیفه کتـاب اوست گرچـه خـضرپـیر مـن اسـت طـفـل دبـسـتـان شـنـاسـمـش
او خـــود مـــرا حـــیــات ابـــد داد خـــضـــروارز آن قطعه ای که چـشـمه حـیوان شـناسـمش
دارم دل و دو دیـده، ز اشـعـار او ســه بــیـتتــا خــوانـده ام چــهـارم ایـشـان شـنـاسـمـش
در خــط او چــو نــقــطــه و اعــراب بــنـگــرمخـــال رخ بـــرهــنــه ایــمــان شـــنــاســـمــش
بـــر حــرف او چـــو دائره جـــزم بـــشــمــرمدر گـوش عـقـل حــلـقـه فـرمـان شـنـاســمـش
تـــا ز آبــــنـــوس روز و شـــب آمـــد دوات اومـن روز و شـب جـهان سـخـندان شـناسـمـش
تــا دیـدم آن دوات پــر از کــلـک تــیـغ فــعــلزرادگــاه رســـتـــم دســتـــان شــنــاســمــش
کــمـتــر تــراشــه قــلــم او عــطــارد اســتزشــت آیـد ار عـطــارد کـیـهـان شــنـاســمـش
نـجــم زحــل سـواد دواتــش نـهـم چــنـانـکجــرم ســهـیـل ادیـم قــلـمـدان شــنـاســمـش
اشـــعـــارش از عـــراق ره آورد مـــی بــــرمکـه اکـسـیر گـنـج خـانـه شـروان شـنـاسـمـش
بــر عـیـش بــدگـوارم اگـر گـل شـکـر دهـنـدشعرش گوارشی است که به ز آن شناسمش
تـفـاح جـان و گل شـکر عـقـل شـعـر اوسـتکاین دو بـه سـاوه هست سپـاهان شناسمش
خـود را مـثـال او نـهـم از دانـش اینـت جـهـلقــطــران تــیـره قــطــره بــاران شــنـاســمــش
گرچه کشف چو پسته بـود سبـز و گوژپشتحـاشـا کـه مـثـل پـسـتـه خـندان شـناسـمـش
جـانم نثـار اوسـت که از عـقـل همچـو عـقلفـهـرســت آفــریـنـش انـســان شــنـاســمـش
خـاقـانـی از ادیم مـعـالـیش قـدوه ای اسـتآن قـدوه ای کـه قـبــلـه خــاقـان شـنـاسـمـش
***
هــر کــجــا از خــجــنــدیــان صــدری اســتز آتـــــش فـــــکـــــرت آب مــــی چـــــکـــــدش
خـــاصـــه صـــدر الــهــدی جـــلـــال الــدیــنکــــز ســــخــــن در نــــاب مــــی چــــکــــدش
آتــــش مــــوســــی آیـــدش ز ضــــمــــیـــرو آب خــــضـــر از خــــطـــاب مـــی چــــکـــدش
فـکـر و نـطــقـش چــو نـکـهـت لـب دوســتز آتـــــش تـــــر گــــلــــاب مــــی چـــــکــــدش
مــــار زریـــنــــش نــــوش مــــهــــره دهــــدچـــون عـــبـــیـــر از لـــعـــاب مـــی چـــکـــدش
حــــاســــدش آســـیـــاســــت کـــز دامـــنآب چـــــون آســـــیـــــاب مـــــی چـــــکـــــدش
آســـمـــانـــی اســـت کـــز گـــریـــبـــان آببـــــر زمــــیــــن خـــــراب مــــی چـــــکـــــدش
بــه لــســانـش نـگــر کــه چــون بــلــســانروغــــــن دیـــــر یـــــاب مـــــی چــــــکــــــدش
خــور ز رشـک کـفـش بــه تــب لـرزه اســتکـــه خــــوی تــــب ز تــــاب مـــی چــــکـــدش
شـــب رخ چـــرخ پـــر خـــوی اســـت مــگــرکـــه آن خـــوی از افـــتــــاب مـــی چــــکـــدش
گــفـــت مــدحـــی مــرا کـــه از هــر حـــرفهــــمــــه در خــــوشــــاب مــــی چــــکــــدش
مـــوکـــب ابــــر چـــون بــــه شـــوره رســـدقــــطــــرهـــا بــــر ســــراب مـــی چــــکـــدش
بـــــاد نــــوروز چـــــون رســـــد بـــــر گـــــلشـــهــد تـــر چـــون شـــراب مــی چـــکـــدش
نــم شــبـــنــم بـــه گــل رســـد شــب هــاهـــم نـــمـــی بـــر ســـداب مـــی چـــکـــدش
بــکــر طــبـــعــش نــقــاب هــنــدی داشــتکآب حــــســــن از نـــقـــاب مـــی چــــکـــدش
ســــبــــزه ســــر نــــهـــاده عــــرض دهـــدهــر نــمـــی کـــز ســـحـــاب مــی چـــکـــدش
***
خــاقــانــیـا بــه ســائل اگــر یـک درم دهــیخـواهی جـزای آن دو بـهشت از خـدای خویش
پـس نـام آن کـرم کـنـی ای خـواجـه بـرمـنـهنـــام کـــرم بــــه داده روی و ریـــای خـــویـــش
بـــر داده تـــو نـــام کـــرم کـــی بـــود ســـزاتــا داده را بــهـشـت سـتـانـی سـزای خـویـش
تا یک دهی به خلق و دو خواهی ز حق جزاآن را ربـا شـمـر کـه شـمـردی عـطـای خـویـش
دانـی کـرم کـدام بـود آنـکـه هـرچـه هـسـتبـدهی بـهر که هست و نخواهی جزای خویش



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.