ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در مرثیه اهل بیت خود

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 19:24 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خاقانی, شعر کهن
بــــر درد دل دوا چــــه لـــود تــــا مـــن آن کـــنـــمگـویـنـد صــبــر کــن، نـه هـمـانـا مـن آن کــنـم
درد فـــراق را بــــه دکـــان طـــبـــیـــب عـــشـــقبــیـرون ز صـبــر چـیـسـت مـداوا، مـن آن کـنـم
گــوئی زبــان صــبــر چــه گــویــد در ایـن حــدیــثگـویـد مـکـن خــروش بــه عـمـدا، مـن آن کـنـم
گــر هــیــچ تــشــنــه در ظــلــمــات ســکــنــدریدل کــرد از آب خــضــر شــکـیـبــا مـن آن کـنـم
یــاران بــه درد مــن ز مــن آســیـمــه ســر تــرنــدایـشــان چــه کـرده انـد بــگـو تــا مـن آن کـنـم
آتـــش کــجـــا در آب فــتـــد چـــون فــغــان کــنــددر آب چــشــم از آتــش ســودا مــن آن کــنــم
آن نــالــه ای کــه فــاخــتـــه مــی کــرد بـــامــدادامـــروز یـــاد دار کــــه فــــردا مـــن آن کــــنـــم
گــفــتـــی کــه یــار نــو طــلــبـــی و دگــر کــنــیحــاشـا کـه جــانـم آن طـلـبــد یـا مـن آن کـنـم
انـده گـســار مـن شــد و انـده بــه مـن گـذاشــتوامــق چــه کــرد ز انــده عــذرا، مــن آن کــنـم
کــاووس در فــراق ســـیــاوش بـــه اشــک خـــونبـا لـشـکـری چـه کـرد بـه تـنـهـا، مـن آن کـنـم
خـورشـیـد مـن بــه زیـر گـل آنـجــا چــه مـی کـنـدغــرقــه مـیـان خــون دل ایـنـجــا مـن آن کــنـم
فـــریــاد چـــون کـــنـــد دل خـــاقـــانــی از فـــراقاز مـن هـمــان طــلــب کــن زیـرا مـن آن کــنـم
***
ز کـــــام نـــــهـــــنـــــگـــــان بـــــرون آمـــــدیـــــمز غــــــرقـــــاب دریـــــای خــــــون آمـــــدیـــــم
نـــــه از بــــــادیـــــه بــــــل ز طـــــوفـــــان نـــــوحبـــه کـــشـــتـــی عـــصـــمـــت درون آمــدیــم
ســــه مــــاه از تـــــمــــنــــای جــــنــــات عــــدنبـــــه دســــت زبـــــانــــی زبـــــون آمــــدیــــم
ســه مــاهـه ســفــر هـســت چــل ســالــه رنـجکــــه از تــــیـــه مـــوســــی بــــرون آمـــدیـــم
بــه ســگ جــانـی ار چــون ســکــنـدر بــه طــبــعدر آن راه ظـــــلـــــمـــــات گـــــون آمـــــدیـــــم
چـــو خـــضـــر از ســـرچـــشـــمــه خـــوردیــم آبهــــم الــــیـــاس را رهــــنــــمــــون آمــــدیـــم
ز غــــــوغـــــــای زنــــــگــــــی دلــــــان عـــــــربگــــریـــزان نــــدانـــی کــــه چــــون آمــــدیـــم
از آن زاغ فــــــعــــــلــــــان گــــــه شــــــبــــــرویز صـــــف کــــلــــنــــگــــان فــــزون آمــــدیــــم
ز خـــون خــوردن و حـــبـــس جـــســتـــیــم عــورتـــــو گـــــوئی ز مــــادر کـــــنــــون آمــــدیــــم
اگـــر ســـرنــگـــون خـــوانــده ای مـــان رواســـتکـــه از مـــا از رحــــم ســـرنـــگـــون آمـــدیـــم
***
کــو نــزل عــاشــقــان کــه مــنــزل رســیــده ایـمجــان نــورهــان دهـیـم کــه نــادیـده دیـده ایـم
آزاده رســـــتـــــه از در دربــــــنـــــد حـــــادثـــــاترســتــی خــوران بــه بــاغ رضــا آرمــیــده ایـم
چـون چــار هـفـتــه مـه کـه بــه خـورشـیـد درخـزدیـک هـفـتــه زیـر سـایـه خــاصـان خــزیـده ایـم
بـی جـوش خـون چـو موکـب سـاغـر گذشـتـه ایمبــی چــتــر زر چــو لـشــکــر آتــش دویـده ایـم
در نـیـم شـب چـو صـبــح پــسـیـن درگـرفـتـه ایـمدر مـلـک نـیـم روز بــه پــیـشـیـن رسـیـده ایـم
از پــشــت چــار لــاشــه فــرود آمـده چــو عــقــلبــر هــفــت مــرکــبــان فــلــک ره بــریــده ایـم
گـــلــگــون مــا کـــه آب خـــور وصـــل دیــده بـــودبـــر آب او صــفــیــر ز کــیــوان شــنــیــده ایــم
در عـالـمـی کـه راه ز ظـلـمـت بـه ظـلـمـت اسـتاز نــور ســوی نــور شــبــیــخــون گــزیـده ایـم
ای دل صـــلـــای قـــرصـــه رنـــگـــیـــن آفـــتــــابکــز ره بــلـای آخــور ســنـگـیـن کـشــیـده ایـم
ای ســاقــی الـغــیـاث کـه بــس نـاشــتــا لـبــیـمزان می بـده که دی بـه صبـوحـی چـشیده ایم
ای مـــیــزبـــان مــیــکـــده ایــثـــار کـــن بـــه مـــابــیـغــولـه ای کــه از پــی غــولـان رمـیـده ایـم
بـیـم اسـت از آن کـه، صـبــح قـیـامـت بــرون دمـدتـــــــا ور آه صـــــــور در دمـــــــیـــــــده ایــــــم
مـــا نـــاوکــــی و دعــــوت مـــا تــــیـــر نـــاوکـــیتــیـری کــز او عــلـامـت ســلـطــان دریـده ایـم
از صـبــح و شـام هـم بـه زر شـام و سـیـم صـبــحســلـطــان چــرخ را بــه غـلـامـی خــریـده ایـم
در خـــاک کـــوی ریـــخـــتـــه ایـــم آبـــرو از آنـــکتــرسـیـده ایـم از آب کـه سـگ گـزیـده ایـم مـا
دل را کـــبـــود پـــوش صـــفـــا کــرده ایــم از آنــکخــاقــانــی فــلــک دل خــورشــیــد دیــده ایـم
***
مــــا حــــضــــرت عــــشــــق را نــــدیــــمــــیــــمدر کــــوی قــــلــــنــــدران مــــقــــیــــمــــیـــم
هـــــم مـــــیــــکـــــده را خـــــدایــــگـــــانـــــیــــمهـــــم درد پـــــرســـــت را نـــــدیـــــمـــــیــــم
کــــوشــــنـــده نـــه از پــــی بــــهـــشــــتــــیـــمجـــوشـــنـــده نـــه از تــــف جـــحـــیـــمـــیـــم
مــــــا بــــــنــــــده اخــــــتــــــیــــــار یــــــاریــــــمآزاد ز جــــــنــــــت و نــــــعــــــیــــــمــــــیـــــم
گــــر عــــالــــم مــــحــــدث اســــت گــــو بــــاشمـــــا بـــــاری عـــــاشـــــق قـــــدیــــمــــیــــم
بــــی زحــــمــــت پــــیـــرهـــن هـــمــــه ســــالاز یــوســـف خـــویـــش بـــا شـــمـــیـــمـــیــم
آن آتـــــش را کــــه عــــشـــــق ازو خـــــاســـــتگــــاه ابــــراهـــیـــم و گــــه کــــلــــیـــمـــیـــم
بـــــس روشــــن ســــیــــنــــه ایــــم اگــــرچـــــهدر دیــــده تــــو ســــیــــه گــــلــــیــــمــــیــــم
اصـــــل گـــــهـــــر از خـــــلـــــیـــــفـــــه داریـــــمعـــالـــی نـــســـبـــیـــم اگـــر یـــتـــیـــمـــیــم
ایــــــن اســـــــت کـــــــه از بـــــــرای یـــــــک دمدر چــــار ســــوی امــــیــــد و بــــیــــمــــیــــم
خـــــــــاقـــــــــانـــــــــی وار در خـــــــــرابـــــــــاتمــــوقــــوف امــــانــــت عـــــظـــــیــــمــــیــــم
***
در دو عــالــم کــار مــا داریــم کــز غــم فــارغــیـمالـصـبــوح ای دل کـه از کـار دو عـالـم فـارغـیـم
کـم زدیـم و عـالـم خـاکـی بــه خـاکـی بــاخـتــیـمو آن دگـر عــالـم گـرو دادیـم و از کـم فـارغــیـم
عـقـل اگـر در کـشــت زار خــاک آدم ده کـیـاســتمـا چــنـان کـز عـقـل بــیـزاریـم از آدم فـارغـیـم
خـاک عـشـق از خـون عـقـلی بـه که غـم بـار آوردما که تـرک عـقـل گفـتـیم از همه غـم فـارغـیم
عشـق داریم از جـهان گر جـان مبـاشـد گو مبـاشچون سلیمان حاضر است تخت و خاتم فارغیم
همدم ما گـر بـه بـوی جـرعـه مسـتـی شـد تـماممـا بـه دریـا نـیم مـسـتـیم و ز هـمـدم فـارغـیم
مـحــرم از بــهـر نـهـان کـاران بــه کـار آیـد حــریـفمـا کـه می پـیدا خـوریم از کـار مـحـرم فـارغـیم
ایـن لــب خــاکــیـن مــا را در ســفــالــی بــاده دهجـام جـم بـر سنگ زن کز جـام و از جم فارغیم
چرخ و اختر چیست طاق آرایشی و طارمی استمـا خـراب دوسـتــیـم از طـاق و طـارم فـارغـیـم
تــن ســپـــر کــردیــم پــیــش تــیــر بـــاران جــفــاهـرچـه زخـم آید بـبـوسـیم و ز مـرهم فـارغـیم
گــر شــمــا دیـن و دلــی داریـد و از مــا فــارغــیـدمـا نه دین داریم و نه دل وز شـما هم فـارغـیم
چــنــد دام از زهـد ســازی و دم از طــاعــت زنــیمـا هـم از دام تــو دوریـم و هـم از دم فـارغـیـم
لـــاف آزادی زنــی بـــا مـــا مــزن بـــاری کـــه مــااز امــیــد جــنــت و بــیــم جــهــنــم فــارغــیـم
چــنــد یـاد از کــعــبــه و زمــزم کــنــی خــاقــانـیـابــاده ده کــز کــعــبــه آزاد و ز زمـزم فــارغــیـم
***
دلـــی داشــــتــــم وقــــتــــی، اکــــنـــون نـــدارمچـــه پـــرســی ز مــن حــال دل چـــون نــدارم
غــــریـــق دو طــــوفــــانــــم از دیــــده تــــا لــــبز خــــونـــاب ایـــن دل کــــه اکــــنـــون نـــدارم



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.