ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



آن نـه روی اسـت آنـکـه آشـوب جــهـان اسـت آنـچـنـانو آن نه زلـف اسـت آنکـه دسـت آویز جـان اسـت آنـچـنـان
زلــف او زنــجـــیــر گـــردون اســـت و بـــیــدادی کـــنــدگــرچــه او از بـــهــر انــصــاف جـــهــان اســت آنــچـــنــان
راست خـواهی بـا من از هستـی نشانی مانده نیستدر غـم آن لـب کـه هـسـت و بــی نـشـان اسـت آنـچـنـان
گــرنـه رازم آفــتــاب اســت از چــه پــیـدا شــد چــنـیـنورنـه وصـلـش کـیـمـیـا شـد چــون نـهـان اســت آنـچــنـان
جان بر او پاشم که تا جان با من است او بی من استو ایـن چــنـیـن بــهـتــر زیـم کـالـحـق زیـان اسـت آنـچـنـان
گـفـتـمش در صـدر وصـلـم جـای کـن، گـفـت ای سـلیمجــســتــه ام جــائی ســزایـت آســتــان اســت آنـچــنـان
بـــر در مــن بـــگـــذرد بـــیــنــد مــرا در خـــاک و خـــونبــا رقــیـب از طــنـز گــویـد کــایـن فــلـان اســت آنـچــنـان
او کــنـد دعــوی کـه خــون و مـال خــاقــانـی مـراســتمــن کــنـم اقــرار و گــویـم کــانــچــنــان اســت آنـچــنــان
عــشــق او را مــرد صــاحــب درد بــایــد شــک مــکــنکــانــدر ایــن آخـــر زمــان صــدر زمــان اســت آنــچـــنــان
حـجـت الـحـق عـالـم مـطـلـق وحـید الـدین کـه هسـتمـــلـــجــــا جــــان مـــن و صـــدر مـــن و اســـتــــاد مـــن
یارب اندر چـشـم خـونریزش چـه خـواب اسـت آن همـهدر ســـر زلــف دلـــاویــزش چـــه تـــاب اســـت آن هــمــه
در دو لــعـــلـــش آب و انــدر جـــزع نــه آخـــر بـــگـــویکاین چه بی آبی است چندین و آن چه آب است آن همه
خــون خــلـقـی ریـخــت وانـگـه سـرخـیـی بــر دامـنـشآن رنــگ پـــروز اســـت آن خـــون نــاب اســـت آن هــمــه
چــشــم مـســتــش را کــبــاب اســت آرزو زیـن روی راقــصــد دلـهـا مـی کـنـد یـعــنـی کــبــاب اســت آن هـمـه
شــحــنـه وصــلــش خــراج از عــالــم جــان بــرگــرفــتجــای دیـگـر شــد کــه مـی دانـد خــراب اســت آن هـمـه
گــه بــســوزد گــه بــســازد، الـغــیـاث ای قــوم از آنـکخــوی مــردم نـیـســت، خــوی آفــتــاب اســت آن هـمــه
تـــشـــنــه وصـــلــم مــرا آن وعــده هــای کــژ کــه دادکـی کـنـد سـیـری کـه مـی دانـم سـراب اسـت آن هـمـه
کــاشــکـی رنـجــه شــدی بــاری بــدیـدی کـز غــمـشدر دل تـــاریــک خــاقــانــی چـــه تـــاب اســت آن هــمــه
از حـیـاتـش گـر فـروغـی یـا نـسـیـمـی مـانـده هـسـتاز ثـــنــای صـــاحـــب مـــالـــک رقـــاب اســـت آن هــمــه
صــــــاحــــــب و مـــــالــــــک رقــــــاب دوده آزادگــــــانکآســـــــتـــــــان بــــــــوس در او شـــــــد دل آزاد مـــــــن
سـرکشـان از عـشـق تـو در خـاک و خـون دامن کشـندمـن کـیـم در کـوی عـشـقـت کـایـن رقـم بــر مـن کـشـنـد
گــر بــه جــان فــرمـان دهـی فــرمـانـت را گــردن نـهـمپــیـش تــو گــر تــو تــوی گـردن کــشــان گـردن کــشــنـد
غــمــزگــانــت قــصــد کــیـن دارنــد وز مــن در غــمــتسـایه ای مـانـده اسـت مـگـر این کـین ز پـیراهن کـشـنـد
آه مــن چــنــدان فــروزان شــد کــه کــوران نـیـم شــباز فـــروغ ســـوز آهـــم رشـــتـــه در ســـوزن کـــشـــنـــد
دیـده مـن شــد ســپــیـد از هـجــر و دل تــاریـک مــانـدخــانــه هــا تــاری شــود چــون پــرده بــر روزن کــشــنــد
بـــا خــســان درســاخــتــی تـــا بـــر در و در بـــزم تـــومـن غـم هـجــران کـشـم و ایـشـان مـی روشـن کـشـنـد
نـیـکـویـی کــن رســم بــدعــهـدان رهـا کـن کــز جــفــادرد زی عــاشــق دهـنـد و صــاف بــا دشــمــن کــشــنـد
هــر زمــان در کــوی تـــو خـــاقــانــی آســـا عــالــمــیآســتــیـن بــر جــان فــشــانـنـد و کـفــن در تــن کـشــنـد
وز پـــــی آن تـــــا ز دیــــو آزشـــــان بـــــاشــــد امــــانخـــط افـــســـون مـــدیــح صـــدر پـــیــرامـــن کـــشـــنــد
نـــایـــب ادریـــس عــــثــــمــــان عــــمـــر کــــز فــــر اوحـــل و عـــقـــد عـــیـــســـوی دارد حـــیـــات آبــــاد مـــن
دیده خـون افـشـان و لـب آتـش فـشـان اسـت از غـمتوالــحــق ار انـصــاف خــواهـی جــان آن اســت از غــمــت
تـــا غـــمـــت را بـــر دل مــن نــامــزد کـــرد آســـمـــانحـصـن صـبــرم هـر شـبـی بــام آسـمـان اسـت از غـمـت
هـر زمـان گـوئی ز عـشــق مـن بــه جــان پــرداخــتــیایـن ســخــن بــاشــد مـرا پــروای جــان اســت از غــمـت
از گــلــســتــان رخــت بــاری مــرا گــر هـیـچ نــیـســتمــرغـــزار چـــشـــم مــن پـــر ارغــوان اســـت از غــمــت
زعـــفــران شـــادی فــزایــد ویــن بـــتـــر کــانــدوه مــندور از آن رخ زیــن رخ چـــون زعـــفــران اســـت از غــمــت
مــحــنــت انــدر ســیـنـه مــن ره نــدانـســتــی کــنـونشـــاهـــراه ســـیــنـــه مـــن نـــاردان اســـت از غـــمـــت
از لــبــت چــون بــوســه خــواهـم کــز پــی آن لـب مـراآنــچــه انـدر کــیـســه بــایـد بــر رخــان اســت از غــمــت
آنـکــه از عــشــقــت زر افــشــانـد نـدانـم کـیـســت آناین که خـاقـانی اسـت دانم جـان فـشـان اسـت از غـمت
هـم نــبــخــشــودی دلــت گــر بــاخــبــر بــودی از آنـکحــال مـن در دسـت مـجــلـس داسـتــان اسـت از غـمـت
آنــگــه گــر بـــرهــان زردشــتــی نــمــایــم بـــس بـــودمـــدح ایــن اســـتـــاد مـــن، دیــن مـــن و اســـتـــاد مــن
کـــلـــک او قـــصـــر مــکـــارم مــی طـــرازد هــر زمـــاننـــام او چــــتــــر مـــعــــالـــی مـــی فــــرازد هـــر زمـــان
گــرچــه در احــکــام دســت اوراســت مـن هـم آگــهـمکآســـمـــان در پـــرده کـــارش مـــی طـــرازد هـــر زمـــان
چــشـم زخـمـی را کـه دیـد اقـبــال هـا بــیـنـد چـنـانـکقـــدر او بـــر چـــشـــمــه خـــورشـــیــد تـــازد هــر زمــان
خــاک بــر سـر مـی کـنـد گـردون ز دســتــش کـو چــراتـــخـــتـــه خـــاک از ســـر کـــیــوان نــســـازد هــر زمــان
ز ایـن خــطــر کــو خــاک را دادســت خــاک از کــبــریــابــر ســه عــنــصــر تــا قــیـامــت مــی بــنــازد هــر زمــان
حــرمــت آن را کــه مــیــل او بــه اصــل از آهــن اســتنــیــســـت آتـــش را مـــحـــل کآهــن گـــدازد هــر زمـــان
چــون بــنـانـش ســوی کــلــک آیـد بــدان مـانـد هـمـیکآفــــتــــاب چــــرخ ســــوی حــــوت یــــازد هــــر زمــــان
زان نــــوازش هــــا کـــــزو دارد دل مـــــجـــــروح مـــــنجـــانـــم از مـــدحـــش نـــوائی مـــی نـــوازد هـــر زمـــان
تــــازه رویـــان آفــــریـــنـــم ز آفــــریـــن او چــــنـــانـــکبـــا رخ هـــر یـــک زمـــانـــه عـــشـــق بـــازد هـــر زمـــان
نــام نــیــکــش را نــهــم بـــنــیــادهــا کــز نــفــخ صــورآســمــان بـــشــکــافــد و نــشــکــافــد آن بـــنــیــاد مــن
حــکــم صــد ســالــه تـــوان دیــدن ز یــک تـــقــویــم اوطــفــل یــک روزه مــجــســطــی گــیــرد از تـــعــلــیــم او
تـــا کــه مــشــرف اوســت اجـــرام فــلــک را از فــلــکآن دو پـــیــر نـــحـــس رحـــلـــت کـــرده انـــد از بـــیــم او
هــمــتـــی دارد چـــنــان کــافـــلــاک بـــا لــوح و قــلــمکــمــتـــریــن جــزوی اســت انــدر دفــتـــر تـــعــظــیــم او
بــاز دیـدم در هـمـه عـلـمـی نـظــیـرش نـیـســت کـسدر هــمـــه اقـــلـــیــم هـــا نـــی در یــکـــی اقـــلـــیــم او
کــلــکــش از بــهـر شــرف مـحــکــوم تــیـغ آمـد بــلــیمـــرتـــبـــت بـــفـــزود اســـمـــعـــیــل را تـــســـلـــیــم او
مـشــتــری دیـده نـه ای، رویـش نـگــر گـوئی کــســیســیـب را بــشــکــافــت ســوی چــرخ شــد یـک نــیـم او
ظــاهـر اســت انـســابــش از کـافـی عـمـر درگـیـر و رومــی شــمــر تــا قــد ســلــف عــثــمــان و ابــراهــیــم او
عـیـســوی دم بــاد و احــمـد دیـم و چــشــم حــادثــاتدر شـــــکـــــر خــــــواب عـــــروســـــان از دم از دیـــــم او
بـــر جـــنــاب او و بـــر اهــل جـــهــان فــرخـــنــده بـــادرجــــعــــت نـــوروز و تــــرجــــیـــع مـــن و تــــقــــویـــم او
چـــون مــبـــارک بـــاد گـــویــم روز او را شـــک مــکـــنکآســـمـــان آمـــیــن کـــنــد وقـــت مـــبـــارک بـــاد مـــن
تـــرک تــــاز غـــمـــزه تـــو غـــارت از جـــان درگـــرفـــترای قـــربــــان کـــرد و اول زخــــم ز ایـــمـــان درگـــرفـــت
روزگــــاری روزگــــار از فــــتــــنـــه هـــا آســــوده بــــودزلـــف شـــب رنــگ تـــو آمــد فـــتـــنــه دوران درگـــرفـــت
کـار مـا خــود رفـتــه بــود از دســت بــاز از عـشــق تــودهـــر زخـــمـــه درفـــزود و چـــرخ دســـتـــان درگـــرفـــت
خــوی تـــو بـــا مــا چــه روزی زنــدگــانــی کــرده بـــودکـــز پـــی خـــونـــریــز مـــا را، راه هـــجـــران درگـــرفـــت
مــاتـــم دل هــا عــروســـی بـــود مــا را پـــیــش ازیــنتـــا درآمــد شـــحـــنــه ای غــم غـــارت جـــان درگــرفــت
نـالـه هـا کــردم چــنـان کـز چــرخ بــانـگ آمـد کـه بــسای عـــفــی الــلــه در تـــو گــوئی ذره ای ز آن درگــرفــت
از دم ســـردم چـــراغ آســـمـــان بـــتـــوان نـــشـــانـــدوز تــــف آهـــم هـــزاران شـــمـــع بــــتــــوان درگـــرفـــت
گـفـتــی ای خـاقـانـی از غـرقـاب غـم چـون مـی رهـیچــون رهـم کـز پــای مـن تــا ســر بــه طــوفـان درگـرفـت
دل کـــه از درگـــاه تـــو مـــحـــروم شـــد مـــحـــروم واررفـــــت و راه آســـــتـــــان صـــــدر ایــــران درگـــــرفـــــت
ســـروری کــز روی نــســـبـــت وز عـــروســـان صـــفــاهــم پـــســر عــم مــن اســت امــروز و هــم دامــاد مــن
خـــاک پـــایــت دیــده هــا را روشـــنــایــی مــی دهــدهــر ســحــر بــوی تــو بـــا جــان آشــنــایــی مــی دهــد
کــار جـــزع و لــعـــل تـــوســـت آزردن و بـــنــواخـــتـــنهــرکــه را ایــن بــشــکــنــد آن مــومــیــایـی مــی دهــد
بــاز خــون هـا خــورده ای کــالــوده مـی بــیـنـم لــبــتمــن چــه گــویـم خــود لــبــت بــر تــو گــوایـی مـی دهـد
تــیـره شــد کــار مــن از غــم هــان و هــان دریـاب کــارتــــا چـــراغ عـــمـــر قـــدری روشـــنـــایـــی مـــی دهـــد
از پــــــی دریـــــوزه وصــــــل آمـــــدم در کـــــوی تــــــوچــون کــنــم چــون بــخــت روزی از گــدایــی مــی دهــد
یــک دمــی تـــا مــی زیــم در هــجـــر و امــیــد وصـــالگــه کــلــاهــم مــی بـــرد گــه پــادشــاهــی مــی دهــد
گــر مــرا مــحــنـت گــیـائی مـی دهـد از بــاغ عــشــقدر شـــک افــتـــم کآن مــرا دولــت کــیــایــی مــی دهــد
جـــان خـــاقـــانـــی بـــه رشـــوت مـــی دهــم ایــام راگــــر مــــرا زیـــن روز غــــم روزی رهـــایـــی مـــی دهـــد
غــم چــه بـــاشــد چـــون ضــمــیــر وحــی پـــرداز مــرافـــر مـــدحـــش آیــت مــعـــجـــز نــمـــایــی مــی دهــی
مــتــصــل بــیـنــام عــقــد دولــتــش را پــیــش از آنــکمـــنـــفـــصـــل گـــردنـــد آب و نـــار و خـــاک و بـــاد مـــن



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.