ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در وعظ و حسن تخلص به نعت پیغمبر اکرم و تخلص به مدح ناصر الدین ابراهیم

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 19:30 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خاقانی, شعر کهن
دلـا از جــان چــه بــرخـیـزد؟ یـکـی جــویـای جــانـان شـوبـلای عـشـق را گر دوسـت داری دشـمن جـان شـو
خـــرد را از ســـر غـــیــرت قــفـــای خـــاک پـــاشـــان زنهـــوا را از بــــن دنـــدان حـــریـــف آب دنـــدان شـــو
تـو را هـم کـفـر و هـم ایمـان حـجـاب اسـت ار تـو عـیارینخـسـت از کفر بـیرون آی و پـس در خـون ایمان شو
اگـــر بــــا خـــاک پــــاشـــانـــت ســـواری آرزو بــــاشـــدتـو از دیـوان دیـوان خـیـز و زی قـصـر سـلـیـمـان شـو
اگـــــر در پـــــیـــــش کـــــاخ او ســـــواریـــــت آرزو آیـــــدچـو طـفـلان خـوابـگـه بـگـذار و زی میدان مردان شـو
گـر او شـب رنـگ در تــازد تــو خــود را خــاک مـیـدان کـنور او چوگان به کف گیرد تو همچون گوی غلطان شو
تـــو را یــک زخــم پـــیــکــانــش ز بـــنــد خــود بـــرون آردبـه صـد فـرسـنگ اسـتـقبـال آ، یک زخـم پـیکان شـو
چـو در جـایی هـمـه او بـاش و چـون از جـای بـگـذشـتـیچـه داری آرزو آن کـن، چـه بــیـنـی خـوب تـر آن شـو
تــو آن مـشــنـو کــه مـرغ شــوم خــواهـد جــای ویـران راگـرت گـنـج دل آبــاد اســت ســوی گـنـج ویـران شـو
تــو بــیـرون از حــرم زانـی کـه خــاقـانـی اسـت بــنـد تــوز خــاقــانـی بــرون آی و نـدیـم خــاص خــاقـان شــو
وگــر خــواهــی کــز ایــن مــنــزل امــان آن ســرا یــابــیامــانــت دار یــزدان را نــیــابـــت دار حـــســـان شــو
رســول کـائنـات احــمـد، شــفـیـع خــلـق، ابــوالـقـاســمجـــمــال جـــوهــر آدم، کـــمــال گـــوهــر هــاشـــم
بــه راه عــاشــقــی شــرط اســت راه عــقــل نــارفــتــنچـو درد عشـق پـیش آید بـه صد جـان پـیشـوا رفتـن
بـه کوی عشـق هم عشـق اسـت رهبـر زآن که مردان رابــه امــر پــادشــا بــایــد بــه صــدر پــادشــا رفــتــن
هــوا را راه ده لــیــکــن نــه آن راهــی کــه دل خـــواهــدکـه نـزد عـاشــقـان کـفـر اســت بــر راه هـوا رفـتــن
بــه تــرکــســتــان اصــلــی شــو بــرای مــردم مــعــنـیبــه چـیـن صـورتــی تــا کـی پــی مـردم گـیـا رفـتــن
دل انـدر بــنـد جـان نـتـوان بــه وصـل دوسـت پــیـوسـتـنبــت انـدر آســتــیـن نـتــوان بــه درگـاه خــدا رفــتــن
طـریـق عـاشـقـی چـبـود؟ بـه دسـت بـی خـودی خـود رابــه فـتــراک عـدم بــسـتــن، بــه دنـبــال فـنـا رفـتـن
گـــه از ســـوز جـــگـــر در ســـور ســـر دلـــبـــران بـــودنگـه از راه صــفــت بــرخــوان اخــوان الـصــفــا رفـتــن
جــرس وار ار تــو را دردی اســت، تــا کــی نــالــه کــردننـجـیب آسـا گـرت بـاری اسـت، تـا کـی راه نـارفـتـن
هـنـوز انـدر بــیـابــان بــاشـی آن ســاعـت کـه جــانـت راازیــن کــرخ فــنــا بـــایــد بــه بـــغــداد بــقــا رفــتــن
ز تــو تــا غـایـت مـقـصـد چــه یـک روزه چــه صـد ســالـهچـو راهـی در مـیـان داری کـه مـی بـاید تـو را رفـتـن
اگـر نـه دشـمـن خـویـشـی چـه مـی بـایـد هـمـه خـود رادرون سـو شسـتـه جـان کندن بـرون سـو ناروا رفتـن
در ایـن مــنــزل ز ســربــازی پــنــاهـی ســاز خــاقــانــیکه ره پـر لشـکـر جـادوسـت نتـوان بـی عـصـا رفـتـن
بـه تـرک نـفـس گـوی از خـاصـه عـشـقـی کـه زشـت آیدرفـیـق بــولـهـب بــودن، طــریـق مـصــطـفـی رفـتــن
مـــدار عــــالـــم خــــلــــقــــت، مـــراد خــــلــــقــــت آدمقــوام مــرکــز ســـفــلــی، امــام حـــضــرت اعــظــم
اگـــر پـــای طـــلـــب داری قـــدم در نــه کـــه راه ایــنــکشــمـار ره نـمـایـان را قــلـم درکــش کــه مـاه ایـنـک
نخـسـت از عـاشـقـی خـود را بـه راه بـی خـودی گم کنکـه خـود ز آنجـا ندا آید کـه ای گـم گـشـتـه راه اینک
بـــه ســـر بــــازی تـــوان دیـــدن بــــســـاط بــــارگـــاه اواگــر داری ســـر ایــن ســـر، در آن بـــارگـــاه ایــنــک
ســـری چــــبــــود؟ بــــرو دربــــاز آنـــدر کـــوی وصـــل اوسـری را صد سـراسـت و هر سری را صد کلاه اینک
تــو را چـون عـشـق او پــذرفـت دعـوی بــر دو عـالـم کـنکـه بــر تــحــقـیـق آن دعــوی قــبــول او گـواه ایـنـک
چــو دارالــمــلــک جــانــت را بــه مــهـر مــهـر او بــیـنــیمـتـرس از زحـمـت غـوغـا بـه مـیدان آی، شـاه اینـک
تـــو در چـــاه تـــحـــیــر مــانــده وز بـــهــر خـــلـــاص تـــوخــیـال او رســن در دســت بــر بــالــای چــاه ایـنـک
بــرون تــاز اســب هـمـت را، کــجــا بــیـرون ازیـن گـنـبــدوگـر چـرب آخـورش خـواهی هم آب و هم گـیاه اینک
بـــیــار آهــی کــه چــون از تــنــگــنــای لــب رهــا گــرددتــو را گــویـنـد بــر کــیـوان نـگــر کــایـوان مــاه ایـنـک
ز صــف تـــفــرقــه بـــرخــیــز و بـــر صــف صــفــا بـــگــذرکــه از رنــدان شــاه دل ســپــاه انـدر ســپــاه ایـنـک
بــه غــفــلــت گــر ز خــاقــانـی گــنـاهـی در وجــود آمــدبــه اسـتــغـفـار آن خـرده بــزرگـی عـذر خـواه ایـنـک
حـــریــف خــاص اوادنــی مــحــمــد کــز پـــی جـــاهــشســر آهـنـگــان کــونـیـنـنـد ســرهـنـگــان درگـاهـش
شــهــنــشــاهــی کــه درع شــرع هــم بـــالــای او آمــدقــدر دســتــی کـه فــرق عــرش نـطــع پــای او آمـد
ز درگــاه قــدم در تـــاخــت تــیــغ و نــطــق هــمــراهــشازل دســـتـــور او گـــشـــت و ابـــد مــولــای او آمــد
مـــلـــایـــک بــــاروار و در لـــوای عــــصــــمـــت او شــــدخــــلـــایـــق بــــا هـــزاهـــز در رکــــاب رای او آمـــد
بـــه دســـت لـــاالـــه افـــکـــنــد شـــادروان الـــا الـــلـــهکــه تـــوقــیــع رســول الــلــه بـــر طــغــرای او آمــد
تـــبـــارک خــطــبـــه او کــرد و ســبـــحــان نــوبـــت او زدلـعـمـرک تــاج او شـد، قـاب قـوســیـن جــای او آمـد
کــبـــوتـــر پـــرده او داشــت، ســایــه خـــیــمــه او شــدزبـــان کـــشـــتـــه پـــر زهــر هــم گـــویــای او آمــد
قــلــم بــیـگــانــه بــود از دســت گــوهــر بــار او لــیـکــنقــدم پــیــمــانــه نــطــق جــهــان پــیــمــای او آمــد
شــب خــلـوت کـه مـوجــودات بــر وی عــرضــه کـرد ایـزدجـــهــان چـــون ذره ای در دیــده بـــیــنـــای او آمـــد
مــهــیــا کــرد پـــنــج ارکـــان مــلــت را بـــه چـــار ارکــانکـه هـر یـک جـدولـی بــوده اسـت کـز دریـای او آمـد
کـنـون جــز نـاصــر الـدیـن کـیـســت کــز بــهـر نـیـابــت راز بـــعــد چـــار تـــن در چـــار بـــالــش هــای او آمــد
ســـرانـــدازی کـــه تـــا بــــود از بــــرای گـــردن مـــلـــتنــظــام عــقــد شــرع از کــلــک گــوهـر زای او آمــد
امــام شــرع و ســلــطــان طــریـقــت نــاصــر الــدیـن، آنکــه تــارایـات او آمـد نـگــون شــد چــتــر بــد دیـنـان
ابـــو اســحــق ابـــراهــیــم کــانــدر جـــنــب انــعــامــشبـه یک ذره نمـی سـنجـد سـپـهر و هفـت اجـرامـش
بـــدان ژنــده کـــه او دارد طـــراز خـــلـــعـــت اســـت آریکـه نـفـس زنـده پــخــتــه اســت زیـر ژنـده خــامـش
بـه طـفـلـی بـت شـکـسـت از عـقـل در بـتـخـانه شـهوتبــرآمــد اخــتــر اقــبــال و دیـد و هـم نـشــد رامــش
بــلـی در مـعـجــز و بــرهـان بــراهـیـم ایـن چـنـیـن بــایـدکـه نه صـیدش کـند اخـتـر نه دامـن گـیرد اصـنـامـش
اگــر دجــال شــکــلـی ســنـگ زد بــر کــعــبــه جــاهـشهـم اکــنـون ز آفــت گـردون بــگـردد نـقــش ایـامـش
کـه بــود آن کــس کـه پــیـل آورد وقــتــی بــر در کـعــبــهکه مرغش سنگ بـاران کرد و دوزخ شد سرانجـامش
گــرفــتـــم کآتـــش نــاب اســت قــدح حــاســدان در ویچــو آتــش نــام او دانــد کــجــا ســوزانــد انـدامــش
مــن انــدر طــالــعــش دیـدم ســعــادت هـا و مــی دانـمکه گر ادریس زنده استـی همین گفتـی در احکامش
چه باک ار یک جهان خصم است آن کس را که گر خواهدجــهـانـی نـو پــدیـد آرد جــهـانــدار از پــی کــامــش
دریـغــا گــنــجــه خــرم کــه اکــنــون جــای مــاتــم شــدکـه از فـر چــنـیـن صــدری فـراق افـتــاد فـرجــامـش
اگــر در جـــنــبـــش آیــد بـــاز خـــاک او عــجـــب نــبـــودگـر ایـن کــوه شــریـعــت بــود چــنـدیـن گـاه آرامـش
نــبـــاتـــش هــر زمـــانــی از زبـــان حـــال مـــی گـــویــدکـس کآن ابـر مـا گـم کـرد، گـم بـاد از جـهان نـامـش
زهی صـدری کـه خـصـمـت را گـیا نـفـرین هـمـی خـوانـدنـگـر تــا آنـکـه جـان دارد چـه نـفـریـن بــر زبــان رانـد
مـــبــــارک حــــضـــرتــــا، ایـــام در ظـــل تــــو آســــایـــدمــقــدس خـــاطــرا، اســـلــام را رای تـــو پـــیــرایــد
روان صــاحــب الــاعــراف مـوقــوف اســت تــا مــحــشــرمـیـان دوزخ و فــردوس کــه تــا رایـت چــه فــرمــایـد
کــســـی کــز خـــیــل اعــدای تـــو شـــد، بـــر روزگــار اوقـضـا خـنـدان هـمـی آیـد، قـدر دنـدان هـمـی خـایـد
بـــفـــرســـایــد ز ســـوز دولـــت تـــو ســـد اســـکـــنــدرچـه بـاشـد جـان یـاجـوجـی کـز آن آتـش نـفـرسـایـد
حــســودان تــو گــرچــه دیـگ هـا پــخــتــنـد، مــی دانـمکـه در وی نیسـت آن چـیزی کـه زا شـهر شـمـا زاید
حـدیـث و فـعـلـشـان بـی حـرف گـویـی صـفـر بـر جـانـشچـو گفـتـم در دگـر جـایش دگـر گفـتـن چـه می بـاید
عــروســـان ســـر کــلــک تـــو در پـــرده شــدنــد از مــنمـرا هـم هـدیـه ای بــایـد کـه هـر یـک روی بـنـمـایـد
مــن ایـن تــحــفــه طــرازیـدم بــه دنـدان مــزدشــان آریعـروس آخــر چــو هـدیـه دیـد دانـم روی بــگـشــایـد
چـو یزدان وحـی کرد از غیب سـوی نحـل، می شایسـتاگـر تــو سـوی خـاقـانـی فـرسـتـی نـامـه ای شـایـد
اگـــر ذات تـــو یـــزدان وار فـــیـــض فـــضـــل مـــی بـــاردضـمـیـرم نـیـز نـحـل آسـا شـفـای جــان مـی افـزایـد
بــه جــان تــو کــه گــردون را ولــیـعــهـد اســت جــاه تــواگـر درعـهـد تـو چـون مـن سـخـن گـویـی پــدیـد آیـد
ســخــن پــیـرایـه کـهـنـه اســت و طــبــع مـن مـطـرا گـرمـرا بــنـمـای اسـتــادی کـز ایـن ســان کـهـنـه آرایـد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.