ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٨٣: مائیم آن گدای که سلطان گدای ماست

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 21:39 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خواجوی کرمانی, شعر کهن
مائیم آن گدای که سـلطان گدای ماسـتمـا زیـر دسـت مـهـر و فـلـک زیـر پـای مـاسـت
تــا بــر در ســرای شـمـا سـر نـهـاده ایـماقــبـــال بـــنــده در دولــتـــســـرای مــاســـت
بـودی بـسـیط خـاک پـر از های و هوی ماو کنون جهان ز گریه پر از های هاست ماست
زین سان که در قفای تو از غم بسوختیمگوئی که دود سـوخـتـه ئی در قـفـای ماسـت
تـا کـی زنـید تـیغ جـفـا بـر شـکـسـتـگـانسـهلسـت اگـر بـقـای شـما در فـنای ماسـت
گر بـرکشی وگر بـکشی رای رای تـسـتهر چـیز کان نه رای تـو بـاشـد نه رای ماسـت
آن کاشـنای تـسـت غـریبـسـت در جـهانوان کو غریب گشـت ز خـویش آشنای ماسـت
ما را اگر تـو مشتـرییی این سعادتـیسـتبــنـمـای رخ کـه دیـدن رویـت بــهـای مـاســت
خواجـو که خـاک پـای گدایان کوی تـستشـاهی کـند گـرش تـو بـگوئی گـدای ماسـت



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.