ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١٠٥: جان ما بر آتش و گیسوی جانان تافتست

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 21:40 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خواجوی کرمانی, شعر کهن
جـان ما بـر آتـش و گیسوی جـانان تـافتـسـتسنبـلش در پـیچ و ما را رشتـه جان تـافتـست
آن دو افـعـی سـیاه مـهـره بـازش از چـه رویهمچـو ثـعبـان بـرکف موسی عمران تـافتـست
جادوی مردم فریب او چو خوابـم بـسته استزلف هندویش چـرا نعـلم بـدانسـان تـافتـسـت
گر نمی خـواهد که ما را رشتـه جـان بـگسلدآن طـناب چـنبـری بـهر چـه چـندان تـافـتـسـت
مـهـر رخــسـار تــو در جــان مـن شـوریـده دلهمـچـون مـاه چـارده در کـنج ویران تـافـتـسـت
آن بــنـا گـوش دل افـروزسـت یـا مـه یـا چـراغکز شب زلف تو چون شمع شبستان تافتست
بـاده پـیش آور که از عـکـس می و مهر رخـتدر دلم گوئی که صد خورشید تـابـان تـافتست
بـنده تـا دسـت طـلـب در دامن عـشـق تـو زدهرگزت روزی زغفلت سر ز فرمان تـافتـسـت ؟
همچو زلفت کار خواجو روز و شب آشفته بودبـا تو گر یک روز روی از مهر و پـیمان تـافتـست



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.