ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١١٦: زلال مشربم از لفظ آبدار خودست

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 21:40 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خواجوی کرمانی, شعر کهن
زلـال مشـربـم از لـفـظ آبـدار خـودسـتنـثــار گــوهـرم از کــلــک در نـثــار خــودســت
من ار چـه بـنده شاهم امیر خـویشتـنمکه هر که فرض کنی شاه و شهریار خودست
اگـر حــدیـث مـلـوک از زبــان تــیـغ بــودمــرا ز تــیــغ زبــان ســخــن گــزار خــودســت
نظـر بـقـلـت مـالـم مکـن کـه نازش منبـمـطـمـح نـظـر و طـبـع کـان یسـار خـودسـت
تـوام بـهیچ شـمـاری ولـی بـحـمـدالـلـهکـه فـخـر مـن بـکـمـالـات بـیشـمـار خـودسـت
چـو هسـت ملـک قـناعـت دیار مالـوفـمعـنـان عـزمـم از آنـرو ســوی دیـار خــودســت
ز چـرخ سفله چـه بـاید مرا که نام بـلندز حـسـن مـخـبـر و فـرهنگ نـامـدار خـودسـت
چـرا بــیـاری هـر کـس تــوقـعـم بــاشـدکـه هر کـه هسـت درین روزگـار یار خـودسـت
جـهان اگر چـه مرا بـرقرار خود نگذاشتگـمـان مـبـر کـه جـهـان نـیز بـرقـرار خـودسـت
مرا بـغیر چـه حـاجـت که در جـمیع امورمـعـولـم هـمـه بــرلـطــف کـردگـار خــودســت
اگـر در آتــش سـوزان روم درســت آیـمکـه نـقـد مـن بـهـمـه حـال بـرعـیـار خـودسـت
چه نسبتم ببزرگان کنی که منصب منبــنـفــس نـامــی و نـام بــزرگــوار خــودســت
مـرا ز بـهر چـه بـردل بـود غـبـار کـسـیکـه گـرد خـاطـر هـرکـس ز رهگـذار خـودسـت
چــرا شــکـایـت از ابــنـای روزگـار کـنـمکـه مـحـنت همـه از دسـت روزگـار خـودسـت
بـاخـتـیـار ز شـادی جـدا نـشـد خـواجـوچـه بـخـتـیـار کـسـی کـو بـاخـتـیـار خـودسـت



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.