ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١١٧: چو طلعت تو مرا منتهای مقصودست

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 21:40 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خواجوی کرمانی, شعر کهن
چـو طـلـعـت تـو مرا منتـهای مقـصـودسـتبـیا که عـمر من این پـنجـروز معـدودسـت
مـقـیـم کـوی تـو گـشـتـم کـه آسـتـان ایـازبـنزد اهل حـقـیقـت مـقـام مـحـمـودسـت
دلـم ز مهر رخـت می کـشـد بـزلـف سـیاهچـرا کـه سـایه زلـف تـو ظـل ممـدودسـت
مـن از وصــال تــو عـهـدیـســت کـارزو دارمکه کام دل بـسـتـانم چـنانکه معهودسـت
ز بـسـکـه دل بــربـودی چـو روی بـنـمـودیگـمان مبـر کـه دلی در زمانه موجـودسـت
اگر چنانکه کسی را ز عشق مقصودیستمرا ز عشق تـو مقصود تـرک مقصودسـت
دلـم ز زلـف تـو بـر آتـشـسـت و مـی دانـمکه سـوز سینه پـر دود مجـمر از عودسـت
چـه نکهتـسـت مگر بـوی لاله و سمنسـتچه زمزمه ست مگر بـانک زخمه عودست
اگـر مـراد نـبــخـشـد بــدوسـتــان خـواجــوخموش باش که امساک نیکوان جودست



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.