ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١٢٧: ای لبت میگون و جانم می پرست

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 21:41 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خواجوی کرمانی, شعر کهن
ای لبـت میگون و جـانم می پـرسـتمـا خــراب افــتــاده و چــشــم تــو مـســت
همـچـو نقـشـت خـامـه نقـاش صـنعصـورتــی صـورت نـمـی بــنـدد کـه بــســت
دیـن و دنـیـا گـر نـبــاشـد گـو مـبـاشچون تو هستی هر چه مقصودست هست
در ســر شــاخ تــو ای ســرو بــلــنـدکـی رسـد دسـتــم بــدیـن بــالـای پــسـت
تـا نگوئی کـاین زمان گـشـتـم خـرابمـی نـبــود آنـگـه کـه بــودم مـی پــرســت
مست عشق آندم که برخیزد سماعیـکــنـفــس خــامـوش نـتــوانـد نـشــســت
آنـکــه از دســتــش ز پــا افــتــاده امکـی بــدسـت آیـد چـو مـن رفـتــم ز دسـت
دل درو بـسـتـیم و از ما درگسـسـتعـهـد نـشـکـسـتـیـم و از مـا بــرشـکـسـت
بــاز نـایـد تـا ابــد خـواجـو بــه هـوشهـر کـه سـرمـســت آمـد از عـهـد الـســت



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.