ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١٥٣: حسن تو نهایت جمالست

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 13:42 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خواجوی کرمانی, شعر کهن
حـسـن تـو نـهـایـت جـمـالـسـتلـطـف تــو بــغـایـت کـمـالـسـت
بـا زلف تو هر که را سری هستسـر در قـدم تــو پــایـمـالـســت
بـی روی تـو زندگـی حـرامـسـتوز دست تـو جـام می حلالست
بـــاز آی کــه بـــی رخ تـــو مــا رااز صحـبـت خـویشتـن ملالسـت
جـانم که تـذر و بـاغ عـشـقسـتزین گونه شکسته پـر و بـالست
مـــرغ دل مـــن هـــوا نـــگـــیــردزانرو که چنین شکسته بـالست
این نـفـحـه روضـه بـهـشـتـسـتیـا نـکـهـت گـلـشـن وصـالـسـت
این خود چه شمامه شمیمستوین خود چه شمایل شمالست
خـــواجـــو بـــلــب تـــو آرزومــنــدچـون تـشنه بـشـربـت زلالسـت



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.