ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢٣٣: میانش موئی و شیرین دهان هیچ

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 21:45 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خواجوی کرمانی, شعر کهن
مـیانش مـوئی و شـیرین دهان هیچازیـن مــوئی مـی بــیـنـم وز آن هـیـچ
دهانش گوئی از تنگی که هیچستبـدان تـنـگـی نـدیـدم در جـهـان هـیـچ
مـیانـش یک سـر مـویسـت و گـوئینــدارد یـک ســر مــو در مــیـان هــیـچ
دهانش بـی گمان همچون دلم تـنگمیانش بی سخن همچون دهان هیچ
بـجـز وصـف دهان نیسـت هسـتـشنـمــی آیـد حــدیـثــم بــر زبــان هـیـچ
مـیانـش چـون تـنـم در بـی نـشـانیدهانش چـون دلـم وز وی نشـان هیچ
خوشا بـا دوستـان در بـوستان عیشکه بـاشد بـوستـان بـی دوستان هیچ
گــل ســوری نــبــیــنــم در بــهــارانچـو روی دلـسـتـان در گـلسـتـان هیچ
بــرون از اشـک از چــشـمـم نـیـابــدکـــنـــارســــبــــزه و آب روان هـــیـــچ
بــرو خــواجــو کــه بــاگــل درنـگـیـردخــروش بــلــبــل فــریـاد خــوان هـیـچ
سحرگه خوش بـود گل چـیدن از بـاغولـیـکــن گــر نـگـویـد بــاغــبــان هـیـچ



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.