ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢٣٥: حیات بخش بود باده خاصه وقت صبوح

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 13:45 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خواجوی کرمانی, شعر کهن
حیات بخش بود باده خاصه وقت صبوحکــه راح را بـــود آنــدم خــواص جـــوهــر روح
فکنده مرغ صراحـی خروش در مجـلسچـو بـلـبـلـان سـحـر در چـمن بـوقـت صـبـوح
مبـاش بـی لب یاقـوت و جـام یاقـوتـیکه نیست بی می و معشوق در زمانه فتوح
مرا چو تـوبـه گنه بـود تـوبـه کردم از آنکـه گـر نکـرد گـنـاه از چـه تـوبـه کـرد نـصـوح
نوشـتـه اند بـر اوراق کـارنامـه عـشـقکـه رنـد را نـبــود در صــلـاح و تــوبــه صـلـوح
مرا که از درت امید فتـح بـابـی نیسـتدر دو لـخـتـی چـشـمسـت بـر رهت مفـتـوح
خـیال نرگس مسـتـت چـو در دلم گذردشــود ز خــنـجــر خــونـریـز او دلــم مـجــروح
فـشـاند بـرجـگر ریش من غـم تـو نمکنـبــشـت دفـتــر حـسـن تــرا خـط تـو شـروح
گر آب دیده ز سـر بـرگذشت خـواجـو راگـمـان مـبـر کـه بـطـوفـان هـلـاک گـردد نـوح



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.