ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢٤٩: چون مرا دیده بر آن آتش رخسار افتد

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 13:46 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خواجوی کرمانی, شعر کهن
چـون مـرا دیده بـر آن آتـش رخـسـار افـتـدآتـشـم بـردل پـرخـون جـگر خـوار افتـد
مـکـن انکـار مـن ایخـواجـه گـرم کـار افـتـادزانکه معذور بود هر که در این کار افتد
بـرمن خـسـتـه مـزن تـیر مـلـامـت بـسـیارکه درین منزل ازین واقعه بـسـیار افتـد
گـر چـو فـرهاد ز مژگـان گهرافـشـان گـردمای بـسا لعل که در دامن کهسار افتـد
ور چـو منصـور ز من بـانگ انا الـحـق خـیزدآتـشـم از جـگـر سـوخـتـه در دار افـتـد
چـون بـیـاد خـط سـبـز تـو بــرآرم نـفـسـیدودم از سـینه بـرین پـرده زنگـار افـتـد
هر دم از آرزوی گوشه چشمت سرمستزاهدی گوشه نشین بـر در خمار افتـد
گـر بـرد بـاد صـبـا نـکـهـت زلـف تـو بـچـیـنخـون دل در جــگـر نـافـه تــاتــار افـتــد
پـیـش آن نـرگـس بـیـمـار بــمـیـرد خـواجـواگـرش دیده بـرآن نرگـس بـیمـار افـتـد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.