ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٣٩٠: ماه من مشک سیه در دامن گل می کند

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 13:52 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خواجوی کرمانی, شعر کهن
مـاه مـن مـشـک سـیه در دامن گـل می کـندسـایـبــان آفـتـاب از شـاخ سـنـبـل مـی کـنـد
گر چـه از روی خـرد دور تـسـلسـل بـاطلسـتخـط سبـزش حـکم بـر دور تـسلسل می کند
هرگـز از جـام می لـعـلـش نمی بـاشـد خـمارمی پـرسـتـی کـو بـبـادامـش تـنقـل می کـند
راستـی را شاخ عرعر می درفشد همچو بـیدکـان سـهی سـرو روان مـیل تـمـایل می کـند
جادوی چشمش قلم در سحر بابل می کشدسـبـزی خـطـش سـزا در دامـن گـل می کـند
آنـکـه مـا را مـی تــوانـد سـوخـتــن درمـان مـامـی تـواند سـاخـتـن لـیکـن تـغـافـل می کـند
گـفـت اگـر کـام دلـت بـاید ز وصـلـم جـان بـدهمی دهم گر لعل جان بخشش تقبل می کند
در بـرم دل همچـو مهر از تـاب لرزان می شـودچـون فـراق آنـمـه تــابــان تــحـمـل مـی کـنـد
نرگسـش گوید که فـرض عـین بـاشـد قتـل تـوجـان بـرشوة می دهم گر این تـفضل می کند
ای گـل ار بــرگ نـوای بــلـبــل مـسـتــت بــودبــاد پــنـدار ار صـبــا انـکـار بــلـبــل مـی کـنـد
گـر نـدارد بــا دل ســرگـشـتــه خــواجــو نـزاعهندوی زلـفـش چـرا بـر وی تـطـاول مـی کـند



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.