ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٤٣٦: بیا که بی سر زلفت مرا بسر نشود

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 13:54 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خواجوی کرمانی, شعر کهن
بـیا کـه بـی سـر زلـفـت مرا بـسـر نشـودخـیالـت از سـر پـر شـور مـن بـدر نـشـود
اگــر بـــدیــده مــوری فــرو روم صـــد بـــارمـعـیـنـسـت کـه آن مـور را خـبــر نـشـود
چـو چـرخـم از سـر کویت درین دیار افـکندگمان مبـر که خروشم بـه چرخ بـر نشود
ز بـسـکه سـنگ زنم بـی رخ تـو بـر سینهدل شکسته من چون شکسته تر نشود
ملـامتـم مکـن ای پـارسـا کـه از رخ خـوبکـسـی نـظـر نکـنـد کـز پـی نظـر نـشـود
ز عشق سـیمبـران هر که رنگ رخـسـارهبــســان زر نـکـنـد کـار او چــو زر نـشــود
کسی که در قلم آرد حدیث شکر دوستعـجـب گرش ز حـلاوت قلم شـکر نشـود
چـنین که غرقه بـحـر خـرد شدی خـواجـوچـگـونه ز آب سـخـن دفـتـر تـو تـر نشـود



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.