ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٦٣٤: تخفیف کن از دور من این باده که مستم

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 14:03 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خواجوی کرمانی, شعر کهن
تـخفیف کن از دور من این بـاده که مستموزغایت مسـتـی خـبـرم نیست که هستـم
بــر بـوی سـر زلـف تـو چـون عـود بـرآتـشمی سوزم و می سازم و بـا دست بدستم
در حــال کــه مـن دانـه خــال تــو بــدیـدمدر دام تــو افـتــادم و از جــمـلـه بــرســتــم
دیـشـب دل دیـوانـه بـگـسـسـتـه عـنـانـرازنـجـیر کـشـان بـردم و در زلـف تـو بـسـتـم
بـا چشم تـو گفتـم که مکن عربـده جوئیگفت از نظرم دور شو این لحظه که مستـم
زان روز که رخـسار چـو خـورشید تـو دیدمچـون سنبـل هندوی تـو خـورشید پـرسـتـم
آهنگ سـفـر کـردی و بـرخـاسـت قـیامـتآن لحـظه که بـی قامت خـوبـت بـنشستـم
شاید که ز من خلق جهان دست بشویندگر در غمت از هر دو جهان دست نشستم
هر چـند شکستـی دل خواجـو بـدرستـیکان عهد که بـا زلف تـو بـسـتـم نشکستـم



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.