ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٧١٧: چه خوشست باده خوردن به صبوح در گلستان

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 14:07 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان خواجوی کرمانی, شعر کهن
چه خوشست باده خوردن به صبوح در گلستانکه خـبـر دهد ز جـنت دم صبـح و بـاد بـسـتـان
چـــو دل قــدح بـــخـــنــدد ز شـــراب نــاردانــیدل خـسـتـه چـون شکیبـد ز بـتـان نار پـستـان
بــسـحـر کـه جــان فـزایـد لـب یـار و جـام بــادهبـنـشـیـن و کـام جـانـرا از لـب پـیـالـه بـسـتـان
چـو نـمـی تـوان رسـیدن بـخـدا ز خـودپـرسـتـیبـخـدا که در ده از می قدحـی بـمی پـرسـتـان
بـرو ای فـقـیه و پـندم مده اینزمـان کـه مسـتـمتو که چشم او ندیدی چه دهی صداع مستان
کـه ز دسـت او تــوانـد بــورع خـلـاص جـسـتــنکه بـعشوه چشم مستـش بـکند هزار دستـان
چو سخن نگفت گفتم که چنین که هست پـیداز دهـان او نـصـیـبــی نـرسـد بــتــنـگـدسـتــان
تــو جــوانـی و نــتــرســی ز خــدنـگ آه پــیـرانکـه چـو بـاد بـر شـکـافـد سـپـه هـزار دسـتـان
بـه چـمن خـرام خواجـو دم صبـح و ناله می کنکـه بـبـوسـتـان خـوش آید نفـس هزار دسـتـان



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.